Τα «λιοντάρια» του Πειραιά δεν έχουν πει ακόμα την τελευταία τους λέξη. Η συνέχεια στο Κάουνας.

Δεν υποτιμάς ποτέ την πιο όμορφη ευρωπαϊκή μπασκετική ιστορία. Δεν έχεις το δικαίωμα γιατί πολύ απλά δεν στο έχει επιτρέψει αυτή η ομάδα-«πολεμική μηχανή» των ευρωπαϊκών γηπέδων.

Του Βασίλη, του Γιώργου, του Κώστα, του Τζαμέλ…

Και πέντε να μείνουν στο παρκέ, αυτοί το χαβά τους. Δεν χαμπαριάζουν, δεν μεμψιμοιρούν, δεν κλαίγονται, δεν υποτάσσονται. Καταθέτουν την ψυχή τους, με αυταπάρνηση και αυτοθυσία που συγκινούν ακόμα και αυτούς που «σπάνε» πολύ δύσκολα και δεν εκφράζουν εύκολα τα συναισθήματά τους. Στα ματς που «καίνε» και φαντάζουν «βουνό», κερδίζουν ή χάνουν με τον τρόπο τους. Και το βάρος πια το έχει στα χέρια της η Ζαλγκίρις Κάουνας, που είναι πολύ σκληρή και καλή ομάδα, αλλά ο προπονητής της αδικεί τη δουλειά του με τις συνεχείς διαμαρτυρίες και τις ανυπόφορες γκριμάτσες που κάνει στον πάγκο.

Με τον χρήσιμο Αγραβάνη να κοιτάζει εδώ και μήνες από τον πάγκο, ανήμπορος να βοηθήσει λόγω τραυματισμού. Με πέντε παίκτες τραυματίες και απροπόνητους στην προημιτελικά της Ευρωλίγκας (Παπανικολάου, Πρίντεζης, Στρέλνιεκς, Τιλί, Μπόγρης), να αγωνίζονται με ένεση για να μην αφήσουν την ομάδα αβοήθητη. Με τον βασικό σέντερ της ομάδας και πυλώνα σε άμυνα και επίθεση (Μιλουτίνοβ) να τραυματίζεται στο πρώτο ματς και να χάνει τη σειρά. Έρχονται και κάποιες στιγμές, που άνθρωπος είσαι και λυγίζεις. Όχι αυτοί οι παίκτες, όχι αυτός ο προπονητής, όχι αυτοί οι διοικητικοί ηγέτες, όχι αυτή η ομάδα. Οι 15 από τις 16 ομάδες της Ευρωλίγκας, θα είχαν γονατίσει με τόσα μαζεμένα αγωνιστικά προβλήματα. Όχι, όμως, ο Ολυμπιακός.

Ο Παπανικολάου, με μπαταρισμένα τα δύο γόνατα λόγω τενοντίτιδας, έδωσε το έναυσμα και έγινε «ένα» με την υπέροχη «ερυθρόλευκη» εξέδρα στο ΣΕΦ, στο κομβικό σερί 9-0 (63-54) χάρη σε τρία συνεχόμενα τρίποντα, αποτελώντας όπως πάντα πηγή ενέργειας και στις δύο πλευρές του παρκέ. Αποτελεί, άλλωστε, την αμυντική κολόνα της ομάδας. Και κάτι που δεν πρέπει να φάνηκε από τον τηλεοπτική δέκτη, αλλά όσοι βρίσκονταν στο ΣΕΦ το αντιλήφθηκαν σε απόλυτο βαθμό: Ο Κώστας έβαλε στη θέση του τον προκλητικό Γιασικεβίτσιους, ο οποίος ενθυμούμενος το αγωνιστικό παρελθόν του διαμαρτύρεται σε κάθε, μα σε κάθε, φάση προς τους διαιτητές. Ο Παπανικολάου του είπε το εξής απλό: «όλο μιλάς, μιλάς, μιλάς». Ο Μπόγρης με τραυματισμένο μηνίσκο έκανε υπερπροσπάθεια για να ανεβοκατεβαίνει σε άμυνα και επίθεση. Ο Ολυμπιακός ανταπέδωσε το «ξύλο» που δίνει αβέρτα η Ζαλγκίρις σε κάθε άμυνα και στάθηκε ξανά στα πόδια του, έτσι όπως έχει συνηθίσει τους φιλάθλους του. Εμφατικά.

Αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στο δεύτερο ματς πως ο Γιάννης Σφαιρόπουλος και κατ’ επέκταση ο Ολυμπιακός θα «επιβιώσει» ή το αντίστροφο κόντρα στη Ζαλγκίρις με τους έξι Έλληνες και τον ΜακΛίν, συν τους Στρέλνιεκς και Τιλί σε συμπληρωματικό ρόλο. Ο Σπανούλης και ο Πρίντεζης χρειάζονται βοήθειες και όσοι είναι διαθέσιμοι και ενεργοί στο rotation καλούνται να βάλουν πλάτη. Πλέον, το άγχος και η πίεση μεταφέρονται 100% στους Λιθουανούς, που έχουν το θεωρητικό προβάδισμα στην πιο σκληρή προημιτελική σειρά της Ευρωλίγκας, καθώς θα δώσουν δύο σερί ματς στο Κάουνας. Για να δούμε αν μπορούν να αντέξουν αυτό το… άτιμο το «πρέπει», στο οποίο ανταπεξέρχονται λίγες ομάδες στην Ευρώπη. Και ο Ολυμπιακός, με 16 νίκες σε 32 εκτός έδρας παιχνίδια, σε αυτήν τη νέα μορφή της Ευρωλίγκας (μαζί με τα περυσινά πλέι-οφ), δεν έχει να φοβηθεί το παραμικρό.

Και κάτι για το τέλος. Επειδή του έχει ασκηθεί σκληρή κριτική μέσα στη σεζόν, αν και στο πρώτο μισό έπαιζε και αυτός τραυματίας σε διαδοχικούς αγώνες, ο Βαγγέλης Μάντζαρης έκανε συγκλονιστικό παιχνίδι, με διαφορά το καλύτερο από τη στιγμή που ανανέωσε και «εκτόξευσε» το συμβόλαιό του το περασμένο καλοκαίρι. Καλώς ή κακώς, πρέπει να μάθει να αγωνίζεται με αυτήν την πίεση.