«Συμμαχία» Τουρκίας – Ιταλίας – Λιβύης σε τριμερή συνάντηση για ενέργεια και μεταναστευτικό – Απούσα η Ελλάδα από τις εξελίξεις στη Μεσόγειο!

Άλλη μια διπλωματική σύνοδος και μάλιστα στην καυτή «γειτονιά» της Μεσογείου, δείχνει ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε κατάσταση πλήρους γεωπολιτικής απομόνωσης. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει «καταφέρει» να κάνει την Ελλάδα να βάλλεται από όλους τους «γείτονες» της και παράλληλα να είναι η μόνη χώρα που απουσιάζει από τις διπλωματικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.

Η Τριμερής συνάντηση που πραγματοποιήθηκε σήμερα στην Κωνσταντινούπολη, μεταξύ Τουρκίας, Ιταλίας και της κυβέρνησης της δυτικής Λιβύης, δείχνει ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει καταστήσει τη χώρα μας «κομπάρσο» και έρμαιο των εξελίξεων. Ο Ερντογάν, η Μελόνι και ο πρωθυπουργός της Τρίπολης Αμπντέλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά, συναντήθηκαν με ατζέντα τις πολιτικές διαδικασίες για την αποκατάσταση της ομαλότητας στη Λιβύη, αλλά και το μεταναστευτικό ζήτημα.

Με λίγα λόγια συναντήθηκαν για τα επόμενα βήματά τους οι τρεις χώρες που με διάφορους τρόπους πυροδοτούν το λαθρομεταναστευτικό κύμα ώστε να κατευθυνθεί προς την Ελλάδα. Κάτι που δείχνει ότι η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού έχει καταντήσει κακόγουστο «ανέκδοτο», αφού ακόμα και η εταίρος Ιταλία χαράζει στρατηγική στη Μεσόγειο μαζί με μια χώρα που απειλεί ευθέως την Ελλάδα (και άρα και την ευρωπαϊκή επικράτεια), την Τουρκία.

Μια Ιταλία που κοιτάζει μόνο τα συμφέροντά της και είναι εντελώς αδιάφορη για τις στρατηγικές συμμαχίες σε ΕΕ και ΝΑΤΟ, συμπράττει με την Άγκυρα ώστε οι 2 χώρες να ασκούν επιχειρηματική διπλωματία για την ανασύσταση της Λιβύης και παράλληλα να έχουν τον πρώτο λόγο για το πώς θα κινούνται οι μεταναστευτικές ροές στη Μεσόγειο. Την ίδια ώρα ο Ερντογάν έχει καταφέρει να θέσει υπό την επιρροή του τόσο την κυβέρνηση της Τρίπολης – όσο εσχάτως και της Βεγγάζης.

Σε όλα αυτά, η Ελλάδα βρίσκεται τραγικά απομονωμένη βλέποντας τους μεγάλους «παίκτες» της γεωπολιτικής γειτονιάς της να συνωμοτούν για τα δικά τους συμφέροντα, που ασφαλώς λειτουργούν εις βάρος της Ελλάδας. Οι διπλωματικές κορώνες του Γεραπετρίτη μετά από τις διμερείς επαφές που είχε με τη Λιβύη, αποδεικνύονται λόγια του αέρα.

Αυτό που κατάφερε τελικά η ελληνική κυβέρνηση είναι να συμπράττει η Ιταλία και η Λιβύη με μια χώρα που δεν έχουν κοινά σύνορα και ΑΟΖ όπως είναι η Τουρκία, αντί για την – άμεσα γειτονική – Ελλάδα. Ένα ακόμα εθνικό φιάσκο που θέτει ακόμα πιο ισχυρές βάσεις στις παράνομες διεκδικήσεις που απορρέουν από το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Και επιπλέον διαμορφώνονται οι διακρατικές συνθήκες ώστε η Ελλάδα να είναι το μόνιμο θύμα του υβριδικού πολέμου με τις λαθρομεταναστευτικές ροές, που μονίμως θα τρέχει πίσω από τις εξελίξεις…