Με το μαχαίρι που έσφαζε γουρούνια έκανε την πρώτη καισαρική και έσωσε τη γυναίκα και το παιδί του
Έκοψε τη γυναίκα του με το μαχαίρι που έσφαζε ζώα για να της σώσει τη ζωή. Ήταν η πρώτη επιτυχημένη καισαρική.
Η γυναίκα του είχε μείνει ώρες, ίσως και μέρες, σε φρικτούς πόνους. Το μωρό δεν έβγαινε. Οι μαίες είχαν πια εγκαταλείψει κάθε ελπίδα. Δεκατρείς γυναίκες είχαν δοκιμάσει – καμία δεν κατάφερε να τη βοηθήσει. Βρισκόμαστε στο έτος 1500, κάπου στην Ελβετία, και η ιδέα να ζήσει μια γυναίκα μετά από καισαρική θεωρείται αδιανόητη.
Ο άντρας της όμως δεν ήταν ένας απλός αγρότης. Ήταν χοιροκαστράτορας. Ένας άνθρωπος που είχε συνηθίσει να ανοίγει ζώα με το μαχαίρι, να αφαιρεί όρχεις, να σώζει γουρούνες που γεννούσαν δύσκολα, να παρεμβαίνει όταν το έμβρυο κινδύνευε. Είχε δει θανάτους. Και είχε σώσει και ζωές. Ονομαζόταν Jacob Nufer. Και δεν άντεχε άλλο να βλέπει τη γυναίκα του να σβήνει μπροστά του.
Στην εποχή του, οι καισαρικές επιτρέπονταν μόνο σε γυναίκες που ήταν ήδη νεκρές. Το ζητούμενο ήταν να σωθεί το παιδί, όχι η μητέρα. Όμως ο Jacob ήθελε να σώσει και τους δύο. Ζήτησε ειδική άδεια από τις τοπικές αρχές. Και τη βραδινή ώρα που άλλοι προσεύχονταν για λύτρωση, αυτός έπιασε τη λεπίδα με την οποία ευνούχιζε γουρούνια, και ξεκίνησε να χειρουργεί τη γυναίκα του. Η τομή έγινε στην κοιλιά. Το παιδί βγήκε. Και, απίστευτα, η γυναίκα του δεν πέθανε.
Η χειρουργική του ικανότητα δεν ήταν τυχαία. Λέγεται ότι ο Jacob είχε ήδη κάνει αντίστοιχες επεμβάσεις σε σκυλιά, αγελάδες και πρόβατα. Η εμπειρία του δεν ερχόταν από πανεπιστήμια, αλλά από σταύλους και αίματα. Ήξερε πού να κόψει και πώς να ράψει. Και το απέδειξε: η γυναίκα του όχι μόνο επέζησε, αλλά γέννησε αργότερα πέντε ακόμη παιδιά με φυσιολογικό τοκετό.
Η πράξη του αυτή έμεινε στην ιστορία όχι μόνο γιατί ήταν πρώτη. Αλλά γιατί ήταν ενάντια σε όλα: ενάντια στους νόμους, ενάντια στις ιατρικές αντιλήψεις της εποχής, ενάντια στη βεβαιότητα του θανάτου. Ο Jacob Nufer, χωρίς καμία ιατρική εκπαίδευση, θεωρείται σήμερα ο άνθρωπος που άνοιξε τον δρόμο για τις καισαρικές που σώζουν εκατομμύρια γυναίκες και βρέφη κάθε χρόνο.
Η ιστορία του καταγράφηκε δεκαετίες αργότερα, από γιατρούς που δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι ένα τέτοιο εγχείρημα είχε γίνει από έναν κοινό αγρότη. Όμως ο θρύλος του επιβίωσε. Όπως επιβίωσε και η γυναίκα του – χάρη στον άνθρωπο που την αγαπούσε αρκετά για να την κόψει με το ίδιο μαχαίρι που έσφαζε γουρούνια.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
