Το δωμάτιο είναι έτοιμο, αλλά το παιδί δεν έρχεται: Το αδιέξοδο των υιοθεσιών στην Ελλάδα

Υιοθεσία : Ένα παιδικό δωμάτιο γεμάτο λούτρινα και στοργή. Γονείς έτοιμοι ψυχολογικά, κοινωνικά, οικονομικά. Κι όμως, κανένα παιδί. Όχι γιατί δεν υπάρχουν ζευγάρια πρόθυμα. Αλλά γιατί το ελληνικό σύστημα υιοθεσίας παραμένει ένα ναρκοπέδιο αδιαφάνειας, καθυστερήσεων και θεσμικών εμποδίων.

Η υπόθεση ενός ζευγαριού που, ενώ έχουν ολοκληρώσει όλα τα απαραίτητα βήματα – κοινωνική έρευνα, ψυχολογική αξιολόγηση, εκπαίδευση, ακόμα και τελική έγκριση – περιμένουν πέντε χρόνια για να γίνουν θετοί γονείς, αναδεικνύει την παθογένεια του συστήματος. Ο φάκελος έχει προχωρήσει. Αλλά δεν υπάρχει διαθέσιμο παιδί. Ή έτσι λένε.

Υιοθεσία : Το αδιέξοδο της «καταλληλότητας»

Η λίστα υποψήφιων θετών γονιών μεγαλώνει. Όμως τα διαθέσιμα παιδιά παραμένουν ελάχιστα. Στην πραγματικότητα, οι περισσότερες περιπτώσεις παιδιών βρίσκονται υπό επιμέλεια ή φιλοξενούνται από συγγενικά πρόσωπα – άρα δεν είναι διαθέσιμα για υιοθεσία.

Ακόμα και στις περιπτώσεις όπου το παιδί δεν έχει οικογενειακό δίκτυο, η απουσία μηχανισμών επιτάχυνσης και τα ασυντόνιστα στοιχεία των κρατικών βάσεων (ΕΣΗΔΥ, ΕΚΚΑ, δικαστικές αποφάσεις) καθυστερούν τρομακτικά τη διαδικασία.

Η διαφορά με την Ιταλία και άλλες χώρες

Ενδεικτικά, στην Ιταλία ο μέσος χρόνος για να ολοκληρωθεί μια υιοθεσία είναι δύο έτη. Στην Ελλάδα, μπορεί να φτάσει και τα πέντε ή έξι. Το παράδοξο είναι πως πολλές οικογένειες, κουρασμένες από την ελληνική αναμονή, στρέφονται τελικά σε διεθνείς υιοθεσίες – ή το εγκαταλείπουν.

Η κρατική απάντηση

Το Υπουργείο Εργασίας, μέσω της Υφυπουργού Δόμνας Μιχαηλίδου, παραδέχεται τις καθυστερήσεις, αλλά επικαλείται τις αυξημένες απαιτήσεις διασφάλισης των συμφερόντων του παιδιού. Επιπλέον, υποστηρίζει πως η συνένωση βάσεων δεδομένων βρίσκεται σε εξέλιξη. Όμως, οι αριθμοί επιμένουν: πάνω από 2.000 οικογένειες βρίσκονται σε αναμονή.

ΤΡΟΜΕΡΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ – ΜΗ ΤΗ ΧΑΣΕΙΣ