Γιατί δεν είναι καλή ιδέα να φοράς καπέλο από αλουμινόχαρτο για να μπλοκάρεις τα ραδιοκύματα
Νομίζεις ότι σε προστατεύει. Στην πραγματικότητα ενισχύει τα σήματα. Το καπέλο από αλουμινόχαρτο κάνει το αντίθετο απ' ό,τι υπόσχεται.
Όποιος έχει δει συνωμοσιολογικές ταινίες ή έχει χαθεί στα βάθη του internet, σίγουρα έχει συναντήσει την εικόνα κάποιου με καπέλο από αλουμινόχαρτο. Σύμφωνα με τη λαϊκή φαντασία, αυτή η μεταλλική “πανοπλία” μπλοκάρει τα ραδιοκύματα, τις ακτινοβολίες, ακόμα και τις τηλεπαθητικές παρεμβολές. Όμως η επιστήμη λέει ακριβώς το αντίθετο.
Το 2005, φοιτητές του MIT αποφάσισαν να δοκιμάσουν στην πράξη πόσο προστατευτικό είναι ένα τέτοιο καπέλο. Μέτρησαν την απορρόφηση και την ενίσχυση των ραδιοκυμάτων σε διάφορες συχνότητες, χρησιμοποιώντας κεραίες και έναν αναλυτή φάσματος. Τα αποτελέσματα ήταν τόσο ειρωνικά όσο και αποκαλυπτικά.
Αντί να μπλοκάρει τα σήματα, το αλουμινόχαρτο ενίσχυε συγκεκριμένες συχνότητες – και μάλιστα ακριβώς εκείνες που χρησιμοποιούν τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας, το GPS και το Wi-Fi. Οι μετρήσεις έδειξαν σημαντική ενίσχυση στα 1.2 GHz και 2.6 GHz, καθιστώντας τα αυτοσχέδια καπέλα περισσότερο κεραίες παρά προστασία.
Η εξήγηση είναι απλή: το αλουμινόχαρτο μπορεί να λειτουργήσει σαν κλωβός Faraday, αλλά μόνο όταν περικλείει πλήρως το αντικείμενο και χωρίς κενά. Το καπέλο αφήνει ανοιχτό τον λαιμό, το κάτω μέρος του κεφαλιού και έχει κυρτή κατασκευή, που συγκεντρώνει και ανακλά σήματα προς τα μέσα. Το αποτέλεσμα είναι να συγκεντρώνονται τα ραδιοκύματα προς τον εγκέφαλο, όχι να αποκρούονται.
Εκείνοι που το φορούν από φόβο ότι κάποιος “τους διαβάζει τη σκέψη” ή τους ελέγχει, καταλήγουν τελικά να εκθέτουν τον εαυτό τους περισσότερο. Όχι γιατί υπάρχουν όντως τέτοιοι κίνδυνοι – αλλά γιατί, αν υπήρχαν, το τενεκεδένιο καπέλο θα τους έκανε ευκολότερο το έργο.
Ένα ακόμα ειρωνικό στοιχείο είναι πως αυτές οι συχνότητες, τις οποίες το αλουμινόχαρτο ενισχύει, είναι ακριβώς αυτές που οι ίδιοι οι φορείς του θέλουν να μπλοκάρουν: κυβερνητικές επικοινωνίες, κατασκοπευτικά δίκτυα, δορυφορικά σήματα. Αν κάποιος ήθελε να εντοπίσει ή να στοχεύσει τέτοιους ανθρώπους, θα του αρκούσε να ψάξει το σήμα που… φωνάζει από το κεφάλι τους.
Το αλουμινόχαρτο λοιπόν δεν είναι “πανοπλία συνείδησης”, αλλά ενισχυτής της ακτινοβολίας – και μάλιστα φορητός. Όσοι ανησυχούν για ραδιοκύματα, καλό είναι να προτιμήσουν απομάκρυνση από πηγές εκπομπής ή χρήση εγκεκριμένων μέσων θωράκισης. Το κουτί με το lunch wrap δεν είναι η λύση.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
