Γιατί όταν πεθαίνει ο Πάπας τον βάζουν σε τρία φέρετρα και όχι σε ένα

Όταν ένας Πάπας φεύγει από τη ζωή, δεν τοποθετείται απλά σε ένα φέρετρο, όπως συνηθίζεται στους απλούς ανθρώπους. Η Καθολική Εκκλησία ακολουθεί ένα τελετουργικό αιώνων, με βαθύ συμβολισμό και σεβασμό, τοποθετώντας το σώμα του Πάπα μέσα σε τρεις διαφορετικές κάσες. Καθεμία από αυτές έχει το δικό της νόημα και σκοπό, δημιουργώντας μια μοναδική, τελετουργική πομπή που συνδέει τη γη με το θείο.

Η πρώτη κάσα είναι κατασκευασμένη από κυπαρίσσι. Το ξύλο αυτό, ανθεκτικό και λιτό, αντιπροσωπεύει τη σεμνότητα και τη θνητότητα του ανθρώπου. Μέσα της τοποθετούνται το σώμα του Πάπα, μια συνοπτική βιογραφία του, καθώς και μικρά πουγκιά με νομίσματα από χρυσό, ασήμι και χαλκό, όσα και τα χρόνια της παποσύνης του. Το κυπαρίσσι θυμίζει ότι, παρά τη δόξα και τον σεβασμό, ο Πάπας είναι ένας απλός θνητός.

Στη συνέχεια, η πρώτη κάσα τοποθετείται σε μια μολύβδινη κάσα. Το μολύβι, ανθεκτικό στο χρόνο και στη φθορά, διασφαλίζει ότι το σώμα θα μείνει αδιατάρακτο για αιώνες. Πάνω της αναγράφονται το όνομα του Πάπα και η διάρκεια της παποσύνης του, ενώ πριν τη σφράγιση, τοποθετούνται και σημαντικά έγγραφα, όπως το σπασμένο Ποντιφικό Δαχτυλίδι. Η μολύβδινη κάσα είναι μια διαρκής υπενθύμιση της σημασίας του έργου του και της ευθύνης που έφερε στη ζωή του.

Τέλος, η μολύβδινη κάσα τοποθετείται σε ένα δεύτερο ξύλινο φέρετρο – πολλές φορές από ανθεκτικό ξύλο όπως δρυς ή καρυδιά. Αυτό το εξωτερικό φέρετρο κλείνει με χρυσά καρφιά και σφραγίζεται με κεριά και βυσσινί κορδέλες. Είναι το σύμβολο της τιμής και του σεβασμού προς τον άνθρωπο που υπήρξε ο ανώτατος πνευματικός ηγέτης της Καθολικής Εκκλησίας.

Αυτή η τριπλή ταφή διαφυλάσσει όχι μόνο τη σωρό, αλλά και την ιστορία του Πάπα για τις μελλοντικές γενιές. Είναι ένας τρόπος να τιμηθεί η μνήμη του, να προστατευτεί το σώμα του και να υπογραμμιστεί το γεγονός ότι, παρά την ιερότητά του, και αυτός ήταν, πρώτα και πάνω από όλα, ένας θνητός.