Πουλούσε μυστικά στους Σοβιετικούς με συνεργούς τον γιο, τον αδερφό και τον κολλητό του. Για 18 χρόνια δεν τον έπιανε κανείς
Για 18 χρόνια, πουλούσε τα μυστικά των ΗΠΑ στη Μόσχα. Ούτε η CIA, ούτε το FBI ήξεραν τίποτα. Τον κάρφωσε η πρώην του, γιατί η κόρη του δεν άντεχε άλλο.
Ανάμεσα στο 1967 και το 1985, ο John Anthony Walker έστησε μια επιχείρηση κατασκοπείας που έμοιαζε με οικογενειακή επιχείρηση. Αντί για προϊόντα, διακινούσε απόρρητα του αμερικανικού ναυτικού. Αντί για μαγαζί, είχε ένα δίκτυο πληροφοριοδοτών. Και αντί για πελάτες, είχε τη Σοβιετική Ένωση.
Όλα ξεκίνησαν όταν ο Walker, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, άρχισε να φωτογραφίζει διαβαθμισμένα έγγραφα και να τα πουλά στην KGB. Τα χρήματα ήταν πολλά. Τόσα πολλά που πίστεψε ότι θα μπορούσε να εμπιστευτεί την οικογένειά του. Πρώτα έμπλεξε τον αδερφό του, Arthur. Μετά έπεισε και τον φίλο του Jerry Whitworth, ο οποίος δούλευε επίσης σε ευαίσθητη θέση. Και στο τέλος, έβαλε και τον ίδιο του τον γιο, Michael, να γίνει μέρος του κυκλώματος.
Το FBI, η NSA και η Naval Intelligence δεν είχαν ιδέα. Για σχεδόν δύο δεκαετίες, οι Σοβιετικοί είχαν στα χέρια τους τις επικοινωνίες των υποβρυχίων, τα κωδικοποιημένα μηνύματα και τους τρόπους που οι ΗΠΑ σχεδίαζαν τη στρατηγική τους στον Ατλαντικό.
Δεν έπιασαν κανέναν. Ούτε από σύμπτωση. Ούτε από πληροφορία. Ούτε καν από παρακολούθηση. Το κύκλωμα κατέρρευσε γιατί η πρώην γυναίκα του Walker, η Barbara, αποφάσισε να τηλεφωνήσει στο FBI. Την είχε πιέσει η κόρη της, που είχε μάθει την αλήθεια. Η καταγγελία έγινε το 1985.
Όταν τον συνέλαβαν, δεν το πίστευαν. Ο Walker είχε στην κατοχή του ντοκουμέντα, φωτογραφίες, οδηγίες για το πώς να αφήνει πακέτα σε πάρκα και δάση. Είχε ακόμη και χάρτες με σημεία επαφής, σαν να ήταν βγαλμένος από κατασκοπευτικό θρίλερ.
Ο ίδιος δήλωσε περήφανος. Θεωρούσε ότι είχε προσφέρει πολύτιμη υπηρεσία στους Ρώσους και πίστευε ότι ήταν ένας ιδιοφυής πατριώτης, που απλώς είχε διαλέξει λάθος χώρα. Στη δίκη, υποστήριξε ότι δεν έβλαψε ποτέ άμεσα τις ΗΠΑ. Όμως τα απόρρητα που έδωσε, περιγράφονται ακόμη και σήμερα ως τα πιο ευαίσθητα που διέρρευσαν ποτέ από τον αμερικανικό στρατό.
Καταδικάστηκε σε ισόβια. Πέθανε στη φυλακή το 2014. Μέχρι το τέλος, δεν μετάνιωσε ποτέ.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
