Μετρούσε μέρες, η υγεία του ήταν διαλυμένη αλλά κατάφερε και ηχογράφησε ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια όλων των εποχών

Ο Freddie Mercury ήταν ήδη ένας θρύλος όταν ηχογραφούσε το “The Show Must Go On” το 1990. Όμως, κανείς δεν ήξερε τότε πόσο κοντά ήταν στο τέλος. Το AIDS είχε καταστρέψει το σώμα του, και οι γιατροί του είχαν ξεκαθαρίσει πως δεν του έμενε πολύς χρόνος. Ήταν σχεδόν ανήμπορος να περπατήσει, οι δυνάμεις του τον εγκατέλειπαν, αλλά η φωνή του, εκείνη η μυθική φωνή που μπορούσε να καλύψει τέσσερις οκτάβες, παρέμενε δυνατή.

Το τραγούδι γράφτηκε κυρίως από τον Brian May, ο οποίος ήξερε ότι αυτό θα ήταν ένας αποχαιρετισμός. Οι στίχοι ήταν ένας ύμνος στο πείσμα, στην αποφασιστικότητα, στην απόλυτη αφοσίωση στη μουσική. Όταν ήρθε η ώρα να το ηχογραφήσουν, ακόμα και ο ίδιος ο May είχε αμφιβολίες για το αν ο Mercury μπορούσε να τραγουδήσει τις απαιτητικές φωνητικές γραμμές. Είχε ήδη καταβάλει υπεράνθρωπη προσπάθεια για να ηχογραφήσει τα υπόλοιπα κομμάτια του άλμπουμ “Innuendo”, αλλά το “The Show Must Go On” ήταν άλλο επίπεδο.

Όταν ο Mercury μπήκε στο στούντιο, ήξερε πως έπρεπε να δώσει ό,τι είχε. Πήρε μια γερή γουλιά βότκα, κοίταξε τον Brian May και του είπε απλώς: “I’ll fucking do it, darling!”. Και το έκανε. Με μια μόνο λήψη. Η ερμηνεία του ήταν τόσο φορτισμένη, τόσο δυνατή, που όσοι βρίσκονταν στο στούντιο ένιωσαν ένα ρίγος να τους διαπερνά. Δεν ήταν απλά ένα τραγούδι, ήταν η ψυχή ενός ανθρώπου που ήξερε πως πλησίαζε το τέλος, αλλά δεν θα λύγιζε μπροστά του.

Μέχρι την κυκλοφορία του τραγουδιού τον Οκτώβριο του 1991, η κατάσταση του Mercury είχε χειροτερέψει. Δεν μπορούσε πια να βγει στη σκηνή, δεν μπορούσε να υποστηρίξει το συγκρότημα όπως πριν. Όμως το “The Show Must Go On” έγινε το απόλυτο σύμβολο της μαχητικότητάς του. Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 24 Νοεμβρίου 1991, ο Freddie Mercury έφυγε από τη ζωή. Το τραγούδι παρέμεινε, μια αιώνια υπενθύμιση ότι, όσο κι αν η ζωή σε διαλύει, το σόου πρέπει να συνεχίζεται.