Όταν ο άντρας της την εγκατέλειψε, εκείνη εξαφανίστηκε για 11 μέρες, όλοι πίστεψαν ότι είχε βάλει τέλος στη ζωή της. Επέστρεψε και έγινε η πιο πετυχημένη συγγραφέας του κόσμου

Το 1926, η Άγκαθα Κρίστι βρισκόταν στο σκοτεινότερο σημείο της ζωής της. Ο σύζυγός της, Άρτσιμπαλντ, της ζήτησε διαζύγιο. Είχε ερωτευτεί μια άλλη γυναίκα. Η Άγκαθα είχε μόλις χάσει και τη μητέρα της. Στην ψυχή της, όλα έμοιαζαν να έχουν τελειώσει. Ένα βράδυ του Δεκέμβρη, έφυγε από το σπίτι χωρίς να πει τίποτα σε κανέναν. Το αυτοκίνητό της βρέθηκε εγκαταλελειμμένο. Μέσα ήταν το δίπλωμά της και τα ρούχα της.

Ολόκληρη η Βρετανία πάγωσε. Οι εφημερίδες γέμισαν με το όνομά της. Άνθρωποι την έψαχναν σε ποτάμια και βάλτους. Η αστυνομία φοβόταν το χειρότερο. Κάποιοι είπαν πως την είχε σκοτώσει ο άντρας της. Άλλοι είπαν ότι η ίδια ήθελε να του στήσει παγίδα. Ήταν σαν να είχε μπει η ίδια σε μια από τις ιστορίες της. Μόνο που αυτή τη φορά το μυστήριο ήταν αληθινό.

Τελικά, την εντόπισαν έντεκα μέρες μετά σε ξενοδοχείο του Χάρογκεϊτ. Είχε καταγραφεί με ψεύτικο όνομα. Και όχι τυχαίο: είχε χρησιμοποιήσει το επίθετο της ερωμένης του άντρα της. Ήταν ταραγμένη, δεν θυμόταν πώς βρέθηκε εκεί. Οι γιατροί μίλησαν για απώλεια μνήμης. Άλλοι, για νευρικό κλονισμό. Η ίδια δεν ξαναμίλησε ποτέ γι’ αυτό.

Θα μπορούσε να τελειώσει εκεί. Μια γυναίκα προδομένη, δημόσια εκτεθειμένη, χαμένη στα δικά της σκοτάδια. Αλλά δεν τελείωσε. Γιατί μετά από εκείνο το βράδυ που έκλεισε τα φώτα, ήρθε το φως. Συνέχισε να γράφει. Με πείσμα, με ακρίβεια, με δηλητηριώδη φαντασία. Έγινε η πιο μεταφρασμένη συγγραφέας του πλανήτη.

Τα βιβλία της έχουν πουλήσει πάνω από δύο δισεκατομμύρια αντίτυπα. Οι ήρωές της, όπως ο Πουαρό και η Μαρπλ, έχουν ζήσει σε κάθε γλώσσα και κάθε μέσο. Και το θεατρικό της, The Mousetrap, παίζεται ασταμάτητα από το 1952. Η γυναίκα που κάποτε όλοι πίστεψαν πως είχε χαθεί για πάντα, κατέληξε να γίνει η βασίλισσα της αστυνομικής λογοτεχνίας. Και το όνομά της είναι ακόμα εκεί. Στο ράφι. Στη σκηνή. Στην Ιστορία.