Μαρία Καρυστιανού: «Δεξιά και Αριστερά ανήκουν στο παρελθόν – Να κυβερνήσει το κίνημα πολιτών – Προκύπτει ηθικό θέμα στις αμβλώσεις»

Με κάθε νέα της συνέντευξη, η Μαρία Καρυστιανού «χτίζει» την πολιτική εικόνα του κινήματος που επίκειται να ανακοινώσει, προκειμένου να δείξει ότι κινείται σε σαφείς πολιτικές «γραμμές» και δεν πρόκειται απλά για ένα κόμμα διαμαρτυρίας.

Σε τηλεοπτική της εμφάνιση σήμερα στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN, η κα Καρυστιανού ξεκαθάρισε ότι «δεν είμαστε κόμμα διαμαρτυρίας. Με τα κόμματα διαμαρτυρίας απλά δεν αλλάζει τίποτα. Εμείς θα έχουμε επιχειρήματα».

Τι είπε για την ταυτότητα του κινήματος

Δικαιώνοντας τον ενωτικό της αγώνα που δίνει εδώ και 3 χρόνια, η Μαρία Καρυστιανού πήρε αποστάσεις από τη διχαστική πολιτική των «χαρακωμάτων» που ακολουθούν τα κόμματα εξουσίας, υποστηρίζοντας ότι το κίνημα δεν πρόκειται να σταθεί σε ιδεολογικές «ταμπέλες»:

«Δεξιά και Αριστερά είναι χαρακτηρισμοί από το παρελθόν. Δεν θα ήθελα να βάλω ταμπέλες γιατί συνεργάζομαι με ανθρώπους από όλα τα κόμματα», υπογράμμισε η κα Καρυστιανού, προσθέτοντας ότι «οι αξίες δεν μπορεί να έχουν συγκεκριμένη ταμπέλα» και εξηγώντας ότι το νέο κίνημα δεν είναι μονοθεματικό.

Η Μ.Καρυστιανού υπογράμμισε το πόσο εξαρτάται η «υγεία» ενός νέου πολιτικού φορέα, από το να ξεπηδά αποκλειστικά από τη λαϊκή βάση και να μην συμπεριλαμβάνει πρόσωπα του «πολιτικού σωλήνα», δηλαδή επαγγελματίες και καριερίστες πολιτικούς. 

«Η φιλοδοξία δεν είναι να αλλάξουμε το επάγγελμά μας αλλά να μπει στη Βουλή το κίνημα των πολιτών. Θέλω να κυβερνήσει το κίνημα των πολιτών, ανεξάρτητους πολίτες που δεν θα έχουν βγει από τον πολιτικό σωλήνα. Το κύριο και το πρωτεύουν είναι να μπορέσει η Ελλάδα να γίνει ένα κράτος δικαίου», είπε συγκεκριμένα, ενώ τόνισε ότι δεν θα υπάρξει συνεργασία με κάποιο άλλο κόμμα.

Επιπλέον εξήγησε ότι το κίνημα δημιουργείται ξεκάθαρα με κυβερνητικό όραμα: «Η φιλοδοξία είναι η κοινωνία να βρει πραγματικούς εκπροσώπους στη Βουλή και να γίνουν αυτά που πρέπει. Δεν ξέρω αν θα κυβερνήσω εγώ, γιατί δεν ξέρω αν θα είμαι αρχηγός. Θέλω να κυβερνήσει το Κίνημα των Πολιτών. Να δω τους πολίτες στη Βουλή να προσφέρουν έργο και όχι κομματικούς σωλήνες να υπερασπίζονται το κόμμα», είπε.

Για την αντιπολίτευση

Όσον αφορά τον ξαφνικό «πόλεμο» που δέχεται η κα Καρυστιανού από κόμματα της αντιπολίτευσης που μέχρι πρότινος προσποιούνταν τους… υπερασπιστές των συγγενών θυμάτων, η ίδια απάντησε ότι: «Δεν άλλαξα εγώ θέση, άλλαξαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης και γι’ αυτό υπάρχει αυτή η επίθεση».

Εδώ να υπενθυμίσουμε ότι μέχρι στιγμής η Ελληνική Λύση, το ΚΚΕ, το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά είναι τα κόμματα που έμμεσα ή άμεσα έχουν επιτεθεί στη Μ.Καρυστιανού ή γενικότερα στην προσπάθεια του κινήματος που η ίδια ετοιμάζει. Τόσο οι δημοσκοπήσεις – όσο και ο τρόπος που κινούνται το τελευταίο διάστημα τα πολιτικά «βαμμένα» ΜΜΕ, δείχνουν ότι σχεδόν ολόκληρο το πολιτικό φάσμα (με ελάχιστες εξαιρέσεις κομμάτων) έχει στοχοποιήσει τη Μαρία Καρυστιανού.

Για τον Αλέξη Τσίπρα

Η ίδια επιφύλαξε και μια σκληρή απάντηση στον Αλέξη Τσίπρα, αφού ο πρώην πρωθυπουργός κατά την παρουσίαση του βιβλίου «Ιθάκη» στη Θεσσαλονίκη, «αφιέρωσε» εναντίον της κας Καρυστιανού μια ειρωνεία, λέγοντας: «Φέραμε λέει εμείς το χειρότερο μνημόνιο. Ε; Εμείς το φέραμε το χειρότερο μνημόνιο. Χρεοκόπησε η χώρα το 2015 γιατί έκλεισαν οι τράπεζες. Δεν είχε χρεοκοπήσει το 2009 η χώρα. Χρεοκόπησε το 2015. Η μνήμη χρυσόψαρου, λες και απευθύνονται σε κοινωνία λωτοφάγων για να θυμηθώ την Ιθάκη».

Σχολιάζοντας αυτές τις δηλώσεις Τσίπρα, η κα Καρυστιανού τόνισε ότι: «Εμείς οι πολίτες που βιώσαμε όλες τις συνέπειες αυτής της διαχρονικής πολιτικής που μας έφερε στα μνημόνια δεν ξεχνάμε. Ο κ. Τσίπρας με ειρωνεύτηκε και είπε για “χρυσόψαρο”. Θα ήθελε να μας πει σε ποιες μελέτες και αναλύσεις βασίστηκε για να υπογράψει το τρίτο μνημόνιο. Άρα η κριτική μου είναι δίκαιη».

Προφανώς ο Αλέξης Τσίπρας αποφάσισε να μπει κι εκείνος στον… χορό των επιθέσεων εναντίον της Μ.Καρυστιανού, αφού βλέπει δημοσκοπικά να τον αφήνει πίσω πάνω από 10 μονάδες, κάτι που τον αναγκάζει να αναπροσαρμόσει πλήρως τη στρατηγική του για το κόμμα που σχεδιάζει. Εγκαταλείποντας κι εκείνος τις προσχηματικές αβρότητες, δείχνει πόσο… υπολογίζει το ευρύ κοινωνικό μέτωπο που ο ίδιος ευαγγελίζεται, επιτιθέμενος στη γυναίκα που κατάφερε να βγάλει εκατομμύρια πολιτών στους δρόμους.

Τι είπε για τις αμβλώσεις

Μια εξαιρετική πτυχή της πολιτικής της ατζέντας, φανέρωσε η κα Καρυστιανού και όταν ρωτήθηκε για το θέμα των αμβλώσεων. Κόντρα στην κατεστημένη αντίληψη ότι μόνο η κυοφορούσα γυναίκα έχει δικαιώματα πάνω σε αυτήν την πράξη, η Μ.Καρυστιανού υποστήριξε ότι δικαιώματα θα πρέπει να έχει και το έμβρυο. Ιδιαίτερα ως παιδίατρος που είναι, έχει επαγγελματική πείρα από το θαύμα της ζωής που συντελείται μέσα στη μήτρα και τόσο άδικα διακόπτεται.

«Σέβομαι την ελεύθερη βούληση, είναι σημαντική και κατοχυρωμένη συνταγματικά. Είναι ένα θέμα δημόσιας διαβούλευσης, ας αποφασίσει η κοινωνία τι θέλει να γίνει», σημείωσε αρχικά, ενώ στη συνέχεια ανέφερε:

«Υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στο θέμα των αμβλώσεων γιατί αφορά τα δικαιώματα της γυναίκας, δικό της είναι το σώμα, αλλά και τα δικαιώματα του εμβρύου. Εγώ είμαι παιδίατρος και διχάζομαι, δεν μπορώ να τα ιεραρχήσω.

Μια γυναίκα μπορεί να αποφασίσει βεβαίως για το σώμα της, όμως στην περίπτωση των αμβλώσεων υπάρχει ένα άλλο ηθικό θέμα που είναι πολύ σημαντικό για μένα. Δεν έχει σημασία τι λέω εγώ ή τι πιστεύετε εσείς. Στη δημόσια διαβούλευση η πλειοψηφία, οι περισσότεροι θα έχουν καλύτερη άποψη και γνώμη και είναι πιο δημοκρατικό. Μιλάμε για μια ζωή που μόλις γεννάται. Η επιστήμη μου με έχει βάλει σε μια θέση να τα βλέπω τα πράγματα φροντίζοντας και τη ζωή που μόλις έχει δημιουργηθεί, κατανοώντας πλήρως και το δικαίωμα της γυναίκας.

Από τη στιγμή που χτυπάει η καρδιά, είναι μια ζωή που έχει δημιουργηθεί και μετά από κάποιες εβδομάδες, ακόμα και τα παιδιά που έχουν βγει με καισαρική – πηγαίνετε να δείτε στις μονάδες θεραπείας νεογνών επιβιώνουν», τόνισε η ίδια.

Η γενναία τοποθέτηση της Μ.Καρυστιανού πάνω στο ζήτημα των αμβλώσεων, αποτελεί ένα εξαιρετικό προμήνυμα για την περεταίρω πολιτική πορεία της, αφού αντί να συμβιβαστεί με το παγιωμένο στάτους προκειμένου να μη γίνει «δυσάρεστη», τονίζει ευθαρσώς το ενδιαφέρον της για την αγέννητη ζωή και υπερασπίζεται τα εντελώς ανυπεράσπιστα θύματα των κλινικών. Το τωρινό σύστημα δεν έχει τη δημοκρατική ποιότητα για να ανοίξει ελεύθερα τον διάλογο για αυτό το τόσο σημαντικό θέμα, αλλά η Μαρία Καρυστιανού έκανε ένα πρώτο σημαντικό βήμα προς τα εκεί.