Πως γράφτηκε το θρυλικό τραγούδι της Βέμπο

Ο θρύλος της παραμένει παντοτινός.

Ανάμεσα στα διαμάντια-παρακαταθήκες με τη φωνή της Βέμπο και ένα ιστορικό τραγούδι.

Μεταφερόμαστε στον ταραγμένο Νοέμβρη του 1940

Στις αρχές του μήνα κάλεσε ο θεατρικός επιχειρηματίας Μακέδος τη Σοφία και συζήτησε μαζί της την απόφασή του να δημιουργήσει στο Μοντιάλ ένα είδος βαριετέ, με επικεφαλής την ίδια, και το πρόγραμμα της Όασης του Ζαππείου που παρουσίαζε ο Μίμης Τραϊφόρος.

Η Βέμπο συμφώνησε και σε λίγες μέρες ξεκίνησαν. Ο τίτλος της επιθεώρησης ήταν Πολεμική Αθήνα. Η επιτυχία ήταν πολύ μεγάλη. Στο θέατρο γινόταν το αδιαχώρητο κάθε βράδυ…

Το Μοντιάλ γρήγορα μιμήθηκαν και άλλα θέατρα. Η Μαρίκα Κοτοπούλη στο Ρεξ ανέβασε τα Πολεμικά Παναθήναια. Η Κατερίνα στο Κεντρικόν τις Πολεμικές Καντρίλιες. Ο Κώστας Μουσούρης στο θέατρό του την επιθεώρηση Μπράβο Κολονέλο. Στο Αλάμπρα το Πολεμικό Τσαρούχι. Ο Αργυρόπουλος το Φινίτο Μπενίτο, και στο Βρετάνια το Κορόιδο Μουσολίνι.

Ένα βράδυ, η Βέμπο άκουσε τη Βλαχοπούλου να τραγουδάει στη σκηνή μια παρωδία γραμμένη πάνω στη “Διαμάντω” του Βέλλα, το “Πατρίδα, πατρίδα”. Ρώτησε και έμαθε πως την είχε γράψει ο Τραϊφόρος.

Τον Τραϊφόρο όμως δεν τον συμπαθούσε και τον απέφευγε. Παρ’ όλα αυτά η ανάγκη να έχει κι αυτή ένα παρόμοιο τραγούδι την έκανε να βάλει στη μπάντα τους εγωισμούς. “Κύριε Τραϊφόρε”, του είπε το ίδιο βράδυ, “μ’ αρέσει πολύ η παρωδία σας που τραγουδάει η Βλαχοπούλου. Θα μπορούσατε να μου γράψετε και μένα μια παρόμοια πάνω στο τραγούδι μου Ζεχρά”.

Ο Τραϊφόρος, που τη θαύμαζε από χρόνια αλλά την έβλεπε και σαν φρούριο απόρθητο, πέταξε από τη χαρά του. Χωρίς να χάσει χρόνο, το ίδιο βράδυ στο θέατρο σκάρωσε την παρωδία της “Ζεχράς”.

Για το μεγάλο ταλέντο του ήταν κάτι πολύ απλό. Της την έδωσε γραμμένη, κι η Σοφία μόλις την διάβασε, ενθουσιάστηκε τόσο πολύ που αυθόρμητα τού’ δωσε ένα φιλί στο μάγουλο. Θαύμαζε τους ανθρώπους που έγραφαν ωραίους στίχους, γιατί έδινε μεγαλύτερη σημασία στο στίχο απ’ ότι στη μουσική ενός τραγουδιού.

Το ίδιο βράδυ η Σοφία, στη βραδινή παράσταση, το τραγούδησε από το χαρτί και έγινε αλαλαγμός στην πλατεία από την συγκίνηση. Την επόμενη κιόλας μέρα το γραμμοφώνησε μαζί με το “Πατρίδα, πατρίδα”.