Πριν 3800 χρόνια έστειλε γράμμα στη μαμά του επειδή οι φίλοι του είχαν καλύτερα ρούχα. Τι λέει το γράμμα;

Ο Ιντίν-Σιν, ένας νεαρός μαθητής στη Μεσοποταμία του 18ου αιώνα π.Χ., βρισκόταν μακριά από το σπίτι του και μάθαινε τη σφηνοειδή γραφή σε ένα από τα πρώτα σχολεία της ιστορίας. Όμως, όπως κάθε παιδί σε κάθε εποχή, είχε τις δικές του ανησυχίες – και αυτές περιλάμβαναν τη μόδα. Η μητέρα του, Ζίνου, του έστελνε ρούχα, αλλά ο Ιντίν-Σιν δεν ήταν καθόλου ικανοποιημένος. Έτσι, αποφάσισε να της γράψει ένα γράμμα.

Η επιστολή του δεν ήταν ένα απλό αίτημα για νέα ρούχα. Ήταν γεμάτη παράπονα, συναισθηματικούς εκβιασμούς και συγκρίσεις με τους συμμαθητές του. Ο νεαρός διαμαρτυρόταν πως, ενώ τα ρούχα των φίλων του γίνονταν όλο και καλύτερα, εκείνος λάμβανε φθαρμένα και παλιά ενδύματα. Αναρωτιόταν πώς ήταν δυνατόν, τη στιγμή που στο σπίτι τους υπήρχε αρκετό μαλλί, η μητέρα του να του στέλνει τόσο φτωχά ρούχα. Αλλά η πιο χαρακτηριστική του ατάκα ήταν όταν συνέκρινε τη δική του κατάσταση με εκείνη του γιου ενός άλλου αξιωματούχου: “Η μητέρα του τον αγαπάει, ενώ εσύ δεν με αγαπάς!”.

Η Ζίνου δεν είχε εύκολο έργο. Τα ρούχα εκείνης της εποχής δεν αγοράζονταν έτοιμα από καταστήματα. Η ίδια έπρεπε να προμηθευτεί το μαλλί, να το επεξεργαστεί, να το υφάνει και να το ράψει, μια διαδικασία που μπορούσε να πάρει μήνες. Όμως ο Ιντίν-Σιν δεν έδειχνε καμία κατανόηση για αυτό.

Το γράμμα του αποτελεί ένα από τα παλαιότερα σωζόμενα παραδείγματα της ανθρώπινης φύσης που δεν αλλάζει ποτέ. Η ανάγκη των παιδιών να νιώθουν αποδοχή από τους συνομηλίκους τους, η αίσθηση αδικίας όταν θεωρούν πως δεν παίρνουν αυτό που αξίζουν, και οι συναισθηματικές πιέσεις προς τους γονείς τους είναι συμπεριφορές που συναντώνται μέχρι και σήμερα. Η επιστολή του Ιντίν-Σιν μας θυμίζει πως, ακόμη και πριν 3.800 χρόνια, τα παιδιά ήταν παιδιά – και οι γονείς προσπαθούσαν να τα ικανοποιήσουν, όσο δύσκολο κι αν ήταν.