Ο πιο ισχυρός άντρας στον κόσμο. Του επέβαλαν να παντρευτεί ευγενή. Εκείνος αγάπησε για πάντα μια σκλάβα και την έφερε πίσω στο παλάτι.
Τον ανάγκασαν να παντρευτεί ευγενή για να κάνει καριέρα. Όταν έγινε αυτοκράτορας, έφερε πίσω την πρώην σκλάβα που είχε ερωτευτεί παιδί. Έζησαν μαζί μέχρι το τέλος.
Όταν γεννήθηκε ο Τίτος Φλάβιος Βεσπασιανός, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί πως αυτό το αγροτόπαιδο από τη Σαβίνια θα γινόταν ο πανίσχυρος αυτοκράτορας της Ρώμης. Ήταν 17 Νοεμβρίου του 9 μ.Χ., και η οικογένειά του δεν είχε τίποτα από την αίγλη της συγκλητικής τάξης. Η άνοδός του στην εξουσία, πολλές δεκαετίες αργότερα, θα γινόταν σύμβολο πείσματος, ευφυΐας και τύχης.
Στα νεανικά του χρόνια, υπηρετώντας στον κύκλο της αυτοκρατορικής οικογένειας, γνώρισε την Καινίδα. Δεν ήταν συγκλητική, ούτε πατρίκια. Ήταν σκλάβα στο σπίτι της Λιβίας, της χήρας του Αυγούστου. Μια σκλάβα με μόρφωση, ευφυΐα και αυτοπεποίθηση που ελάχιστες γυναίκες της εποχής είχαν. Ο Βεσπασιανός την ερωτεύτηκε χωρίς δεύτερη σκέψη.
Όμως η Ρώμη είχε νόμους. Ένας ανερχόμενος αξιωματούχος δεν μπορούσε να παντρευτεί σκλάβα. Για να προχωρήσει στην πολιτική και στρατιωτική ιεραρχία, ο Βεσπασιανός έπρεπε να παντρευτεί μια ευγενούς καταγωγής γυναίκα. Και το έκανε. Παντρεύτηκε τη Δομιτίλλα και έκανε παιδιά μαζί της — ανάμεσά τους και τον μέλλοντα αυτοκράτορα Τίτο. Η Καινίδα, όμως, ποτέ δεν έφυγε από τη σκέψη του.
Μετά από δεκαετίες, ο Βεσπασιανός κατέλαβε τον θρόνο της Ρώμης. Ήταν πια ο πιο ισχυρός άντρας στον κόσμο. Είχε επιβιώσει από τις ταραχές του “Έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων”, είχε βάλει τάξη στην αυτοκρατορία και έκτιζε το Κολοσσαίο. Η επίσημη σύζυγός του είχε πεθάνει. Κανείς δεν θα του έλεγε πλέον τι να κάνει.
Και τότε κάλεσε πίσω την Καινίδα. Εκείνη ήταν πια απελεύθερη, αλλά δεν είχε καμία θέση στο παλάτι βάσει των ρωμαϊκών κανόνων. Κι όμως, ο Βεσπασιανός την έφερε δίπλα του. Δεν την παντρεύτηκε επίσημα, αλλά της έδωσε θέση ισχύος, σεβασμού και συντροφικότητας. Στο παλάτι έμπαινε και έβγαινε σαν κυρία, όχι σαν υπηρέτρια.
Οι συγγραφείς της εποχής λένε ότι ζούσαν μαζί σαν παντρεμένοι. Ήταν αχώριστοι μέχρι το τέλος. Εκείνος της φερόταν με τρυφερότητα και αξιοπρέπεια, ακόμα και όταν οι άλλοι την κορόιδευαν για την ταπεινή καταγωγή της. Ο αυτοκράτορας που μπορούσε να έχει οποιαδήποτε, διάλεξε εκείνη που αγάπησε από παιδί.
Η Ρώμη δεν την τίμησε ποτέ με αγάλματα ή τίτλους. Ούτε της επέτρεψε να γίνει αυτοκράτειρα. Όμως η ιστορία την κράτησε ζωντανή. Γιατί σε μια εποχή όπου οι γάμοι ήταν συμφωνίες και τα αισθήματα αδυναμία, εκείνη κατάφερε να ζήσει μια ζωή γεμάτη αγάπη — στο πλευρό του πιο δυνατού άντρα του κόσμου.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
