Ο θιασάρχης του είπε να αλλάξει το επίθετο σε Βέσελης. Εκείνος αρνήθηκε και κράτησε του παππού του που έφτιαχνε βαρέλια

Ο Κώστας Βουτσάς, ένας από τους πιο αγαπημένους ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου, γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1931 στον Βύρωνα Αττικής. Παιδί προσφυγικής οικογένειας από τους Επιβάτες της Ανατολικής Θράκης, μεγάλωσε σε δύσκολες συνθήκες, με την οικογένειά του να ζει αρχικά σε ένα μικρό μαγαζί, το οποίο είχαν μετατρέψει σε κατοικία, καλύπτοντας τη βιτρίνα με χαρτιά για να προστατεύσουν την ιδιωτικότητά τους. Το πραγματικό επίθετο της οικογένειας ήταν «Σαββόπουλος», αλλά ο παππούς του, που κατασκεύαζε βαρέλια—γνωστά τότε ως «βουτσιά»—έδωσε το παρατσούκλι «Βουτσάς» στην οικογένεια. Όταν ο νεαρός Κώστας ξεκίνησε την καριέρα του, ένας θιασάρχης του πρότεινε να αλλάξει το επίθετό του σε «Βέσελης», αλλά εκείνος προτίμησε να τιμήσει την οικογενειακή του κληρονομιά, διατηρώντας το «Βουτσάς».

Στα παιδικά του χρόνια, η οικογένεια μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη, όπου ο πατέρας του εργαζόταν ως εργάτης οδοποιίας. Η περίοδος της Κατοχής ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, με τον νεαρό Κώστα να συμβάλλει στο οικογενειακό εισόδημα πουλώντας τσιγάρα στους δρόμους της πόλης. Παρά τις αντιξοότητες, η αγάπη του για την υποκριτική τον οδήγησε να σπουδάσει στη Δραματική Σχολή του Μακεδονικού Ωδείου, από όπου αποφοίτησε το 1953. Ξεκίνησε την καριέρα του συμμετέχοντας σε παραστάσεις περιπλανώμενων θιάσων, γνωστών ως «μπουλούκια», αντιμετωπίζοντας σκληρές συνθήκες, αλλά αποκτώντας πολύτιμη εμπειρία.

Η πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο έγινε το 1953, στην ταινία «Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται» του Γιώργου Λαζαρίδη, όπου συμμετείχε ως κομπάρσος. Η καθοριστική στιγμή στην καριέρα του ήρθε όταν ο Αλέκος Σακελλάριος του έδωσε έναν μικρό ρόλο στην ταινία «Η κυρά μας η μαμμή» (1958), που αποτέλεσε το διαβατήριό του για τη Φίνος Φιλμ. Συνεργάστηκε στενά με τον σκηνοθέτη Γιάννη Δαλιανίδη, ο οποίος του έδωσε σημαντικούς ρόλους σε ταινίες όπως «Ο κατήφορος» (1961), καθιερώνοντάς τον ως έναν από τους κορυφαίους κωμικούς ηθοποιούς της εποχής.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Κώστας Βουτσάς συμμετείχε σε περισσότερες από 60 ταινίες, κυρίως κωμωδίες και μιούζικαλ, αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα του στον ελληνικό κινηματογράφο. Οι ερμηνείες του χαρακτηρίζονταν από ζωντάνια, μπρίο και αμεσότητα, δημιουργώντας έναν ιδιαίτερο τύπο κωμικού που αγαπήθηκε από το κοινό. Εκτός από τον κινηματογράφο, είχε πλούσια παρουσία στο θέατρο, παίζοντας σε όλα τα είδη, από φάρσες και επιθεωρήσεις μέχρι κλασικά έργα, όπως οι «Σφήκες» του Αριστοφάνη και ο «Κατά φαντασίαν ασθενής» του Μολιέρου.

Στην προσωπική του ζωή, ο Κώστας Βουτσάς παντρεύτηκε τέσσερις φορές. Πρώτη του σύζυγος ήταν η ηθοποιός και χορεύτρια Έρρικα Μπρόγιερ, με την οποία απέκτησε μια κόρη, τη Σάντρα. Ακολούθησαν οι γάμοι με τη Θεανώ Παπασπύρου, με την οποία απέκτησε δύο κόρες, τη Θεοδώρα και τη Νικολέτα, και με την Εύη Καραγιάννη. Το 2016, σε ηλικία 84 ετών, παντρεύτηκε την ηθοποιό Αλίκη Κατσαβού, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Φοίβο. Παρέμεινε ενεργός στην υποκριτική μέχρι το τέλος της ζωής του, συμμετέχοντας σε θεατρικές παραστάσεις και τηλεοπτικές σειρές. Στις 7 Φεβρουαρίου 2020, εισήχθη στο νοσοκομείο με καρδιοαναπνευστική ανεπάρκεια και απεβίωσε στις 26 Φεβρουαρίου 2020, σε ηλικία 88 ετών. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών, με την ταφή του στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.