Η ζάπλουτη του Τιτανικού που έδωσε τη θέση της στην υπηρέτρια για να σωθεί, και έμεινε πίσω να πεθάνει δίπλα στον άντρα της
Θα μπορούσε να σωθεί. Αντί γι’ αυτό, έδωσε τη θέση της στην υπηρέτρια και έμεινε να πεθάνει με τον άντρα της.
Το νερό ήταν παγωμένο, το πλοίο έγερνε και ο κόσμος ούρλιαζε. Κανείς δεν ήξερε αν θα ζήσει. Οι λέμβοι ήταν λίγες και δεν έφταναν για όλους. Σ’ εκείνο το χάος, μια από τις πλουσιότερες γυναίκες του πλοίου, η Ίντα Στράους, σύζυγος του συνιδιοκτήτη των πολυκαταστημάτων Macy’s, πήρε μια απόφαση που δεν χώρεσε ποτέ η Ιστορία στις πρώτες της σελίδες.
Ο σύζυγός της, Ισίδωρος Στράους, καθόταν δίπλα της. Οι αξιωματικοί τους είπαν πως μπορούν να μπουν στη λέμβο. Τους το ζήτησαν. Τους το παρακάλεσαν. Εκείνος αρνήθηκε. Είπε: «Δεν θα μπω σε σωσίβια λέμβο πριν μπουν όλοι οι άλλοι άντρες». Ήξερε τι σήμαινε αυτό. Ήξερε ότι ήταν η τελευταία του νύχτα.
Η Ίντα, η σύζυγός του, που θα μπορούσε να σωθεί, έκανε κάτι που δεν περίμενε κανείς: έδωσε τη θέση της στην προσωπική της υπηρέτρια, την Έλεν Μπερντ. Της φόρεσε τη γούνα της και την έσπρωξε μέσα στη λέμβο. Όταν της είπαν «ανέβα», απάντησε: «Εκεί που πηγαίνει ο άντρας μου, πάω κι εγώ».
Έμειναν μαζί στο κατάστρωμα, αγκαλιασμένοι. Μέσα στο σκοτάδι και το κρύο, ενώ ο Τιτανικός έσπαζε στα δύο και έσβηνε στο παγωμένο νερό, το ζευγάρι των Macy’s δεν εγκατέλειψε ο ένας τον άλλον. Πέθαναν μαζί, όπως έζησαν. Το σώμα του Ισίδωρου βρέθηκε. Το σώμα της Ίντα δεν αναγνωρίστηκε ποτέ.
Ήταν από τους πλουσιότερους επιβάτες του πλοίου. Είχαν υπηρέτες, δικό τους σαλόνι, πολυτελή καμπίνα. Αλλά όταν ήρθε η ώρα να σωθεί η ζωή τους, δεν επέλεξαν την τάξη ή τα χρήματα. Επέλεξαν την αξιοπρέπεια, την πίστη, την αγάπη. Και μια υπηρέτρια σώθηκε, χάρη σε μια πράξη που θα έπρεπε να μαθαίνεται στα σχολεία.
Στην Αμερική, υπάρχει μνημείο για τους Στράους. Δεν είναι μεγάλο. Αλλά όσοι το διαβάζουν, δεν ξεχνούν. Γιατί εκείνη τη νύχτα, η ανθρωπιά δεν βούλιαξε με τον Τιτανικό. Έμεινε ζωντανή χάρη σε μια γυναίκα που θα μπορούσε να σωθεί, αλλά προτίμησε να πεθάνει δίπλα στον άντρα της.