Κορονοϊός: Πόσο πραγματικά νοιάζεται το επαγγελματικό ποδόσφαιρο για σένα;

Κορονοϊός: Σε μία κρίση φαίνεται ο πραγματικός χαρακτήρας του ανθρώπου, λένε. Αυτές τις ημέρες αποδείχτηκε πόσο εύκολα αλλάζουν οι προτεραιότητες στη ζωή. Εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο φοβούνται εξαιτίας του κορονοϊού για την ύπαρξή τους. Μαγαζιά κλείνουν, απολύσεις έρχονται, τα σύνορα οχυρώνονται.

Όλοι έχουμε τις ανησυχίες και φυσικά αναρωτιόμαστε τι θα συμβεί αν αυτή η κατάσταση διαρκέσει για πάρα πολύ καιρό.
Είναι λογικό να επικρατεί η αμφιβολία και ακόμα και ο φόβος. Εξάλλου, ο ιός είναι πολύ… δημοκρατικός, δεν σταματάει σε κανέναν και όλοι έχουν προβλήματα σε περιόδους όπως αυτές. Και φτωχοί και πλούσιοι. Σε κάθε κρίση έρχεται η ευκαιρία για να μάθουμε πράγματα για τον εαυτό μας το συνάνθρωπό μας και τον κόσμο.

Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι για να αντιδράσεις σε μία κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Τη συγκεκριμένη στιγμή, οι περισσότεροι διατηρούν την ηρεμία τους, περιμένοντας να δουν πού θα καταλήξει όλο αυτό που ζουν και ταυτόχρονα δείχνουν την αλληλεγγύη τους με όποιον τρόπο μπορούν. Υπάρχουν και αυτοί που αντιδρούν υστερικά. Οι εικόνες με τους ανθρώπους να τρέχουν στο σούπερ μάρκετ να αδειάζουν τα ράφια και να γεμίζουν τα καρότσια τους με χαρτί υγείας είναι μία απόδειξη των παραπάνω. Απομένει να δούμε τι είδους προκλήσεις, θα αντιμετωπίσει η κοινωνία μας και ο πολιτισμός μας τις επόμενες εβδομάδες. Το επαγγελματικό ποδόσφαιρο δείχνει επίσης μια αμφίρροπη σχέση.

Η UEFA βιαστικά ανακοίνωσε την ημερομηνία που υποτίθεται θα παιχτεί ξανά ποδόσφαιρο, δείχνοντας την αγωνία της για τα χαμένα έσοδα.

Μία ομοσπονδία που είχε αργά αντανακλαστικά, επέτρεψε να παίζεται ποδόσφαιρο με κόσμο, παρόλο που είχε ξεκινήσει να θερίζει ο κορονοϊός. Επίσης τα εγχώρια επαγγελματικά πρωταθλήματα άργησαν πολύ να αναβληθούν, καθώς συζητούσαν πώς η οικονομική ζημιά ήταν… μεγάλη.

Μάλιστα τα περισσότερα πρωταθλήματα και η πλειοψηφία των επαγγελματιών ποδοσφαιριστών, δείχνουν αδιάφοροι μπροστά στο μεγάλο κακό που συμβαίνει. Είναι πολύ λίγα τα παραδείγματα ομάδων μεγάλων πρωταθλημάτων και παικτών, που έχουν δείξει ως τώρα την πραγματική κοινωνική τους αλληλεγγύη.

Δεν είδα καμία κίνηση ας πούμε για υποστήριξη της ιατρικής κατάστασης με κάποια δωρεά από την Μπουντεσλίγκα ή από την Πρέμιερ Λιγκ ή από την UEFA. Είδα μόνο συσκέψεις και συζητήσεις για το πώς θα είναι μικρότερη η οικονομική ζημιά που θα υποστούν.

Η ανθρωπότητα κινδυνεύει και άνθρωποι που αγαπούν το ποδόσφαιρο χάνουν τη ζωή τους η ζουν σε κλίμα τρομοκρατίας αλλά το επαγγελματικό ποδόσφαιρο δεν στέκεται ως τώρα στο ύψος των περιστάσεων. Κάποια στιγμή γράφτηκε πως ο Κριστιάνο Ρονάλντο, μετατρέπει τα ξενοδοχεία του σε νοσοκομεία για να βοηθήσει ανθρώπους που έχουν μολυνθεί με τον κορονοϊό και πώς θα πλήρωνε και το μισθό των γιατρών και των υπαλλήλων. Τελικά όλα αυτά αποδείχτηκαν fake news. Κι όμως θα ήταν μία πολύ καλή ιδέα!

Αλλωστε ο Ρονάλντο θα μπορούσε με αυτό τον τρόπο να φτιάξει και λίγο το «ίματζ» του μετά τις κατηγορίες για βιασμό και φοροαπαλλαγές. Αντ’ αυτού όμως, όπως οι περισσότεροι χρυσοπληρωμένοι συμπαίκτες του δείχνει αδιαφορία.

Τα αστέρια του ποδοσφαίρου συχνά προσπαθούν να δείξουν προς τα έξω, ότι παρά τη φασαρία και την κίνηση γύρω από το όνομά τους, αυτοί κρατούν τα πόδια τους στο έδαφος. Οι ομάδες και οι ομοσπονδίες πως ενδιαφέρονται για το φίλαθλο κοινό. Βλέπουμε όμως, πώς το ενδιαφέρον υπάρχει όταν οι φίλαθλοι είναι πελάτες.

Διότι στο τέλος της ημέρας, στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, αυτό που μετράει είναι το χρήμα. Πάντα και χωρίς καμία εξαίρεση. Όσο για τους φιλάθλους; Τώρα ξέρουν: Όποτε υπάρχουν στη μέση πολλά λεφτά, δεν πρέπει να εμπιστεύεσαι κανέναν.