Τον έλεγαν Άσπρο Πουκάμισο. Ο Βίκινγκ που εκτέλεσε βασιλιάδες, πήρε τρία στέμματα και πέθανε προδομένος από τους ίδιους τους Βίκινγκς

Κανείς δεν ξέρει σίγουρα αν τον έλεγαν Halfdan ή Hvitserk. Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι όπου πήγαινε, άναβε φωτιές. Οι μοναχοί έγραφαν πως ήταν “σατανικός”, οι βασιλιάδες σφάζονταν μπροστά του, και οι πόλεις έπεφταν η μία μετά την άλλη. Αν τελικά ήταν ο γιος του Ράγκναρ, όπως λένε οι σάγκες, τότε ήταν ο πιο αιμοδιψής από όλους τους γιους του.

Το 865 αποβιβάστηκε στην Αγγλία με το Μεγάλο Ειδωλολατρικό Στρατό. Τον είχε οργανώσει με τ’ αδέλφια του για να εκδικηθεί τον θάνατο του πατέρα τους, που λέγεται πως τον πέταξαν ζωντανό σε φίδια. Είχαν ορκιστεί να κάψουν τα πάντα. Πρώτα πήγαν στην Ανατολική Αγγλία. Μετά στη Νορθούμπρια. Την ώρα που οι ντόπιοι βασιλιάδες τσακώνονταν μεταξύ τους, οι Βίκινγκς κατέλαβαν το Γιορκ. Όταν οι δύο βασιλιάδες ενώθηκαν για να τους διώξουν, τους έσφαξαν και τους δύο.

Ο Halfdan έβαλε δικό του βασιλιά να κυβερνάει, και ο ίδιος έγινε ο φόβος και ο τρόμος της περιοχής. Αμέσως μετά προχώρησε νότια. Στη Μερκία, στο Νότιγχαμ. Οι Άγγλοι πολιορκούσαν, αλλά δεν μπόρεσαν να τον διώξουν. Τους κορόιδεψε με μια συμφωνία και γύρισε στο Γιορκ. Από εκεί κατέβηκε ξανά και σκότωσε και τον βασιλιά της Ανατολικής Αγγλίας, τον Έντμουντ. Η παράδοση λέει πως τον βασάνισε γιατί αρνήθηκε να απαρνηθεί τον Χριστό.

Από τότε και μετά ήταν ο βασιλιάς της Αγγλίας. Οι νομισματοκόποι έβγαλαν νομίσματα με τ’ όνομά του. Αλλά αυτό δεν του έφτανε. Το 875 σκότωσε τον βασιλιά του Δουβλίνου – τον Εϊστάιν – με απάτη, όπως γράφουν τα χρονικά. Ήθελε το στέμμα του αδερφού του Ίβαρ, που είχε πεθάνει πριν λίγα χρόνια στην Ιρλανδία. Ήθελε και την Ιρλανδία.

Το 876 ξαναγύρισε στη Νορθούμπρια, έδιωξε τους τελευταίους Αγγλοσάξονες από τη χώρα των Ντεϊριανών, και έγινε επίσημα βασιλιάς του Γιορβίκ. Ήταν το δεύτερό του βασίλειο. Ορισμένοι ιστορικοί πιστεύουν ότι για ένα διάστημα ήταν και συμβασιλιάς της Δανίας με τον αδερφό του Σίγκρεντ, δηλαδή τον Σιγκούρντ με το Φίδι στο Μάτι. Αν αυτό αληθεύει, τότε είχε καταφέρει να κρατάει τρία στέμματα στα χέρια του.

Αλλά ο θρόνος του Δουβλίνου δεν είχε ξεχαστεί. Το 877 ξαναγύρισε εκεί. Πήγε να το πάρει πίσω. Όμως αυτή τη φορά δεν τον περίμεναν Άγγλοι ή Ιρλανδοί. Τον περίμεναν άλλοι Βίκινγκς. Εκείνοι που είχαν μείνει στην Ιρλανδία όταν αυτός είχε φύγει. Τον έβλεπαν σαν απειλή, σαν “ξένο”, σαν τύραννο που έρχεται να τους πάρει το σπίτι. Τον πολέμησαν στον πορθμό του Στράνγκφορντ. Και τον σκότωσαν.

Έπεσε σε γη ξένη. Χωρίς στρατό πίσω του. Χωρίς βασίλειο. Οι δικοί του τον πρόδωσαν. Όχι γιατί άλλαξαν γνώμη. Αλλά γιατί απλώς ήθελαν να γίνουν οι ίδιοι Halfdan.

Οι άντρες του που σώθηκαν γύρισαν στη Νορθούμπρια μέσα από τη Σκωτία. Λέγεται ότι στη διαδρομή σκότωσαν και τον βασιλιά των Πίκτων. Αλλά δεν είχε πια σημασία. Δεν είχαν πια βασιλιά.