Οπαδική βία: Ο Πεπ Γκουαρντιόλα είπε με λίγα λόγια, όσα δεν τολμούν να πουν οι ιθύνοντες – «Φταίνε οι ανισότητες στην κοινωνία, όχι το ποδόσφαιρο»

Σε αντίθεση με τον Έλληνα πρωθυπουργό που αντιμετωπίζει την οπαδική βία σαν… αυθύπαρκτο πρόβλημα και δεν ενδιαφέρεται να αντιμετωπίσει τα βαθύτερα αίτια αυτής της κοινωνικής γάγγραινας, ο προπονητής της Μάντσεστερ Σίτι, Πεπ Γκουαρντιόλα, ο οποίος βρέθηκε στην Αθήνα για τον τελικό του Super Cup στο «Γ. Καραϊσκάκης», με λίγα λόγια τα είπε όλα. Σε αντίθεση με τα ανέξοδα πολιτικά ευχολόγια των πολιτικών, ο Γκουαρντιόλα ανέδειξε τη «ρίζα» του προβλήματος σε όλη του τη διάσταση.

Ο προπονητής της Μάντσεστερ Σίτι, έκανε δηλώσεις λίγο πριν τη σέντρα του μεγάλου αγώνα με αντίπαλο την Σεβίλλη και κλήθηκε από δημοσιογράφο να πει τη γνώμη του σχετικά με τη δολοφονία του Μιχάλη Κατσουρή έξω από το γήπεδο της ΑΕΚ, στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Και ο Πεπ Γκουαρντιόλα δήλωσε:

«Φταίει η κοινωνία, δεν είναι πρόβλημα του ποδοσφαίρου. Ο ρατσισμός δεν είναι πρόβλημα, είναι κοινωνικό φαινόμενο. Είναι παντού, όπως και η βία. Γιατί η διαφορά του πλούσιου με τον φτωχό είναι πολύ μεγάλη. Δεν υπάρχει μεσαία τάξη για να ισορροπήσει την κατάσταση. Στον κόσμο οι ανισότητες δημιουργούν προβλήματα».

«Ο μισός πλανήτης υποφέρει από την πείνα, ο άλλος μισός πεθαίνει λόγω ανεβασμένης χοληστερίνης. Όσα συνέβησαν στην Ελλάδα, συμβαίνουν και σε άλλες χώρες. Είναι θέμα κουλτούρας και παιδείας. Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να αμείβονται καλύτερα, όσοι εργάζονται στον τομέα της υγείας πρέπει να πληρώνονται καλύτερα, αλλά τελικά όσοι είναι στην εξουσία κλέβουν τα πάντα κι έτσι δυσκολεύει η κατάσταση», επισήμανε στη συνέχεια.

Μακάρι να ακούγαμε και από τις κυβερνήσεις, τόσο ουσιαστικές τοποθετήσεις. Δυστυχώς το μόνο που βλέπουμε ως τώρα (και το είδαμε και από τον Κυριάκο Μητσοτάκη χθες), είναι πρωθυπουργούς, προέδρους ομάδων και αθλητικούς φορείς να ρίχνουν ο ένας το μπαλάκι των ευθυνών στον άλλον, και στην καλύτερη περίπτωση να ασχολούνται μόνο με την κορυφή του παγόβουνου, που είναι η βία στο ποδόσφαιρο.

Όμως ο ρατσισμός και η βία δεν είναι αποκλειστικότητες του ποδοσφαίρου. Είναι φαινόμενα μιας ευρύτερης παθογένειας της κοινωνίας. Και οι αιτίες είναι πολύ συγκεκριμένες. Είναι οι κοινωνικές ανισότητες και η έλλειψη ποιοτικής παιδείας. Η «ψαλίδα» μεταξύ πλούσιων και φτωχών όλο και μεγαλώνει, και η αδικία γεννά μίσος. Και το μίσος με τη σειρά του, γεννά ξεσπάσματα τυφλής βίας.

Ζώντας σε μια εποχή όπου κυριαρχούν τα πολιτικά σκάνδαλα, αντί το κράτος να λειτουργεί ως πρότυπο νομιμοφροσύνης για τις νέες γενιές, δεν έχει να επιδείξει τίποτε άλλο παρά ατελείωτη διαφθορά, οπότε και οι νέοι παραδειγματίζονται από αυτή τη νοοτροπία. Της επιβολής στον αδύναμο και της ατιμωρησίας.

Όταν δεν προβάλλονται σωστά μοντέλα ζωής ούτε από την οικογένεια, ούτε από το σχολείο, ούτε από την πολιτεία, τότε είναι λογικό και επόμενο ότι ο νέος θα κατασκευάσει ένα δικό του μοντέλο επιβίωσης στην κοινωνία που θα βασίζεται στον «νόμο» της ζούγκλας.

Οι αξίες άλλα και τα λειτουργήματα που εξευγενίζουν τον άνθρωπο, όπως είναι οι εκπαιδευτικοί, υποτιμώνται από τα σύγχρονα κράτη, και στον αντίποδα προβάλλονται αυτοί που βγάζουν εύκολο χρήμα «κλέβοντας τα πάντα» όπως είπε ο Γκουαρντιόλα. Λανθασμένα πρότυπα που εξαγριώνουν τον άνθρωπο. Και η δύναμή τους είναι ότι «πατούν» πάνω στα πάθη των ανθρώπων, όπως ο οπαδισμός, η πολιτική, το σεξ, ο τζόγος κ.α.

Γι’ αυτό ξαναγυρίζουμε στο μεγάλο ζητούμενο, πως όλα είναι θέμα σωστής παιδείας. Αυτή είναι η βάση για να διαμορφώνεται ένας συνειδητοποιημένος πολίτης, που θα ξέρει να διακρίνει που πρέπει να διοχετεύει τις δυνάμεις του, τι συμπεριφορές πρέπει να αποφεύγει, ποιους αγώνες πρέπει να δίνει στη ζωή του, και ποιοι είναι οι πραγματικοί εχθροί της ευημερίας του.