Έφτιαξαν ειδική Βίβλο για τους σκλάβους, για να μη τους μπαίνουν ιδέες και ξεσηκώνονται. Δεν έμαθαν ποτέ τι έγραφε η πραγματική.
Δεν ήξεραν ποτέ τι έλεγε η αληθινή Βίβλος. Τους έδωσαν μια κομμένη έκδοση για να μη σηκώσουν ποτέ κεφάλι. Και την πίστεψαν.
Στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα, ο χριστιανισμός διαδιδόταν ραγδαία στις αποικίες. Αλλά στους σκλάβους δεν επιτρεπόταν να διαβάζουν τη Βίβλο όπως ήταν. Κάποιοι φοβήθηκαν ότι τα λόγια ελευθερίας και λύτρωσης θα έσπειραν εξεγέρσεις. Και τότε έκαναν κάτι ασύλληπτο.
Δημιούργησαν μια ειδική έκδοση, γνωστή σήμερα ως “Slave Bible”. Ήταν η Αγία Γραφή… αλλά λογοκριμένη. Πετσοκομμένη. Έκδοση χωρίς την Έξοδο, χωρίς τα Ψαλμούς που μιλούν για δικαιοσύνη, χωρίς οράματα ελευθερίας. Από την Παλαιά Διαθήκη έμειναν ελάχιστα. Από την Καινή, μόλις τα μισά.
Ολόκληρα βιβλία εξαφανίστηκαν. Ό,τι μπορούσε να εμπνεύσει έναν σκλάβο να σηκώσει κεφάλι, απλώς δεν υπήρχε. Ο Μωυσής δεν ελευθερώνει κανέναν. Οι προφήτες δε μιλούν για απελευθέρωση. Ο Ιησούς δεν υπόσχεται ισότητα, δεν ανατρέπει τίποτα. Μόνο λόγια για υπακοή, ταπείνωση και φόβο.
Η έκδοση αυτή δεν ήταν περιθωριακή. Τυπώθηκε το 1807 στο Λονδίνο και κυκλοφόρησε επίσημα στις Βρετανικές αποικίες, κυρίως στην Τζαμάικα, τα Μπαρμπάντος και τις Μπαχάμες. Ήταν το «εγχειρίδιο πίστης» για ανθρώπους που δεν θεωρούνταν άνθρωποι. Και το χειρότερο; Τους την παρουσίαζαν ως τη μοναδική, την αυθεντική Βίβλο.
Όποιος διάβαζε αυτή τη Βίβλο, μεγάλωνε με την ψευδαίσθηση πως η υποταγή ήταν θεϊκό θέλημα. Ότι ο Θεός ήθελε να είναι σκλάβος. Πίστευε σε έναν Θεό που δεν ελευθέρωνε, δεν έκλαιγε, δεν επαναστατούσε. Και έτσι, δεν έμαθε ποτέ τι έγραφε η πραγματική.
Ακόμη και σήμερα, ελάχιστα αντίτυπα έχουν διασωθεί. Ένα από τα γνωστότερα βρίσκεται στο Μουσείο της Βίβλου στην Ουάσινγκτον. Είναι λιγότερο από 300 σελίδες, όταν η πλήρης Βίβλος φτάνει τις 1.800. Είναι μικρή, απλή, και φτιαγμένη για να κρατάει τους ανθρώπους δεμένους — με αλυσίδες που δεν φαίνονται.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
