Έφαγε φυλακή για αλκοόλ, έχασε τη γυναίκα του από καρκίνο. Μετά έγινε το σύμβολο της οικογένειας στα Χριστούγεννα.
Πέρασε από σκοτάδι, ήπιε μέχρι τέλους, θρήνησε. Και μετά τραγούδησε για τα Χριστούγεννα, και έγινε η πιο ζεστή φωνή που ακούστηκε ποτέ.
Στη δεκαετία του ’30, τον έβλεπαν με στολή κρατουμένου. Είχε πιαστεί μεθυσμένος, είχε τρακάρει το αυτοκίνητό του, είχε καταρρεύσει δημοσίως. Ο Bing Crosby δεν ήταν ο “καλός οικογενειάρχης με τη βελούδινη φωνή” που όλοι γνώρισαν αργότερα. Ήταν ένας νεαρός που πάλευε με το αλκοόλ, τη φήμη και τον εαυτό του.
Λίγα χρόνια μετά, είχε γίνει ο πιο διάσημος τραγουδιστής στον κόσμο. Τον λάτρευαν οι στρατιώτες στον πόλεμο, του έγραφαν γράμματα, έβαζαν τις κασέτες του στα χαρακώματα. Και μέσα σ’ αυτόν τον θρίαμβο, έχασε τη γυναίκα του. Η Dixie Lee πέθανε από καρκίνο, ύστερα από χρόνια μάχης με τον αλκοολισμό. Ήταν η γυναίκα που του χάρισε τέσσερα παιδιά. Ήταν και η γυναίκα που προσπαθούσε να τον “σώσει” όταν εκείνος ήταν ακόμα στα τάρταρα.
Ο ίδιος, όμως, δεν λύγισε. Δεν το έβαλε κάτω. Την ώρα που οι περισσότεροι θα διαλύονταν, ο Bing Crosby έκανε κάτι σχεδόν μεταφυσικό. Άρχισε να τραγουδάει για οικογένειες. Για Χριστούγεννα. Για αγάπη, ειρήνη, χαμόγελα. Κι ενώ η ψυχή του είχε ματώσει, η φωνή του έγινε παρηγοριά.
Το 1942 ηχογράφησε το “White Christmas”. Δεν ήταν απλώς επιτυχία. Ήταν το τραγούδι που κάθε οικογένεια έβαζε δίπλα στο δέντρο. Που κάθε στρατιώτης άκουγε με δάκρυα στα μάτια. Που κάθε παιδί μεγάλωνε μαζί του. Ένας πρώην κατάδικος του αλκοόλ είχε γίνει το σύμβολο της πιο τρυφερής γιορτής του κόσμου.
Δεν ήταν τέλειος πατέρας. Δεν ήταν τέλειος σύζυγος. Δεν ήταν καν ο “αγαθός τύπος” που έβλεπαν στην τηλεόραση. Ήταν όμως αληθινός. Πέρασε τη φρίκη, κουβάλησε τις τύψεις, και βγήκε στο μικρόφωνο σαν να λέει “είμαι ακόμα εδώ για σένα”. Κι αυτό άγγιξε τον κόσμο πιο βαθιά από οτιδήποτε άλλο.