Αν όλοι οι Έλληνες, ακόμα και του εξωτερικού, ζούσαμε σε μια πόλη, πόσο μεγάλη θα ήταν;

Φανταστείτε μια πόλη όπου θα ζούσαν όλοι οι Έλληνες, τόσο όσοι κατοικούν στη χώρα όσο και εκείνοι που έχουν μεταναστεύσει σε κάθε γωνιά του κόσμου. Μια πόλη που θα ένωνε το παρελθόν και το παρόν του ελληνισμού, έναν τεράστιο αστικό κόμβο γεμάτο από ελληνική κουλτούρα, γλώσσα, ιστορία και παραδόσεις. Αλλά πόσο μεγάλη θα ήταν αυτή η πόλη; Θα μπορούσε να συγκριθεί με τις μεγαλύτερες μητροπόλεις του κόσμου;

Ο πληθυσμός της Ελλάδας σήμερα είναι περίπου 10,4 εκατομμύρια άνθρωποι. Αν προσθέσουμε και τον ελληνισμό της διασποράς – τους Έλληνες που ζουν σε χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς, η Αυστραλία, η Γερμανία και η Μεγάλη Βρετανία – τότε το σύνολο αγγίζει περίπου τα 15-17 εκατομμύρια άτομα. Μια πόλη αυτής της κλίμακας θα ήταν ανάμεσα στις μεγαλύτερες του κόσμου, ανταγωνιζόμενη μητροπόλεις όπως η Κωνσταντινούπολη, το Λονδίνο και το Τόκιο.

Για να υπολογίσουμε το μέγεθός της, πρέπει να εξετάσουμε πόση έκταση χρειάζεται μια τόσο μεγάλη πληθυσμιακή συγκέντρωση. Αν σκεφτούμε ότι μεγάλες πόλεις όπως η Νέα Υόρκη ή η Σαγκάη έχουν μέση πληθυσμιακή πυκνότητα περίπου 10.000-15.000 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, τότε η ελληνική υπερ-πόλη θα χρειαζόταν μια έκταση τουλάχιστον 1.000-1.500 τετραγωνικών χιλιομέτρων για να φιλοξενήσει τους κατοίκους της. Μια τέτοια πόλη θα ήταν πολύ μεγαλύτερη από την Αθήνα και θα εκτεινόταν σε μια τεράστια περιοχή, αντίστοιχη με εκείνη της ευρύτερης μητροπολιτικής περιοχής του Τόκιο ή της ευρύτερης Νέας Υόρκης.

Το αστικό τοπίο αυτής της πόλης θα ήταν ένα συναρπαστικό μείγμα από ιστορικά και μοντέρνα στοιχεία. Στο κέντρο της, ίσως να δέσποζαν αρχιτεκτονικές επιρροές από τις κλασικές ελληνικές πόλεις, με πλατείες και δημόσιους χώρους που θυμίζουν την Αρχαία Αγορά, συνδυασμένους με σύγχρονους ουρανοξύστες και τεχνολογικά εξελιγμένες υποδομές. Οι συνοικίες θα μπορούσαν να φέρουν τοπικά στοιχεία από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας, μεταφέροντας τον χαρακτήρα της Κρήτης, της Μακεδονίας, των Κυκλάδων ή της Ηπείρου μέσα στην ίδια πόλη.

Οι δρόμοι της θα γέμιζαν με τα χρώματα και τους ήχους της ελληνικής ζωής: τα παραδοσιακά καφενεία δίπλα σε μοντέρνες επιχειρήσεις, τα πανηγύρια και τα φεστιβάλ να αναμειγνύονται με τις σύγχρονες πολιτιστικές εκδηλώσεις, και το φαγητό να αποτελεί μια τεράστια γιορτή γεύσεων από κάθε γωνιά του ελληνισμού. Η πόλη θα μιλούσε ελληνικά, αλλά στις συνοικίες των μεταναστών θα άκουγες και τις γλώσσες των χωρών όπου μεγάλωσε η νέα γενιά της διασποράς.

Μια τέτοια πόλη θα ήταν όχι μόνο ένας τόπος διαμονής αλλά και ένα κέντρο πολιτισμού, τεχνολογίας και καινοτομίας, συγκεντρώνοντας τις ιδέες και την ενέργεια του ελληνικού λαού σε έναν ενιαίο χώρο. Μπορεί η Ελλάδα να είναι μια χώρα με μικρή γεωγραφική έκταση, αλλά το ελληνικό πνεύμα έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο. Μια πόλη που θα συγκέντρωνε όλους τους Έλληνες θα ήταν ένα ζωντανό μνημείο της ιστορίας, της αντοχής και της δημιουργικότητας του ελληνισμού.