Ο άνθρωπος που «έσβησε» τον Μαραντόνα δουλεύει σε καντίνα έξω από την Τούμπα!

Τα παιδικά μας χρόνια τα νοσταλγούμε πάντα και τα συνδυάζουμε με στιγμές και πρόσωπα. Το ποδόσφαιρο ειδικά σε εμάς τους άντρες, συχνά είναι πρωταγωνιστής των παλιών ξεθωριασμένων αλλά γλυκών αναμνήσεων μας.

Δυστυχώς όταν μεγαλώνουμε γκρεμίζονται πολλά από τα φανταστικά κάστρα που είχαμε στο μυαλό μας, όντας παιδιά. Κάπως έτσι ένιωσα πέρσι, όταν είδα σε μία καντίνα έξω από την Τούμπα να ψήνει σουβλάκια τον Γιώργο Σκαρτάδο. Σοκαρίστηκα αρχικά αλλά στη συνέχεια θεώρησα ότι τα μάτια μου δεν είδαν καλά ή πως δεν είναι αυτό που νομίζω. Όλα αυτά μέχρι σήμερα όπου φίλοι του ΠΑΟΚ έκαναν ανάρτηση με την οποία επιβεβαίωσαν τα μάτια μου!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός: Φαβορί για αντί-Βαρέλα ο Μιχαηλίδης!

Ο Σκαρτάδος ήταν το πρώτο μου ποδοσφαιρικό ίνδαλμα από τότε που ο πατέρας μου με πήγαινε στην Τούμπα τη δεκαετία του 1980. Ένας πραγματικός αρχηγός, ένας παικταράς, ηγέτης του Δικεφάλου κράτησε όρθιο τον ΠΑΟΚ σε δύσκολες εποχές.

Ο Γιώργος Σκαρτάδος έπαιξε στους ασπρόμαυρους από το 1982 μέχρι το 1992. Πρόλαβε να γίνει ο τρίτος σκόρερ στην ιστορία της ομάδας πίσω από τον Κούδα και τον Σαράφη και ενώ στο ξεκίνημα του έπαιζε στο κέντρο και στην άμυνα. Έγινε πρωταθλητής με τον ΠΑΟΚ το 1985 αλλά στο παιδικό μου μυαλό έμειναν βαθιά χαραγμένες οι μάχες που έδωσε κατά του Μαραντόνα και το γκολ του στη Νάπολι.

Για να καταλάβουν οι νεότεροι πρέπει να αναφέρω πως στο διάστημα που αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ, ήταν ένας από τους καλύτερους Έλληνες παίκτες της εποχής του στην χώρα.

Στα 32 του η τότε διοίκηση Βουλινού έκρινε ότι ήρθε η ώρα να κλείσει το κεφάλαιο Σκαρτάδος για τον ΠΑΟΚ, έτσι τον άφησε ελεύθερο και συνέχισε την καριέρα του στον Ηρακλή και στα 35 του έπαιξε στον Ολυμπιακό και ήταν και εκεί αρχηγός. Μιλάμε για μια σημαντική μορφή του ελληνικού ποδοσφαίρου και κυρίως του ΠΑΟΚ, η σημαία της ομάδας για μια δεκαετία!

Λογικό λοιπόν το σοκ καθώς σίγουρα ο άνθρωπος αυτός πρέπει και αξίζει να έχει μια θέση στο ποδόσφαιρο και μιας καλύτερης τύχης. Εκτός αν για παράδειγμα θεωρείται φυσιολογικό ο Αουγκεντάλερ να ψήνει λουκάνικα έξω από το Αλιάντς Αρένα…

Ο Δικέφαλος αϊτός, πρέπει να έχει ανοιχτά τα φτερά του και να αγκαλιάζει το παρελθόν του και τους ανθρώπους που τίμησαν και δόξασαν τον σύλλογο. Να σέβεται το παρελθόν του για να τον σεβαστεί το μέλλον του. Εύχομαι τα καλύτερα στον Σκαρτάδο και ας μην τον γνώρισα ποτέ από κοντά πάρα μόνο από την κερκίδα, τότε που τα παιδικά μου μάτια άστραφταν κάθε φορά που τον έβλεπα να μάχεται με την ασπρόμαυρη ριγέ φανέλα…