Έβαζε ευνούχους και αυλικούς να ντύνονται έμποροι και να κάνουν ψεύτικο παζάρι για να νιώθει άνθρωπος του λαού
Δεν τον άφηναν να βγει απ’ το παλάτι. Οπότε έφτιαξε ένα. Με πάγκους, εμπόρους και φωνές.
Ο Αυτοκράτορας Zhu Houzhao της δυναστείας Μινγκ δεν ήταν σαν τους άλλους αυτοκράτορες. Ανέβηκε στον θρόνο σε ηλικία 14 ετών, αλλά αντί να κυβερνήσει με σοβαρότητα, μεταμόρφωσε την Αυλή σε θεατρική σκηνή. Ήθελε να ζήσει όπως ο απλός κόσμος — αλλά δεν μπορούσε να βγει από τα Τείχη της Απαγορευμένης Πόλης. Οπότε έκανε κάτι αδιανόητο: έστησε μέσα στο παλάτι ένα ολόκληρο ψεύτικο παζάρι.
Οι αυλικοί και οι ευνούχοι υποχρεώνονταν να ντύνονται εμπόροι, να στήνουν πάγκους, να φωνάζουν σαν μανάβηδες, να παζαρεύουν με τον ίδιο. Ο αυτοκράτορας έβγαινε με μεταμφίεση, υποδυόμενος τον πελάτη. Ρώταγε για τιμές, έπιανε τα προϊόντα, συζητούσε με τους “πωλητές” που ήξεραν καλά ότι αν δεν έπαιζαν σωστά τον ρόλο τους, κινδύνευαν να εξοριστούν ή χειρότερα.
Η ανάγκη του για αυτό το “λαϊκό θέατρο” ήταν τόσο έντονη, που έφτασε να φτιάξει και τεχνητή αγορά με βιτρίνες, πινακίδες και σκηνοθετημένη φασαρία, για να νιώθει πως ζει όπως ο λαός του. Όμως η αντίφαση ήταν κραυγαλέα: ζούσε απομονωμένος πίσω από χρυσές πύλες, παίζοντας φτωχός με αυλικούς που υποκρίνονταν πως ήταν φτωχοί.
Δεν ήταν το μόνο παράλογο του χόμπι. Ο Zhu Houzhao κατασκεύασε επίσης τεχνητές στρατιωτικές μονάδες, όπου παρίστανε τον στρατηγό. Ίδρυσε μάλιστα και “μυστικό σώμα” δικής του επινόησης, το οποίο διοικούσε αυτοπροσώπως με ψεύτικες διαταγές. Συχνά εξαφανιζόταν από το παλάτι μεταμφιεσμένος και περιπλανιόταν ανώνυμα σε κοντινά χωριά, αναζητώντας εμπειρίες που δεν του επέτρεπε η ζωή του αυτοκράτορα.
Η βασιλεία του χαρακτηρίστηκε από διοικητική παραμέληση, εκκεντρικές αποφάσεις και πλήρη εγκατάλειψη της διακυβέρνησης. Όμως στο μυαλό του, ίσως ήταν απλώς ένα αγόρι που δεν άντεχε την ασφυξία του θρόνου, και προσπαθούσε να βρει διέξοδο μέσα από ένα στημένο παζάρι.
Ο αυτοκράτορας πέθανε στα 29 του, αφήνοντας πίσω του μια Κίνα που έπρεπε να μαζέψει τα κομμάτια της. Το ψεύτικο παζάρι διαλύθηκε. Οι πάγκοι ξηλώθηκαν. Οι αυλικοί ξαναφόρεσαν τις επισημότητες τους. Αλλά για κάποια χρόνια, η αυτοκρατορική Αυλή της δυναστείας Μινγκ είχε μετατραπεί σε θεατρική αγορά, γιατί ένας νέος δεν άντεχε να είναι αυτοκράτορας.