Το φρικιαστικό σκουλήκι που φτάνει τα 3 μέτρα και είναι ο φόνος και ο τρόμος του βυθού
Έχει ψαλιδωτά σαγόνια, μήκος τριών μέτρων, και τρώει ψάρια ζωντανά. Το Bobbit Worm δεν είναι τέρας από ταινία τρόμου. Είναι αληθινό.
Στην απόλυτη ησυχία του ωκεάνιου βυθού, κάτι παραμονεύει θαμμένο κάτω από την άμμο. Κανείς δεν το βλέπει. Κανείς δεν το υποψιάζεται. Ξαφνικά, μέσα σε χιλιοστά του δευτερολέπτου, ένα ψαλίδι από σάρκα και δόντια εκτινάσσεται με βία, αρπάζει το ανυποψίαστο ψάρι, και το σέρνει με το ζόρι κάτω από το έδαφος. Ζωντανό. Σπαρταριστό. Χωρίς έλεος.
Το πλάσμα αυτό λέγεται Bobbit Worm και μοιάζει περισσότερο με εξωγήινο ή με δημιουργία από ταινία τρόμου, παρά με κάτι που ζει πραγματικά ανάμεσά μας. Είναι ένα σκουλήκι που μπορεί να φτάσει τα τρία μέτρα μήκος, ενώ το μεγαλύτερο μέρος του σώματός του είναι μονίμως θαμμένο. Μένει σχεδόν αόρατο. Μόνο ένα μικρό άνοιγμα στην άμμο προδίδει την παρουσία του.
Δεν χρειάζεται δηλητήριο. Δεν χρειάζεται παγίδες. Δεν χρειάζεται δεύτερη ευκαιρία. Τα σαγόνια του είναι σαν λεπίδες. Όταν επιτεθεί, μπορεί να κόψει το θήραμά του στα δύο. Οι επιστήμονες έχουν καταγράψει περιπτώσεις όπου ψάρια κόπηκαν κυριολεκτικά στη μέση — ακαριαία. Το θήραμα δεν καταλαβαίνει καν τι το χτύπησε.
Ζει σε τροπικά νερά, σε βάθη όπου ο άνθρωπος δεν πηγαίνει συχνά. Κινείται τη νύχτα. Κυνηγά με απόλυτη ακρίβεια. Το στόμα του θυμίζει ανοιγόμενη παγίδα με κοφτερά τμήματα, που εκτοξεύονται με την ταχύτητα μηχανικής κατασκευής. Αν ένα ψάρι πλησιάσει αρκετά, το χτυπά και το τραβά κάτω στην άμμο ζωντανό, για να το καταβροχθίσει αργά.
Ονομάστηκε Bobbit Worm από τους επιστήμονες με μακάβριο χιούμορ, εμπνευσμένοι από τη διαβόητη υπόθεση της Lorena Bobbitt τη δεκαετία του ’90. Ο συσχετισμός δεν ήταν τυχαίος. Το σκουλήκι κόβει, ακρωτηριάζει, τεμαχίζει. Όχι από ένστικτο άμυνας, αλλά ως μέθοδο κυνηγιού.
Αν κάποιος το δει να κινείται έξω από την άμμο, η εικόνα είναι ανατριχιαστική: ένα ιριδίζον, μεταλλικό σώμα, με εκατοντάδες ποδαράκια και ένα κεφάλι γεμάτο φρίκη. Σπανίως πλησιάζει ανθρώπους, αλλά έχει αναφερθεί ότι σε ενυδρεία έτρωγε ολόκληρα ψάρια μέσα στη νύχτα, χωρίς να ξέρουν οι υπεύθυνοι τι φταίει — μέχρι να τον εντοπίσουν θαμμένο στον βυθό του γυάλινου κόσμου.
Δεν κάνει ήχους. Δεν φαίνεται. Δεν αφήνει σημάδια. Είναι ο φόβος και ο τρόμος του βυθού. Και η απόδειξη πως ακόμα και στον 21ο αιώνα, υπάρχουν πλάσματα που η φύση σχεδίασε για να κάνουν μόνο ένα πράγμα: να σκοτώνουν τέλεια.