Το ημερολόγιο έδειχνε 16 Μαΐου του 1929, όταν για πρώτη φορά θα απονεμηθούν τα βραβεία Όσκαρ από την Ακαδημία.

Η Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών δημιουργήθηκε το 1927, μετά από ένα δείπνο σε κεντρικό ξενοδοχείο, με στόχο να μεσολαβεί στις εργατικές διαφορές.

Στην αρχική σύνθεση της περιελάμβανε 231 επαγγελματίες και από τους πέντε κλάδους του χώρου (ηθοποιοί, σκηνοθέτες, συγγραφείς, τεχνικοί και παραγωγοί).

Δυο χρόνια αργότερα δόθηκαν τα πρώτα βραβεία, με την Ακαδημία να έχει 270 καλεσμένους και τους νικητές να έχουν ήδη ανακοινωθεί Los Angeles Times τρεις μήνες πριν. Η διαδικασία ήταν πάρα πολύ μικρή Αφού κράτησε μόλις 15 με 20 λεπτά, και ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που δεν μεταδόθηκε πουθενά αλλού.

Ο πρώτος παρουσιαστής, ήταν και ο πρώτος Πρόεδρος της Ακαδημίας, ηθοποιός, παραγωγός και βετεράνος του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου Douglas Fairbanks Jr., που διαθέτει και τρία αστέρια στο Hollywood Walk of Fame.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Η ατζέντα της ημέρας (16/5)

Η βραδιά έλαβε χώρα στο Blossom Ballroom στο ισόγειο του Hollywood Roosevelt Hotel, το οποίο ακόμα λειτουργεί και είναι το παλαιότερο για ξενοδοχείο στην «Πόλη των Αγγέλων». Το μενού της βραδιάς ήταν αρκετά απλό, ωστόσο είχε σοφιστικέ ευρωπαϊκές γεύσεις, για να ικανοποιήσει τους καλεσμένους.

Πιο αναλυτικά, το μενού περιελάμβανε:

– Ελιές και ξηρούς καρπούς: Τις πιο δημοφιλείς εξαγωγές, δηλαδή, της Καλιφόρνια την εποχή εκείνη.

– Σούπα Celestine: Ένα κλασικό γαλλικό πιάτο που βρισκόταν τότε κυρίως σε αμερικανικούς μπουφέδες, παρότι χρονοβόρο στην ετοιμασία του, είχε καθιερωθεί λόγω των φτηνών υλικών του.

– Επιλογή ψαριού ή κοτόπουλου: Φιλέτο ψαριού σοταρισμένο σε βούτυρο ή φιλέτο κοτόπουλου μισοψημένο στο γκριλ πάνω από φρυγανισμένο ψωμί.

– Συνοδευτικά: Τοπικά αμπελοφάσουλα ή πατάτες Long Branch – τηγανητές πατάτες δηλαδή με καρυκεύματα, όπως πρόσταζε τότε μια συνταγή που προερχόταν από το New Jersey.

– Σαλάτα: Μαρούλι και ντομάτα με γαλλική βινεγκρέτ.

– Επιδόρπια: Παγωτό βανίλια και σοκολάτα, κέικ και καφές.

Οι νικητές

Ο πρώτος επίσημος νικητής της καλύτερης ταινίας, και η μοναδική βωβή ταινία με Όσκαρ ήταν το «Wings» του Γουίλιαμ Γουέλμαν, που ήταν ως τότε πιο ακριβή παραγωγή έχοντας budget δύο εκατομμύρια δολάρια.

Από κει και πέρα το «Sunrise: A Song of Two Humans», πήρε το βραβείο «Μοναδικής και Καλλιτεχνικής Ταινίας», που εκείνη τη χρονιά ήταν ισάξιο με την καλύτερη ταινία.


Το βραβείο της καλύτερης ηθοποιού δόθηκε στην Τζάνετ Γκάινορ, ενώ ο Εμίλ Τζάνιγνκς πήρε το βραβείο του καλύτερου άνδρα ηθοποιού.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Τσάρλι Τσάπλιν, πήρε ειδικό τιμητικό βραβείο και για αυτό είχε αφαιρεθεί από τις μεγάλες κατηγορίες.