Έκλεψαν ένα σχολικό γεμάτο παιδιά και το έθαψαν ολόκληρο στο χώμα μαζί με τα παιδιά
Τους απήγαγαν μέρα μεσημέρι, τους στοίβαξαν σε ένα υπόγειο φορτηγό και περίμεναν λύτρα. Κι όμως, τα παιδιά και ο οδηγός σκάψανε τη σωτηρία τους με τα ίδια τους τα χέρια.
Το ημερολόγιο έγραφε 15 Ιουλίου 1976. Ένα σχολικό λεωφορείο που μετέφερε 26 παιδιά ηλικίας από 5 έως 14 ετών και τον οδηγό τους, τον 55χρονο Ed Ray, εξαφανίστηκε στη μέση της διαδρομής στη μικρή πόλη Τσόουτσιλα της Καλιφόρνια. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι λίγες ώρες αργότερα, τα παιδιά θα βρίσκονταν θαμμένα κάτω από το έδαφος, μέσα σε ένα μεταλλικό κοντέινερ, κλειδωμένο με βαριά καλύμματα και φορτωμένο με τόνους χώματος.
Οι απαγωγείς ήταν τρεις νεαροί άντρες από πλούσιες οικογένειες. Ο εγκέφαλος, ο Frederick Newhall Woods IV, γιος εκατομμυριούχου, μαζί με τους αδελφούς Richard και James Schoenfeld, πίστευαν πως είχαν καταστρώσει το τέλειο σχέδιο. Να απαγάγουν ένα σχολικό γεμάτο παιδιά, να τα εξαφανίσουν χωρίς ίχνος και να ζητήσουν πέντε εκατομμύρια δολάρια λύτρα από την πολιτεία. Είχαν ήδη προετοιμάσει έναν πρόχειρο υπόγειο τάφο: ένα κοντέινερ θαμμένο σε ένα λατομείο στη Livermore.
Για 16 ώρες, τα παιδιά έμειναν στο σκοτάδι, κάτω από το έδαφος, χωρίς νερό, χωρίς φως, χωρίς ελπίδα. Ο αέρας λιγόστευε, η θερμοκρασία ανέβαινε και τα πνεύματα έπεφταν. Ο οδηγός και ένα 14χρονο αγόρι, ο Michael Marshall, κατάλαβαν πως η μόνη τους ελπίδα ήταν να σκάψουν τον δρόμο προς τα πάνω. Με ό,τι είχαν – με τα χέρια τους, με ένα παλιό στρώμα, με κομμάτια ξύλου – κατάφεραν να φτάσουν στην οροφή. Η μανία τους να ζήσουν κατάφερε να μετακινήσει τις βαριές μεταλλικές επιφάνειες που τους κρατούσαν φυλακισμένους.
Βγήκαν ένας ένας. Όλοι. Χωρίς ούτε ένα θύμα. 27 ψυχές βγήκαν από τον λάκκο σαν να αναστήθηκαν. Λίγες ώρες αργότερα, οι τρεις απαγωγείς συνελήφθησαν. Όχι γιατί πρόλαβαν να ζητήσουν τα λύτρα – το τηλεφωνικό τους σχέδιο είχε αποτύχει και το σχολικό είχε ήδη βρεθεί. Οι αρχές δεν είχαν σταματήσει να ψάχνουν. Αλλά η αληθινή σωτηρία ήρθε από μέσα. Από το κουράγιο εκείνων που αποφάσισαν να σκάψουν, να μην περιμένουν, να μην πεθάνουν.
Ο Frederick Woods έμεινε δεκαετίες στη φυλακή. Αποφυλακίστηκε το 2022, έχοντας εκτίσει 46 χρόνια. Τα περισσότερα από τα παιδιά, σήμερα ενήλικες, κουβαλούν ακόμη το τραύμα, αλλά και κάτι άλλο: μια ανάμνηση από μια μέρα που έμοιαζε με εφιάλτη, και όμως έκρυβε μέσα της μια αληθινή πράξη ηρωισμού.
Ενημέρωση 7 Νοεμβρίου 2025: Σχεδόν πέντε δεκαετίες μετά την απαγωγή που πάγωσε την Αμερική, η ιστορία του σχολικού της Τσόουτσιλα συνεχίζει να προκαλεί δέος. Ο βασικός δράστης, Frederick Newhall Woods IV, ζει ελεύθερος μετά την αποφυλάκισή του το 2022, έχοντας εκτίσει 46 χρόνια πίσω από τα κάγκελα. Οι δύο συνεργοί του, οι αδελφοί Schoenfeld, είχαν ήδη αφεθεί νωρίτερα. Κανείς τους δεν έδειξε ποτέ πραγματική μεταμέλεια.
Πολλά από τα παιδιά, σήμερα ενήλικες στα εξήντα τους, μιλούν για μια ζωή χωρισμένη στα δύο: πριν και μετά το σκοτάδι κάτω από το έδαφος. Πολλοί παραδέχονται πως ακόμη ξυπνούν τη νύχτα με τον ίδιο εφιάλτη, πως φοβούνται τα κλειστά μέρη ή πως δεν άντεξαν ποτέ ξανά τη μυρωδιά της γης. Κάποιοι όμως μετατρέπουν τη μνήμη εκείνης της μέρας σε δύναμη, αφηγούμενοι την ιστορία τους σε σχολεία και εκδηλώσεις για την αντοχή και την ελπίδα.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
