Δύο αδέρφια στην Αργεντινή έφτιαξαν ένα σκυλί που μπορούσε να σταθεί απέναντι σε πούμα

Στην καρδιά της Αργεντινής, στα 1920, δύο αδέρφια είχαν ένα όραμα που έμοιαζε με ταινία. Ο Αντόνιο και ο Αουγκουστίν Νορέζ Μαρτίνες δεν ήταν εκτροφείς, ούτε στρατηγοί. Ήταν λάτρεις της φύσης, του κυνηγιού και των σκυλιών. Ήθελαν να φτιάξουν μια ράτσα που να μπορεί να αντεπεξέλθει στα δύσκολα: να ανιχνεύει, να κυνηγά και να συγκρατεί επικίνδρυ θηράματα όπως τα αγριογούρουνα ή τα πούμα, χωρίς να σκοτώνει άσκοπα.

Ξεκίνησαν από τον μύθο: τον Μαχητή της Κόρδοβα, μια σκληροτράχηλη ράτσα που δεν υπάρχει πια. Τη διασταύρωσαν με Bull Terriers, Mastiffs και άλλες φυλές, κρατώντας προσεκτικά τα στοιχεία που ήθελαν: δύναμη, αντοχή, αφοσίωση και ισορροπία χαρακτήρα. Επέμεναν στη λευκή γούνα για να εντοπίζεται εύκολα στο πεδίο και στην εξυπνάδα που δεν βασιζόταν στο ένστικτο, αλλά στη συνεργασία με τον άνθρωπο.

Χρειάστηκαν 12 γενιές επιλεκτικής αναπαραγωγής. Δούλευαν με σχολαστικότητα, σημείωναν τα πάντα, έκαναν πίσω όταν έβλεπαν σημάδια επιθετικότητας. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν κάτι που δεν έμοιαζε με τίποτα άλλο στον κόσμο: ένα λευκό σκυλί με τεράστια φυσική ικανότητα, εξαιρετική όσφρηση και καρδιά που δεν πρόδιδε ποτέ τον άνθρωπο που είχε δίπλα του.

Το 1947, παρουσίασαν τη δημιουργία τους στους κυνηγούς της Αργεντινής. Το Dogo Argentino δεν ήταν απλώς εντυπωσιακό — ήταν η επιτομή της συνεργασίας φύσης και ανθρώπου. Δεν γάβγιζε άσκοπα, δεν επιτίθετο επιθετικά, και πάντα ήθελε να ευχαριστήσει το αφεντικό του. Το 1973, αναγνωρίστηκε επίσημα ως ξεχωριστή ράτσα.

Η τραγωδία, όμως, δεν άργησε να έρθει. Ο Αντόνιο δολοφονήθηκε το 1956 κάτω από συνθήκες που ποτέ δεν διευκρινίστηκαν. Ο αδερφός του συνέχισε να ταξιδεύει στον κόσμο, προωθώντας τη ράτσα σαν πολιτιστικό δημιούργημα της Αργεντινής.

Σήμερα το Dogo Argentino προκαλεί θαυμασμό και αμφισβήτηση. Είναι δυνατό, προστατευτικό, και όταν εκπαιδεύεται σωστά, τρυφερό και ήρεμο. Σε κάποιες χώρες η κατοχή του ρυθμίζεται αυστηρά — όχι γιατί το ζώο είναι κακό, αλλά γιατί οι άνθρωποι που το επιλέγουν οφείλουν να είναι υπεύθυνοι και συνειδητοποιημένοι.

Το Dogo δεν είναι φτιαγμένο για όλους. Είναι φτιαγμένο για όσους σέβονται τη δύναμη, καταλαβαίνουν τη φύση και αναγνωρίζουν ότι πίσω από κάθε σπουδαίο ζώο, κρύβεται μια ιστορία ανθρώπων που το αγάπησαν σαν ιδέα πριν καν το δουν με τα μάτια τους.