Ενώ ο Ερντογάν έθετε την ατζέντα του στον ΟΗΕ, ο Μητσοτάκης βραβευόταν ως «παγκόσμιος πολίτης» από την ελίτ των νεοταξιτών

Τις ίδιες ώρες που ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έθετε στα πλαίσια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ όλη την ανθελληνική ατζέντα του και ζητούσε διεθνή αναγνώριση του ψευδοκράτους στην Κύπρο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναλώθηκε με το να ζητάει «παγκόσμια διακυβέρνηση» από το βήμα του ΟΗΕ και να παραλαμβάνει περιχαρής το φαιδρό βραβείο του «Παγκόσμιου Πολίτη» σε μια εκδήλωση – παρωδία του Ατλαντικού Συμβουλίου (Atlantic Council) στη Νέα Υόρκη.

Οι προσωπικότητες που πλαισίωσαν τα «Global Citizen Awards» ήταν όλες επιλεγμένες με κριτήριο τη μεγάλη συνεισφορά τους στην υλοποίηση της νεοταξικής ατζέντας και τις υπηρεσίες που έχουν προσφέρει στην παγκόσμια ελίτ.

Λογικό λοιπόν να βραβευτεί και ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως πολιτικός που διακρίθηκε παγκοσμίως για θέματα όπως η υγειονομική «χούντα» που επέβαλλε τον καιρό της πανδημίας, οι πολύτιμες υπηρεσίες του στην αντικατάσταση πληθυσμών μέσω του λαθρομεταναστευτικού, η καταστροφή των μικρομεσαίων στρωμάτων, η φίμωση της ελευθερίας του Τύπου, η συγκάλυψη των παρακολουθήσεων μέσω Predator, η πολιτική επιδομάτων πείνας, η παράδοση απόλυτης εξουσίας στο «κράτος» των τραπεζών και των funds, η βίαιη ενεργειακή μετάβαση σε ΑΠΕ παράλληλα με το κάψιμο της χώρας, η επιβολή της woke ατζέντας σε σχολεία και νομοσχέδια.

Με μια μεγάλη δόση ειρωνείας που όμως δεν απέχει καθόλου από την πραγματικότητα, θεωρούμε πώς ναι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έπρεπε να βραβευτεί από το think tank των παγκοσμιοποιητών ως ένας από τους πιο πετυχημένους «υπαλλήλους» της χρονιάς.

Και ιδιαίτερη σημασία έχει ότι δεν τον βράβευσε… όποιος κι όποιος, αλλά το βραβείο του παρέδωσε ο επικεφαλής ο CEO της Pfizer, Άλμπερτ Μπουρλά, ενώ στην εκδήλωση παρευρέθηκε για να συγχαρεί – μεταξύ άλλων – και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, το μεγάλο «αφεντικό» του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, ο Κλάους Σβαμπ. Ο οποίος με άλλα λόγια είναι ο «πλανητάρχης» των μη εκλεγμένων τεχνοκρατών της Νέας Τάξης Πραγμάτων, που εξουσιάζουν τα περισσότερα έθνη του κόσμου. Και ο οποίος – μη ξεχνάμε – ότι έχει δηλώσει θιασώτης του φασιστικού μοντέλου διακυβέρνησης της Κίνας, που είδαμε τι βαρβαρότητες εφάρμοσε στην εποχή της πανδημίας.

Αν υπήρχε βραβείο διαφθοράς και εξαπάτησης, σίγουρα θα ήταν δύσκολο να διακρίνει κάποιος αν έπρεπε να το απονείμει στον Κυριάκο Μητσοτάκη ή στον Άλμπερτ Μπουρλά. Τελικά όμως ο πρωταγωνιστής του σκανδάλου «Pfizergate» βράβευσε τον Έλληνα πρωθυπουργό, ως μη – Έλληνα όμως, αλλά ως «παγκόσμιο πολίτη» όπως είπαμε.

Ο Άλμπερτ Μπουρλά που ακόμα αποφεύγει τη λογοδοσία για τα χρυσοφόρα deals των εμβολίων και τα εξαφανισμένα SMS που αντάλλαξε με την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, προλόγισε τον φίλο του Κυριάκο Μητσοτάκη δηλώνοντας:

«ενθουσιασμένος με το προνόμιο να παρουσιάζει τον πρωθυπουργό Μητσοτάκη, καθώς λαμβάνει την ανώτατη τιμή του Atlantic Council για τους παγκόσμιους πολίτες» και τον χαρακτήρισε ως «έναν οραματιστή υπέρμαχο μιας νέας εποχής οικονομικής ευημερίας, έναν ηγέτη αφοσιωμένο στη χώρα του που κέρδισε την εμπιστοσύνη των Ελλήνων. Έναν ταπεινό ηγέτη, του οποίου η επανεκλογή έδειξε ότι τηρεί τις πολιτικές του υποσχέσεις, ενώ παράλληλα έχει τον σεβασμό των ηγετών του κόσμου».

Θέλει πραγματικό… ταλέντο το να περιγράψεις έναν ηγέτη και να μην πετύχεις ούτε ένα προτέρημα που να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

«Οικονομική ευημερία» από που και ως που; Στη χώρα ενός λαού που έχει τη δεύτερη χειρότερη αγοραστική δύναμη στην ΕΕ μετά τη Βουλγαρία;

«Ηγέτης αφοσιωμένος στη χώρα του» με ποια λογική; Ζητώντας να παραδώσει την εθνική κυριαρχία σε μια «παγκόσμια διακυβέρνηση»; Εγκαταλείποντας τα εθνικά δίκαια και παραβιάζοντας όλες τις παραδοσιακές κόκκινες γραμμές μας, με Τουρκία, Σκόπια και Αλβανία; Ετοιμάζοντας τις Πρέσπες του Αιγαίου;

«Κέρδισε την εμπιστοσύνη των Ελλήνων» από που και ως που; Με ένα 12-13% του πραγματικού εκλογικού σώματος που βγάζει πρώτο το κόμμα του, την ώρα που οι υπόλοιποι Έλληνες τον αποδοκιμάζουν ψηφίζοντας άλλα κόμματα ή επιλέγοντας – δυστυχώς – την αποχή;

Τώρα για το… «ταπεινός ηγέτης» και ότι «τηρεί τις πολιτικές του υποσχέσεις», δεν χρειάζεται καν σχόλιο. Ο καθένας μπορεί να κρίνει μόνος του κατά πόσο ισχύουν αυτά…