Την απήγαγαν στα 17, την εξανάγκασαν να παντρευτεί. Τελικά έγινε θρύλος, πήγε στο παλάτι και πέθανε πριγκίπισσα

Η Πόκαχόντας δεν ήταν πριγκίπισσα. Δεν κληρονόμησε θρόνο, ούτε της φόρεσαν ποτέ στέμμα. Κι όμως, ο θάνατός της στην καρδιά της Βρετανικής Αυτοκρατορίας την έβαλε στον παγκόσμιο χάρτη σαν σύμβολο συμφιλίωσης, αποικιοκρατίας, και ενός παραμυθιού που ξεκίνησε με πόνο. Στα 17 της την απήγαγαν οι Άγγλοι άποικοι. Δεν την κράτησαν για λύτρα. Την κράτησαν για προπαγάνδα.

Στα μάτια των Βρετανών, η Πόκαχόντας ήταν η τέλεια «ντόπια» για να αποδείξουν ότι οι ιθαγενείς μπορούν να εξευγενιστούν. Τη βάφτισαν Χριστιανή, της έδωσαν το όνομα Ρεβέκκα και την πάντρεψαν με τον Τζον Ρολφ, Άγγλο φυτευτή καπνού. Ήταν ο πρώτος καταγεγραμμένος διαφυλετικός γάμος στην αποικιοκρατούμενη Αμερική. Για την ίδια, ίσως ήταν η μόνη εναλλακτική στο να επιστρέψει δέσμια σε έναν πόλεμο χωρίς τέλος.

Το 1616, έφτασε στο Λονδίνο με τον άντρα και το παιδί της. Οι αρχές την έντυσαν με τα καλύτερα, την παρουσίασαν ως «Ινδή πριγκίπισσα» και την έδειχναν στους αριστοκράτες σαν ζωντανή απόδειξη του πολιτιστικού θριάμβου των αποικιών. Στο παλάτι του Ιακώβου Α΄ υποκλίθηκαν μπροστά της. Στην πραγματικότητα, ήταν ακόμα μια αιχμάλωτη. Μόνο που αυτή τη φορά, φορούσε μετάξι.

Δεν θα επέστρεφε ποτέ στην πατρίδα της. Πέθανε το 1617, σε ηλικία μόλις 21 ετών, στο Γκρέιβσεντ της Αγγλίας. Η αιτία θανάτου πιθανόν ήταν πνευμονία ή φυματίωση. Θάφτηκε εκεί, δίπλα στον Τάμεση, με την τιμή που ποτέ δεν θα της έδιναν στον κόσμο από όπου ξεκίνησε.

Η ιστορία της μετατράπηκε σε μύθο. Οι απόγονοί της υπάρχουν ακόμα και σήμερα, ανάμεσά τους και πολιτικοί, στρατηγοί, ακόμα και Πλανητάρχες. Το όνομά της έγινε γλυπτό, ταινία, όνειρο. Στην πραγματικότητα, ήταν ένα κορίτσι που η ζωή της άλλαξε από μια απαγωγή.

Η Πόκαχόντας δεν κέρδισε την ελευθερία της. Κέρδισε, όμως, κάτι άλλο. Έγινε το πιο διάσημο γυναικείο πρόσωπο της αποικιοκρατίας. Και πέθανε σαν πριγκίπισσα. Όχι γιατί γεννήθηκε έτσι. Αλλά γιατί την έκαναν να μοιάζει με αυτό, για να δικαιολογήσουν τα πάντα.