Ξέρει ο Έλληνας πρωθυπουργός τα άρθρα 273 και 259 της Συνθήκης Λειτουργίας της ΕΕ; Πώς η Ελλάδα αποκτά αύριο ΑΟΖ

Συμβουλές προς τον Έλληνα Πρωθυπουργό για την τριήμερο Σύνοδο Κορυφής στο Κάιρο, από τον Νικόλαο Παπαδόπουλο, που μακάρι να τις άκουσε.

Ο βουλευτής β’ Θεσσαλονίκης, κάλεσε τον Κυριάκο Μητσοτάκη, κατά τις συναντήσεις του με τον πρόεδρο της Αιγύπτου και τον πρόεδρο της Κύπρου, να λάβει υπ’ όψιν του τα άρθρα 273 και 259 της Συνθήκης Λειτουργίας της ΕΕ, τα οποία αφορούν στη δυνατότητα δικαστικής οριοθέτησης ζώνης αλιείας μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου.

Και το ερώτημα είναι. Τελικά έγινε ή θα γίνει χρήση των άρθρων αυτών;

Ας δούμε παρακάτω ποια είναι τα άρθρα αυτά που επικαλέστηκε ο βουλευτής.

Στο άρθρο 273 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης τονίζεται ότι το «Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Λουξεμβούργο είναι αρμόδιο επί οποιασδήποτε διαφοράς μεταξύ των κρατών μελών, συναφούς με το αντικείμενο των Συνθηκών, αν η διαφορά αυτή του υποβληθεί δυνάμει συνυποσχετικού».

Έτσι, η Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας του 1982 έχει ισχύ ενωσιακού δικαίου από την 23η Ιουνίου 1998 και σαφώς η Ελλάδα και η Κύπρος στο ζήτημα της οριοθέτησης ζώνης αλιείας μεταξύ τους μπορούν να το εντάξουν με συνυποσχετικό στο δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Λουξεμβούργο.

Με τον τρόπο αυτό, τονίζει ο Νικόλαος Παπαδόπουλος, «θα επιτευχθεί και οριοθέτηση κοινής ΑΟΖ, διότι η ζώνη αλιείας θα ταυτίζεται και με τη ΑΟΖ των δύο χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Στο άρθρο 259 της Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφέρεται πως «κάθε κράτος μέλος δύναται να προσφύγει στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Λουξεμβούργο, αν κρίνει ότι άλλο κράτος μέλος έχει παραβεί υποχρέωσή του εκ των Συνθηκών» ενώ πριν ένα κράτος μέλος ασκήσει προσφυγή κατά άλλου κράτους μέλους, επικαλούμενο παράβαση υποχρέωσης εκ των Συνθηκών, «οφείλει να φέρει το ζήτημα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή».

«Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διατυπώνει αιτιολογημένη γνώμη επί του θέματος, αφού προηγουμένως παρέχει τη δυνατότητα στα ενδιαφερόμενα κράτη να προβούν κατ’ αντιδικία σε γραπτές ή προφορικές παρατηρήσεις. Αν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν διατυπώνει γνώμη εντός τριών μηνών από της υποβολής της αιτήσεως, η προσφυγή δύναται να κατατεθεί στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Λουξεμβούργο και χωρίς τη γνώμη της Ευρωπαϊκή Επιτροπής». Έχει παραβεί υποχρέωσή του εκ των Συνθηκών σημαίνει το προς επίλυση δικαστικό θέμα να έχει καταστεί ενωσιακό δίκαιο με οποιοδήποτε τρόπο.

«Η Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας του 1982 έχει ισχύ ενωσιακού δικαίου από την 23η Ιουνίου 1998. Εάν η Ελλάδα αρνηθεί την υπογραφή συνυποσχετικού με την Κύπρο για παραπομπή της οριοθέτησης ζώνης αλιείας με την Κύπρο στο δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για φιλική διευθέτηση τότε, η Ελλάδα και η Κύπρος μπορούν να λύσουν το ζήτημα τους στο δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης», τονίζει στην ανακοίνωσή του ο Νικόλαος Παπαδόπουλος.

Σε περίπτωση που και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είτε απορρίψει εγγράφως την διαμεσολάβηση της έναντι της Ελλάδος για το παραπάνω ζήτημα, δηλαδή της οριοθέτησης ζώνης αλιείας Ελλάδος και Κύπρου είτε αφήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δια της σιγής να εκπνεύσει προθεσμία η παραπάνω προθεσμία των τριών μηνών από το γραπτό αίτημα της Κύπρου, «τότε η Κύπρος μπορεί πλέον χωρίς την έγκριση αλλά και το νομικό εμπόδιο κανενός να παραπέμψει βάσει του άρθρου 259 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Λουξεμβούργο την επίλυση του ζητήματος της οριοθέτησης ζώνης αλιείας μεταξύ της Κύπρου και της Ελλάδος και δια του τρόπου αυτού να γίνει και οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδος και Κύπρου, διότι η οριοθέτηση ζώνης αλιείας μεταξύ της Κύπρου και της Ελλάδος θα συμπίπτει και με την οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδος και Κύπρου», καταλήγει.

Λύσεις υπάρχουν, όπως διαβάσατε από τις προτάσεις του κ. Παπαδόπουλου. Θέληση και πολιτική βούληση από την ελληνική ηγεσία υπάρχει;