Δηλώσεις ντροπής της Δ. Μιχαηλίδου για Καρυστιανού: «Πως χρησιμοποιεί τον πόνο της ως πολιτικό βατήρα προσωπικής εξέλιξης;»
Η Δόμνα Μιχαηλίδου «αποφάσισε» ότι οι χαροκαμένοι γονείς δεν αρμόζει να πολιτεύονται, αλλά θα πρέπει μόνο να θρηνούν άπραγοι
Για να εμπλακεί κάποιος στην πολιτική, θα πρέπει να έχει λυμένα όλα του τα προβλήματα, να είναι γενικότερα ευτυχής και να μην έχει κανένα προσωπικό του βίωμα ως αφετηρία της πολιτικοποίησής του. Όσο πιο αναίσθητος, τόσο το καλύτερο δηλαδή. Ούτε λίγο – ούτε πολύ, αυτή είναι η αλλοπρόσαλλη κοσμοθεωρία που εξέφρασε για το δικαίωμα του πολιτεύεσθαι η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου.
Ακολουθώντας τη σταθερή της συνήθεια να κάνει προκλητικότατες δηλώσεις, η κα Μιχαηλίδου εκτόξευσε χυδαίες μομφές κατά της Μαρίας Καρυστιανού, υποστηρίζοντας ότι δεν αρμόζει να πολιτευτεί και ότι χρησιμοποιεί το προσωπικό δράμα της ως «βατήρα για την πολιτική καριέρα» της!
Ουσιαστικά η υπουργός ποδοπατά το συνταγματικό δικαίωμα της ισοπολιτείας, έχοντας την αλαζονική αντίληψη ότι μπορεί να χωρίζει το λαό σε πολίτες α’ και β’ κατηγορίας, όπου οι μεν έχουν όλα τα ερείσματα για να πολιτευτούν, και οι δε είναι σωστό να απέχουν από τα κοινά. Με λίγα λόγια – σύμφωνα με το σκεπτικό της κας Μιχαηλίδου – η Μαρία Καρυστιανού (και όλες οι άλλες οικογένειες) πρέπει μόνο να θρηνούν και να μην κάνουν τίποτε άλλο.
«Για το κόμμα της κ. Καρυστιανού, πολλές φορές σε συζητήσεις υπήρχε η συζήτηση ότι θα κάνει κόμμα η κ. Καρυστιανού. Εγώ δεν το πίστευα. Ενώ έβλεπα ότι είχε πολιτικό λόγο στο τέλος, δεν το πίστευα. Πίστευα και επέμενα στις συζητήσεις ότι είναι πολύ μεγάλος ο πόνος που βιώνει – ένας πόνος που ακόμα και ως μητέρα δεν μπορώ να τον βιώσω απόλυτα, αλλά μερικώς να τον καταλάβω – και δεν θα τον χρησιμοποιήσει ως βατήρα για την δική της πολιτική ανέλιξη/καριέρα. Έγινε, το είπε και το δήλωσε. Δεν με βρίσκει σύμφωνη, γιατί δεν μπορώ να “δω” καθόλου, σε ανθρώπινο επίπεδο – γιατί σε πολιτικό μπορώ να το δω αυτό το επίπεδο της αυξανόμενης φιλοδοξίας – δεν μπορώ να καταλάβω πώς κάποιος που βιώνει τόσο πόνο, μπορεί να τον μεταφράσει σε πολιτικό κίνημα», είπε η Δόμνα Μιχαηλίδου.
Ούτε καν περνά από το «αποστειρωμένο» τεχνοκρατικό μυαλό της κας Μιχαηλίδου ότι η μόνη τίμια πολιτική μπορεί να ασκηθεί από ανθρώπους που κινητοποιούνται από το προσωπικό τους βίωμα, μετατρέπουν το ατομικό δράμα τους σε δημόσια καταγγελία και άρα ο λόγος τους έχει αντίκρισμα αλήθειας. Τα γνήσια πολιτικά κινήματα δημιουργούνται από παθόντες της ζωής και σίγουρα όχι από στυγνούς καριερίστες της «γυάλας» που εξασκούν την πολιτική ως υπάλληλοι που ακολουθούν εντολές.
Η Μαρία Καρυστιανού έχει κάθε δικαιολογία να πολιτευτεί, ακριβώς διότι δηλώνει θύμα ενός διεφθαρμένου κράτους που σκότωσε το παιδί της και η συγκάλυψη που επιβάλλεται για την υπόθεση των Τεμπών δεν της αφήνει καμία άλλη διέξοδο για να βρει το δίκιο της. Το γεγονός ότι θρηνεί το παιδί της, όχι μόνο δεν είναι αποτρεπτικός παράγοντας, αλλά αποτελεί ένα ακαταμάχητο κίνητρο ειλικρίνειας για τον αγώνα της.
Είναι φυσιολογικό να μην μπορεί να καταλάβει η κα Μιχαηλίδου πώς μπορεί να μετατραπεί ο πόνος σε πολιτικό κίνημα. Ανήκει σε μια κυβέρνηση που πράττει το ακριβώς αντίθετο: μετατρέπει την πολιτική της σε πόνο των πολιτών.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
