Η Δούκισσα που απαγορεύτηκε από τον γάμο του αιώνα γιατί έκλεβε την παράσταση Δεν της συγχώρησαν ποτέ ότι ήταν πιο γοητευτική από τη βασίλισσα
Ήταν η πιο γοητευτική γυναίκα της αυλής. Τη φοβήθηκαν τόσο, που την απέκλεισαν από τον γάμο του Πρίγκιπα
Την έλεγαν Λουίζα, ήταν κόμισσα από τη Γερμανία, και μέσα σε λίγα χρόνια έγινε το πιο μαγνητικό πρόσωπο της βρετανικής αριστοκρατίας. Δεν ήταν ποτέ μέρος της Αυτοκρατορίας — αλλά την κατέκτησε από μέσα. Κι ενώ τη δέχτηκαν κάποτε στο παλάτι, στο τέλος την έδιωξαν. Γιατί δεν μπορούσαν να την ελέγξουν. Και, κυρίως, γιατί έκλεβε τη λάμψη από τη μόνη γυναίκα που έπρεπε να λάμπει: τη Βασίλισσα.
Το 1858, η Λουίζα έγινε Mistress of the Robes: η γυναίκα που έντυνε τη βασίλισσα, τη συνόδευε, στεκόταν δίπλα της σε τελετές. Η Βικτωρία τη βρήκε “ευχάριστη και λογική” — στην αρχή. Αλλά σύντομα, άρχισε να ενοχλείται. Η Λουίζα δεν ήταν ταπεινή. Δεν ήταν σιωπηλή. Δεν είχε γεννηθεί για δεύτερη θέση.
Εκείνη τη χρονιά, η αυλή του Λονδίνου άρχισε να ψιθυρίζει πως η νέα Δούκισσα του Μάντσεστερ είχε κάτι… πολύ έντονο. Χαμογελούσε πιο λαμπρά, στεκόταν πιο ψηλά, χαιρετούσε με περισσότερη χάρη. Και η ίδια η Βικτώρια, που απεχθανόταν οτιδήποτε μπορούσε να θεωρηθεί “επίδειξη”, άρχισε να την παρακολουθεί με δυσφορία.
Το 1863 ήταν προγραμματισμένος ο γάμος του Πρίγκιπα της Ουαλίας, του Έντουαρντ, με την Αλεξάνδρα της Δανίας. Ήταν το κοινωνικό γεγονός της δεκαετίας. Όλοι περίμεναν προσκλήσεις. Όλοι, εκτός από μία. Η Βικτώρια δεν κάλεσε τη Λουίζα. Ήταν σκόπιμο. Ήταν προσβλητικό. Και ήταν τελεσίδικο. Δεν έπρεπε να σκιάσει την παρουσία της νύφης. Ούτε να υπενθυμίσει στο κοινό ότι υπήρχε γυναίκα που τραβούσε περισσότερο βλέμμα από τη μονάρχη.
Ήταν το πιο εκλεπτυσμένο βασιλικό “όχι”. Και η Λουίζα το κατάλαβε. Δεν έγραψε επιστολές. Δεν έκανε σκάνδαλο. Αντί για αντίδραση, επέλεξε… να κερδίσει.
Τα επόμενα χρόνια έγινε η πιο ισχυρή κοσμική προσωπικότητα του Λονδίνου. Έχτισε συμμαχίες, συνδέθηκε με τον ισχυρότερο πολιτικό εργένη του Ηνωμένου Βασιλείου, τον Marquess of Hartington. Και όταν τελικά πέθανε ο πρώτος της σύζυγος, η Λουίζα — στα εξήντα της — παντρεύτηκε τον Δούκα του Devonshire, αποκτώντας δεύτερο τίτλο, και το παρατσούκλι “Double Duchess”.
Το 1897, στο αποκορύφωμα της κοινωνικής της δύναμης, διοργάνωσε το Devonshire House Ball, ένα από τα πιο διάσημα πάρτι στην ιστορία της βρετανικής αριστοκρατίας. Φορώντας στολή Ζηνοβίας της Παλμύρας, εμφανίστηκε ως άλλη βασίλισσα που τα έβαλε με μια Αυτοκρατορία. Και όλοι το κατάλαβαν. Δεν ήταν απλά μεταμφίεση. Ήταν μήνυμα.
Η γυναίκα που κάποτε απορρίφθηκε από ένα παλάτι επειδή ήταν πολύ λαμπερή, έγινε ο ήλιος γύρω από τον οποίο γύριζε όλη η αριστοκρατία. Πέθανε με δύο τίτλους, πολλούς εχθρούς, και ακόμη περισσότερους θαυμαστές. Η Βικτωρία δεν την ξαναείδε ποτέ. Αλλά σίγουρα δεν την ξέχασε.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
