Ήταν Πρώτη Κυρία. Κατέληξε να κυκλοφορεί με 56.000 δολάρια ραμμένα στην φούστα της, φοβούμενη ότι θα πεθάνει φτωχή
Παντρεμένη με τον Λίνκολν, έζησε στο Λευκό Οίκο, αλλά τελείωσε τη ζωή της μόνη και σχεδόν τυφλή, με τα χρήματά της κρυμμένα στα ρούχα της
Ήταν η Πρώτη Κυρία του ανθρώπου που ένωσε την Αμερική. Η σύζυγος του Αβραάμ Λίνκολν. Και όμως, μερικά χρόνια μετά τη δολοφονία του, η Mary Todd Lincoln είχε φτάσει να ράβει στα μεσοφόρια της 56.000 δολάρια σε κρατικά ομόλογα. Δεν εμπιστευόταν τράπεζες. Δεν εμπιστευόταν κανέναν. Φοβόταν ότι θα πεθάνει στην απόλυτη φτώχεια, παραμελημένη, παρεξηγημένη και μόνη.
Η χήρα του Προέδρου είχε αρχίσει να δείχνει σημάδια ψυχικής αποσταθεροποίησης πολύ νωρίτερα. Τα χτυπήματα της ζωής ήταν διαδοχικά: τρεις από τους τέσσερις γιους της πέθαναν, ο ένας όταν ήταν ακόμα στο Λευκό Οίκο. Η απώλεια του συζύγου της, την οποία έζησε κυριολεκτικά στο πλευρό του, την βύθισε στο σκοτάδι. Πέρασε μήνες στο κρεβάτι, δεν μπορούσε να παρευρεθεί ούτε στην κηδεία του παιδιού της, ενώ ο γιος της, Ρόμπερτ, την αποξένωσε σε τέτοιο βαθμό ώστε έφτασε να την κλείσει σε ψυχιατρική κλινική.
Παρά τη σύνταξη των 3.000 δολαρίων τον χρόνο που της χορήγησε το Κογκρέσο και την περιουσία που άφησε πίσω του ο Λίνκολν, η ίδια δεν σταματούσε να νιώθει ότι την καταδιώκει η οικονομική κατάρρευση. Έκανε αλλοπρόσαλλες αγορές, όπως κουρτίνες και πολυτελή ρούχα που δεν θα φορούσε ποτέ, ενώ κυκλοφορούσε με ομόλογα αξίας δεκάδων χιλιάδων δολαρίων ραμμένα στο ρούχο της για να τα προστατεύσει από «εχθρούς» που μόνο εκείνη έβλεπε.
Το 1875, ο γιος της τη θεώρησε επικίνδυνη για τον εαυτό της και πέτυχε τον εγκλεισμό της. Εκείνη, όμως, βρήκε τρόπο να διαφύγει. Έστειλε μυστικά γράμματα στον δικηγόρο και φίλο της James Bradwell, και σύντομα το σκάνδαλο είχε γίνει πρώτο θέμα: η πρώην Πρώτη Κυρία σε άσυλο. Ο διευθυντής της κλινικής, υπό το βάρος της δημοσιότητας, την έκρινε “θεραπευμένη” και την άφησε να επιστρέψει στο σπίτι της αδερφής της.
Η Mary Todd Lincoln πέρασε τα τελευταία της χρόνια σχεδόν τυφλή, με πτώσεις, πόνους και λίγους ανθρώπους δίπλα της. Έφυγε από τη ζωή το 1882, μόλις έντεκα χρόνια μετά τον θάνατο του τελευταίου της παιδιού. Η ίδια η Αμερική χρειάστηκε πάνω από έναν αιώνα για να καταλάβει τη γυναίκα αυτή. Όχι ως «τρελή», όπως την έλεγαν, αλλά ως μια γυναίκα που έζησε πολλά παραπάνω απ’ όσα άντεχε.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
