Ο πολιτικός που ζήτησε να σφάξουν την πασίγνωστη φάλαινα από το Free Willy για να ταΐσουν την Αφρική
Το πιο διάσημο θηλαστικό του κόσμου έγινε στόχος πρότασης θανάτου από Νορβηγό πολιτικό.
Το 2003, λίγο μετά τον θάνατο της πιο διάσημης φάλαινας του κόσμου, ένας Νορβηγός πολιτικός πρότεινε κάτι που άφησε τους πάντες άναυδους. Αντί να σπαταλούνται εκατομμύρια για να σωθεί, είπε, θα ήταν πιο ηθικό να την είχαν σφάξει και να στείλουν το κρέας της στην Αφρική.
Το όνομά του ήταν Tor Erling Staff, ένας προκλητικός δημόσιος σχολιαστής και ποινικολόγος, που δεν δίστασε να χαρακτηρίσει τη σωτηρία του Keiko ως “σπατάλη ηθικής ευαισθησίας”. Με ένα ψυχρό βλέμμα και μία δήλωση που έγραψε ιστορία, είπε: «Να σκοτώσουμε τη φάλαινα και να στείλουμε το κρέας της σε πεινασμένα παιδιά στην Αφρική».
Ο Keiko, η αρσενική όρκα που ενσάρκωσε τον πρωταγωνιστή στο Free Willy το 1993, είχε γίνει παγκόσμιο σύμβολο ελπίδας και προστασίας της θαλάσσιας ζωής. Η ιστορία της απελευθέρωσής του, μετά από χρόνια αιχμαλωσίας σε ενυδρεία, είχε συγκινήσει εκατομμύρια θεατές. Η επιχείρηση επανένταξής του στο φυσικό περιβάλλον στοίχισε πάνω από 20 εκατομμύρια δολάρια.
Ο πολιτικός δεν αμφισβήτησε τη φήμη της φάλαινας. Αντίθετα, τη χρησιμοποίησε. Είπε πως, ακριβώς επειδή είναι διάσημη, θα μπορούσε να γίνει σύμβολο μιας νέας μορφής “ανθρωπιστικής αξιοποίησης”. Να αποδώσει αξία, όπως το έθεσε, όχι στη ζωή, αλλά στο θάνατό της.
Η κοινή γνώμη αντέδρασε σκληρά. Ο παγκόσμιος Τύπος χαρακτήρισε τη δήλωση «κυνική» και «αρρωστημένη». Για τους υποστηρικτές των δικαιωμάτων των ζώων, ήταν απόδειξη του πόσο απάνθρωπα μπορεί να σκέφτεται η πολιτική λογική όταν αναμετριέται με ένα σύμβολο συναισθήματος.
Ο Keiko πέθανε φυσικά, σε ηλικία περίπου 27 ετών, στη Νορβηγία, το 2003. Η πρόταση του Staff δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Όμως μέχρι σήμερα παραμένει μία από τις πιο σοκαριστικές ιδέες που ειπώθηκαν ποτέ δημόσια για ένα ζώο που ενσάρκωσε την ελευθερία.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
