Έβλεπε πραγματικά το μέλλον αλλά κανείς δεν την πίστευε, νόμιζαν οτι ήταν τρελή και αυτή ήταν η κατάρα της
Ο μύθος της Κασσάνδρας είναι από τους πιο τραγικούς της ελληνικής μυθολογίας.
Στην αρχαία Τροία, ανάμεσα στις κόρες του βασιλιά Πριάμου και της βασίλισσας Εκάβης, υπήρχε μία που ξεχώριζε για κάτι περισσότερο από την ομορφιά της. Η Κασσάνδρα δεν ήταν απλώς μια πριγκίπισσα· ήταν μια γυναίκα που μπορούσε να βλέπει το μέλλον. Οι προφητείες της ήταν απόλυτα ακριβείς, αλλά κανείς δεν τις πίστευε. Κάθε λέξη της ήταν μια προειδοποίηση που αγνοούνταν, κάθε κραυγή της μια χαμένη ευκαιρία να σωθούν ζωές. Ήταν η γυναίκα που γνώριζε το αναπόφευκτο, αλλά δεν μπορούσε να το αποτρέψει.
Ο θεός Απόλλωνας ήταν εκείνος που της χάρισε το χάρισμα της μαντικής. Λέγεται πως την ερωτεύτηκε και της έταξε το υπερφυσικό του δώρο, με την προϋπόθεση πως θα γινόταν δική του. Όταν εκείνη αρνήθηκε, ο θεός εξοργίστηκε. Δεν μπορούσε να πάρει πίσω το δώρο της, αλλά μπορούσε να το καταστήσει άχρηστο. Της έριξε μια κατάρα που θα έκανε τις προφητείες της να πέφτουν πάντα στο κενό. Θα έβλεπε την αλήθεια, θα ήξερε τι θα συμβεί, αλλά κανείς δεν θα την πίστευε ποτέ.
Η στιγμή της μεγάλης της τραγωδίας ήρθε με τον Δούρειο Ίππο. Είδε το ξύλινο άλογο να στέκεται έξω από τα τείχη της Τροίας και ήξερε τι κρυβόταν μέσα. Έτρεξε στις πλατείες, προειδοποίησε τον πατέρα της, ικέτευσε τους στρατιώτες. Οι λέξεις της ήταν γεμάτες τρόμο, οι φωνές της αντηχούσαν στους δρόμους της πόλης. Μα κανείς δεν την άκουσε. Οι Τρώες γιόρταζαν τη “νίκη” τους, γελούσαν και έσερναν το ξύλινο άλογο μέσα στα τείχη. Εκείνη μόνο στεκόταν στο πλάι, γνωρίζοντας πως οι εχθροί τους βρίσκονταν ήδη μέσα στην πόλη. Όταν η νύχτα έπεσε και οι Έλληνες ξεπήδησαν από την κοιλιά του αλόγου, ήταν ήδη πολύ αργά. Η Τροία καταστράφηκε, η οικογένειά της σφαγιάστηκε, και η ίδια βρέθηκε αιχμάλωτη στα χέρια των νικητών.
Ο Αγαμέμνονας την πήρε μαζί του ως σκλάβα και ερωμένη. Στο παλάτι των Μυκηνών, η Κασσάνδρα είδε το μέλλον του νέου της αφέντη. Προφήτευσε πως η Κλυταιμνήστρα, η σύζυγός του, σχεδίαζε τη δολοφονία του. Όπως και στην Τροία, οι προειδοποιήσεις της αγνοήθηκαν. Οι Μυκηναίοι την αντιμετώπισαν ως τρελή. Όταν η Κλυταιμνήστρα άρπαξε το ξίφος και έβαψε το δάπεδο με το αίμα του Αγαμέμνονα, η Κασσάνδρα στέφθηκε για άλλη μια φορά ως η προφήτισσα που κανείς δεν άκουσε.
Το τέλος της ήταν προδιαγεγραμμένο. Η Κλυταιμνήστρα δεν άφησε περιθώρια και την εκτέλεσε λίγο αργότερα, σφραγίζοντας τη μοίρα της τελευταίας κόρης της Τροίας. Το σώμα της έπεσε δίπλα σε εκείνο του Αγαμέμνονα, και οι προφητείες της έσβησαν μαζί της. Ένα από τα πιο τραγικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας, μια γυναίκα καταδικασμένη να γνωρίζει τα πάντα αλλά να μην μπορεί να αλλάξει τίποτα, είχε επιτέλους σωπάσει.