ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΥΡΛΑΚΗΣ

Με οχτώ παίκτες και δυόμιση περιφερειακούς δεν βγαίνει η σεζόν

Ο Νίκος Μπουρλάκης γράφει για το αριθμητικό και ποσοτικό πρόβλημα που έχει προκύψει πλέον στον Ολυμπιακό καθώς «φωνάζει» η έλλειψη ενός γκαρντ οπωσδήποτε κι ενός ψηλού

Συντάκτης: Νίκος Μπουρλάκης Χρόνος ανάγνωσης: 3 λεπτά

Τα είχαμε πει και μετά τον αγώνα με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ ότι κάποια πράγματα… φωνάζουν και δεν μπορείς να τα αγνοήσεις. Δεν μπορώ να ξέρω ποιος το «φωνάζει» περισσότερο: Το ίδιο το παιχνίδι του Ολυμπιακού; Ο ίδιος ο Μπλατ με τις επιλογές του στην διάρκεια της αναμέτρησης;

Και στον χθεσινό αγώνα με την Φενέρμπαχτσε εκείνο που είδαμε ήταν ότι ο Ολυμπιακός πάει να βγάλει την χρονιά με 8 παίκτες κι αυτό είναι αδύνατον. Όταν ο ΛεΝτέι προσπερνά μετά βίας τα 4 λεπτά, όταν ο Τουπάν φτάνει στα 11’50’’ μόνο και μόνο επειδή έγινε η… έκπληξη και ο Μπλατ τον έβαλε στην θέση του Σπανούλη στα τελευταία 4’20’’, όταν ο Τίμα υπάρχει για ένα επτάλεπτο και ο Βεζένκοφ…καθόλου, όταν ακόμα και ο Μπόγρης «πιάνει» τα 10 λεπτά (που σίγουρα δεν υπολογιζόταν για τόσα ανεξάρτητα από το ότι το παλεύει) όσα περίπου και ο Μάντζαρης που τουλάχιστον στα δικά μου μάτια περιφέρεται ασκόπως στο παρκέ (δεν μπορώ να διακρίνω σε τι ακριβώς τον υπολογίζει ο Μπλατ) τότε το ζήτημα δεν είναι μόνο αγωνιστικό. Είναι και αριθμητικό.

Αυτό ακριβώς το ποσοτικό ζήτημα, των 8 παικτών και των δυόμιση γκαρντ δημιουργεί αρκετά ερωτηματικά. Το ότι ο Ολυμπιακός έχει βγει στην αγορά για περιφερειακό δεν είναι άγνωστο καθώς πρέπει να καλυφθεί οπωσδήποτε η γραμμή με έναν ακόμα παίκτη; Θα είναι ο Θίοντορ αυτός (όπως σας έχουμε γράψει στο Sportime εδώ και μέρες) εφόσον τα βρει με την Αρμάνι; Θα είναι κάποιος άλλος; Πάντως κάποιος θα είναι… Η τουλάχιστον κάποιος πρέπει να είναι.

Όπως είναι συζητήσιμη και η γραμμή ψηλών, εκτός αν ο Ολυμπιακός έχει αποφασίσει να περιμένει τον ΛεΝτέι. Εχω ξαναγράψει ότι ο Αμερικανός είναι εξαιρετικός επιθετικά, αλλά όταν δεν «τραβάει» μπροστά τον «καταπίνει» ο αγώνας καθώς δεν μπορεί να κάνει εξίσου καλά άλλα πράγματα.

Στο αριθμητικό θέμα βάλτε και το ότι ο Ολυμπιακός διαθέτει παίκτες που είναι σε θέσεις κλειδιά- πχ Ουίλιαμς- Γκος- που δεν έχουν εμπειρία από Ευρωλίγκα και ακόμα μαθαίνουν. Ο παίκτης αυτός άλλωστε προσπάθησε στο τέλος να αλλάξει την ροή του αγώνα, με ένα τρίποντο, με μια ασίστ στον Μιλουτίνοφ (69-67) πριν απαντήσει ο ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟΣ Σλούκας με 3/3 βολές και ένα τρίποντο (69-73).

Με τον Σπανούλη στον πάγκο (είχε 0/2 τρίποντα, ένα φάουλ και 2 λάθη στο τελευταίο δεκάλεπτο) στα τελευταία 4’20’’ ο Ολυμπιακός έπρεπε να βρει κάποιον να βγει μπροστά… Ο «άπειρος» Ουίλιαμς- Γκος δεν φοβήθηκε την ευθύνη. Ο Παπανικολάου έβγαλε ενέργεια και πάθος αλλά όσα έκανε επιθετικά όσο κι αν είναι αξιέπαινα σίγουρα δεν αποτελούν κανόνα στο παιχνίδι του. Όχι ότι θα τον κατηγορήσουμε κιόλας τον άνθρωπο, αλλά σίγουρα έκανε ένα σπουδαίο παιχνίδι…εκτός της δικής του λογικής όμως.

Από εκεί και πέρα χωράει συζήτηση η επιλογή του Μπλατ να αφήσει στον πάγκο τον αρχηγό του για τα τελευταία 4’20’’. Η ταπεινή μου άποψη είναι ότι ο προπονητής ξέρει καλύτερα από όλους μας κι αν έμπαινε το σουτ του Ουίλιαμς-Γκος ή του Μιλουτίνοφ θα νικούσε! Όπως επίσης σίγουρα πρέπει να μάθουν να παίζουν χωρίς τον Σπανούλη οι υπόλοιποι.

Από την άλλη όμως στα τελευταία λεπτά χρειάζεσαι προσωπικότητα. Οσα λάθη κι αν έχει κάνει πριν, στο τελευταίο δίλεπτο πιθανότατα να ήταν υπερχρήσιμος. Είπαμε, μεγάλη κουβέντα.

Ολυμπιακός – Φενερμπαχτσέ 72-73: Η εκδίκηση του Σλούκα

Exit mobile version