Ο πιλότος έβαλε τον γιο του στο πιλοτήριο. Ο 15χρονος πείραξε τον αυτόματο πιλότο και σκοτώθηκαν όλοι, 75 νεκροί
Ο πιλότος άφησε τον 15χρονο γιο του να κάτσει στο πιλοτήριο. Όταν πείραξε τον αυτόματο πιλότο, κανείς δεν κατάλαβε τι είχε αλλάξει. Ώσπου ήταν πια αργά.
Ο πατέρας ήταν κυβερνήτης σε μία από τις πιο γνωστές αεροπορικές εταιρείες του κόσμου. Ήταν υπεύθυνος για ένα Airbus A310 που εκτελούσε την πτήση 593 της Aeroflot, από τη Μόσχα προς το Χονγκ Κονγκ. Ήταν 23 Μαρτίου του 1994, και στο πιλοτήριο μπήκαν δύο παιδιά. Το ένα κάθισε στη θέση του συγκυβερνήτη. Ήταν ο 15χρονος γιος του πιλότου.
Η κίνηση δεν ήταν σπάνια σε εσωτερικές πτήσεις, αλλά αυτή τη φορά είχε ολέθριο αποτέλεσμα. Ο πατέρας τού έδωσε την άδεια να πιάσει το πηδάλιο. Ο έφηβος, χωρίς να το γνωρίζει, άσκησε δύναμη στον έλεγχο του αεροπλάνου με αποτέλεσμα να αποσυνδεθεί ο αυτόματος πιλότος — ένα κομμάτι του μόνο, που έκανε το Airbus να νομίζει πως ακόμα πετά αυτόνομα, ενώ πλέον η πορεία του είχε αλλάξει.
Το αεροσκάφος άρχισε να παίρνει κλίση. Κανένας από τους πιλότους δεν είχε καταλάβει πόσο κρίσιμη ήταν η κατάσταση. Όταν άρχισε να χάνει ύψος με τρελή ταχύτητα, ήταν πια αργά. Οι καταγραφές έδειξαν ότι το Airbus έπεσε με σχεδόν κάθετη κάθοδο, μερικές προσπάθειες ανάκτησης του ελέγχου απέτυχαν, και τελικά συνετρίβη σε λόφους της Σιβηρίας.
Σκοτώθηκαν και οι 75 άνθρωποι που ήταν μέσα: 63 επιβάτες και 12 μέλη πληρώματος. Το καταγραφικό πτήσης αποκάλυψε τη σκληρή αλήθεια. Ο πιλότος είχε παραβεί κάθε κανονισμό. Είχε αφήσει τον ανήλικο γιο του να χειριστεί χειροκίνητα τα όργανα πτήσης. Ο μικρός δεν είχε ιδέα τι ακριβώς έκανε. Πίστευε πως “έπαιζε” με έναν προσομοιωτή.
Το ατύχημα προκάλεσε σοκ στη Ρωσία και στο εξωτερικό. Η Airbus ανακοίνωσε πως η λειτουργία του αυτόματου πιλότου δεν θα έπρεπε ποτέ να επιτρέπει μερική αποσύνδεση χωρίς ξεκάθαρη ένδειξη στους πιλότους. Αλλά ταυτόχρονα, τονίστηκε πως η ανθρώπινη αμέλεια και η μη τήρηση των κανόνων ασφαλείας ήταν οι κύριες αιτίες.
Η πτήση 593 δεν ήταν αποτέλεσμα μηχανικής βλάβης, ούτε τρομοκρατικής ενέργειας. Ήταν αποτέλεσμα μιας στιγμής εφησυχασμού και ενός πατρικού καλοπιάσματος. Ένα “κάθισε λίγο στο τιμόνι” που δεν έπρεπε να γίνει ποτέ.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
