Τι έκαναν οι γυναίκες στην Αρχαία Ελλάδα με τις τρίχες; Τις άφηναν ή τις αφαιρούσαν όπως σήμερα οι περισσότερες;

Η ομορφιά στην Αρχαία Ελλάδα είχε δικούς της κανόνες, και το ζήτημα της τριχοφυΐας δεν έμεινε ποτέ αδιάφορο. Οι γυναίκες προσπαθούσαν να ακολουθούν τα ιδανικά της εποχής, όπου το λείο και απαλό σώμα θεωρούνταν δείγμα νεότητας, αγνότητας και ελκυστικότητας. Δεν υπήρχαν όμως ινστιτούτα αισθητικής. Υπήρχαν άλλες, απλές και πολλές φορές επίπονες μέθοδοι.

Το ξύρισμα ήταν γνωστό στους Αρχαίους Έλληνες, αλλά όχι όπως το φανταζόμαστε σήμερα. Οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν λεπίδες ή κοφτερά εργαλεία, ειδικά για τα πόδια και τα μπράτσα, όπου η παρουσία τριχών θεωρούνταν ακαλαίσθητη. Το αποτέλεσμα δεν ήταν πάντα τέλειο, αλλά το πρότυπο απαιτούσε προσπάθεια για ένα πιο λείο σώμα.

Η αποτρίχωση με κερί ήταν μια ακόμα μέθοδος, ιδιαίτερα επώδυνη και επικίνδυνη αν σκεφτεί κανείς τα υλικά της εποχής. Χρησιμοποιούσαν μείγματα από ρητίνες και μέλι ή καυτό κερί, το άπλωναν στο δέρμα και το τραβούσαν απότομα, όπως γίνεται ακόμα και σήμερα σε ορισμένα μέρη του κόσμου.

Τα ιδανικά της γυναικείας ομορφιάς δεν σταματούσαν στο σώμα. Το πρόσωπο έπρεπε να είναι λείο και φωτεινό. Τα φρύδια ήταν ένα ξεχωριστό θέμα: συχνά ενώνονταν τεχνητά με μακιγιάζ για να δείχνουν πιο εκφραστικά, ενώ ανεπιθύμητη τριχοφυΐα σε άλλα σημεία αφαιρούνταν με ψαλίδια ή τρίχινες κλωστές.

Όσο για τα γένια και τα μουστάκια; Ναι, υπήρχαν περιπτώσεις γυναικών με ορμονικές διαταραχές που παρουσίαζαν αυξημένη τριχοφυΐα στο πρόσωπο. Τα κείμενα της εποχής το αναφέρουν σπάνια και συνήθως με αρνητική διάθεση ή χλευασμό. Δεν θεωρούνταν αποδεκτό να υπάρχει ορατό μουστάκι ή γένι σε γυναίκα.

Ακόμα και οι θεές στα γλυπτά και στις τοιχογραφίες απεικονίζονται με λείο δέρμα, χωρίς κανένα σημάδι τριχοφυΐας. Αυτή η απεικόνιση δεν ήταν τυχαία: η αψεγάδιαστη όψη ήταν δείγμα θεϊκής τελειότητας και αντικατοπτριζόταν στις απαιτήσεις της καθημερινής ζωής.

Στην πράξη όμως, οι συνθήκες ήταν σκληρές. Χωρίς σύγχρονα μέσα, οι γυναίκες έπρεπε να επιλέξουν ανάμεσα στον πόνο της αποτρίχωσης και την κοινωνική πίεση της εποχής. Και ενώ δεν υπήρχε μια ενιαία απάντηση για όλες τις τάξεις και τις περιοχές, το ιδανικό του λείου δέρματος παρέμενε σταθερό.

Η Αρχαία Ελλάδα μπορεί να μας φαίνεται μακρινή, αλλά σε αυτό το θέμα μοιάζει αναπάντεχα κοντά μας. Η πίεση για την “σωστή” εμφάνιση και η προσπάθεια να ανταποκριθεί κάποιος στα πρότυπα της εποχής ήταν πάντα κομμάτι της ανθρώπινης ιστορίας.