Ο 9χρονος που υπολόγισε μόνος του τον αριθμό 500 εκατομμύρια και άλλαξε τις συνήθειες όλης της Αμερικής και του κόσμου

Το 2011, ένα αγόρι εννέα ετών από το Βερμόντ σήκωσε το ακουστικό, τηλεφώνησε σε μερικές εταιρείες παραγωγής καλαμακιών και έκανε μια ερώτηση: «Πόσα καλαμάκια πουλάτε τη μέρα;». Κατέγραψε τις απαντήσεις, τις μέτρησε πρόχειρα, και έβγαλε έναν αριθμό που, χωρίς να το ξέρει, θα γινόταν το πιο επιδραστικό στατιστικό του 21ου αιώνα: 500 εκατομμύρια καλαμάκια την ημέρα μόνο στις ΗΠΑ.

Το παιδί λεγόταν Milo Cress. Δεν είχε υπολογιστικά μοντέλα. Δεν είχε πανεπιστήμια από πίσω του. Είχε μόνο την περιέργεια και την ανησυχία για το περιβάλλον. Δημιούργησε την καμπάνια “Be Straw Free” και ξεκίνησε να μιλά για τη μείωση των πλαστικών απορριμμάτων, κυρίως των καλαμακιών, τα οποία του φαινόταν εντελώς περιττά. Το μήνυμά του διαδόθηκε με ταχύτητα φωτός.

Το νούμερο των 500 εκατομμυρίων αναπαράχθηκε από τα μεγαλύτερα μέσα ενημέρωσης στον κόσμο: CNN, Washington Post, New York Times. Χρησιμοποιήθηκε σε νομοθετικές προτάσεις σε ΗΠΑ, Ε.Ε. και Αυστραλία, πέρασε σε περιβαλλοντικά φυλλάδια, έγινε meme και hashtag, μπήκε ακόμα και σε λόγους πολιτικών.

Μόνο που είχε ένα πρόβλημα. Δεν είχε επιστημονική βάση. Ο ίδιος ο Milo, χρόνια αργότερα, παραδέχτηκε πως δεν κράτησε σημειώσεις, δεν έκανε στατιστική ανάλυση, και πως ήταν απλώς ένα παιδί που έκανε μια καλή προσπάθεια. Παρ’ όλα αυτά, ο αριθμός είχε ήδη χαράξει πορεία.

Σύγχρονες μελέτες που προσπάθησαν να επαναυπολογίσουν τη χρήση των καλαμακιών έδωσαν πολύ μικρότερα νούμερα – από 170 έως 390 εκατομμύρια. Κανείς όμως δεν ασχολήθηκε με τις διορθώσεις. Το αφήγημα είχε νικήσει το δεδομένο. Ο αριθμός των 500 εκατομμυρίων έγινε σύμβολο υπερκατανάλωσης και αφορμή για παγκόσμια οικολογική δράση.

Η Google, η McDonald’s, η Starbucks, κυβερνήσεις και δημαρχίες από όλο τον κόσμο άλλαξαν πολιτική με βάση ένα παιδικό estimate. Το αποτέλεσμα ήταν η μεγαλύτερη απομάκρυνση από το πλαστικό καλαμάκι που είχε δει ποτέ η ανθρωπότητα. Ο ίδιος ο Milo Cress μεγάλωσε και συνέχισε να μιλά για τη σημασία της περιβαλλοντικής παιδείας, χωρίς να σταθεί ποτέ στην παγίδα του αριθμού.

Το νούμερο του όμως έμεινε. 500 εκατομμύρια. Ένα νούμερο βγαλμένο από ένα παιδικό μυαλό, που έγινε νόμος, καμπάνια και συνείδηση. Για κάποιους, η απόδειξη ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει με μια απλή ιδέα. Για άλλους, ένα μάθημα για το πώς φτιάχνονται οι μύθοι.