Η ιστορία του φάρου που ανάγκασε τις αρχές να μην ξαναστείλουν ποτέ δύο άτομα μόνα τους – ο ένας τρελάθηκε
Ο ένας πέθανε. Ο άλλος έμεινε να τον κοιτά για δύο μήνες. Μόνος. Σ’ έναν φάρο χαμένο στη θάλασσα.
Το 1801, σε έναν από τους πιο απόμερους και αφιλόξενους φάρους της Βρετανίας, τον Smalls Lighthouse, συνέβη κάτι που θα άλλαζε για πάντα τους κανονισμούς λειτουργίας όλων των φάρων της χώρας. Δύο φαροφύλακες, ο Thomas Howell και ο Thomas Griffith, είχαν σταλεί για βάρδια, μόνοι τους, με προμήθειες για εβδομάδες. Κανείς δεν περίμενε πώς θα τελείωνε αυτή η αποστολή.
Η συμβίωσή τους στον απομονωμένο φάρο ήταν ήδη δύσκολη. Οι καιρικές συνθήκες ακραίες. Κανένα πλοίο δεν μπορούσε να προσεγγίσει εύκολα για να παραλάβει ή να ανακουφίσει τους φαροφύλακες. Όταν ο ένας από τους δύο, ο Griffith, αρρώστησε και πέθανε ξαφνικά, ο άλλος δεν μπορούσε να κάνει τίποτα.
Ο Howell, γνωρίζοντας πως αν άφηνε το σώμα να σαπίσει στο φάρο, μπορεί να κατηγορηθεί για φόνο, έφτιαξε ένα πρόχειρο φέρετρο με σανίδες και έδεσε το πτώμα έξω από το παράθυρο. Όμως οι άνεμοι το ξέσκιζαν σιγά σιγά. Και το πτώμα, δεμένο όπως ήταν, κουνούσε το χέρι στον άνεμο. Σαν να τον καλούσε. Μέρα και νύχτα.
Ο Howell πέρασε δύο μήνες βλέποντας τον νεκρό συνάδελφό του να του κάνει «νόημα» μέσα στην καταιγίδα. Όταν τελικά διασώθηκε, ήταν σκελετωμένος, δεν μιλούσε και δεν μπορούσε να δουλέψει ξανά. Είχε χάσει την επαφή με την πραγματικότητα. Το βρετανικό ναυτικό, συγκλονισμένο από την ιστορία, θέσπισε νέο κανόνα: από εδώ και στο εξής, κανένας φάρος δεν θα επανδρώνεται με λιγότερα από τρία άτομα.
Η ιστορία του Smalls Lighthouse έγινε παράδειγμα της ακραίας ψυχολογικής φθοράς που μπορεί να φέρει η απομόνωση. Και ο φάρος αυτός, χαμένος στα παγωμένα νερά της Ιρλανδικής Θάλασσας, μπήκε για πάντα στις σκοτεινότερες σελίδες των ναυτικών χρονικών.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
