Τον έθαψαν καθιστό, με σκήπτρο και κορόνα. Ήταν ο μόνος νεκρός που μπορούσε να κυβερνά κι απ’ τον τάφο

Ήταν Ιανουάριος του 814 όταν ο Καρλομάγνος άφησε την τελευταία του πνοή στο Άαχεν. Είχε περάσει τα εβδομήντα, ηλικία σχεδόν μυθική για την εποχή του. Όμως αυτό που ακολούθησε δεν είχε προηγούμενο. Δεν τον ξάπλωσαν. Δεν τον τοποθέτησαν σε φέρετρο. Τον έθαψαν καθιστό, πάνω σε έναν χρυσό θρόνο, φορώντας τη κορόνα του, την αυτοκρατορική κάπα και κρατώντας το σκήπτρο του σαν να συνέχιζε να κυβερνά.

Τον έντυσαν με τα βασιλικά του ενδύματα. Έβαλαν στα πόδια του τα Ευαγγέλια και στα χέρια του τα σύμβολα της εξουσίας. Στο κεφάλι του, τοποθέτησαν την ίδια κορόνα με την οποία είχε στεφθεί αυτοκράτορας της Δύσης από τον Πάπα Λέοντα Γ’ μέσα στην Αγία Ρώμη των Χριστουγέννων. Γύρω του, θησαυροί. Όχι από αλαζονεία. Αλλά γιατί πίστευαν πως ένας ηγεμόνας τέτοιου μεγέθους θα έπρεπε να ταξιδέψει στη μετά θάνατον ζωή σαν να ετοιμάζεται για συμβούλιο κράτους.

Κανείς δεν πλησίασε τον τάφο του για αιώνες. Ήταν σφραγισμένος, μυθικός, ανέγγιχτος. Μόνο το 1000 μ.Χ., διακόσια χρόνια μετά τον θάνατό του, ο Όθωνας Γ’ άνοιξε την κρύπτη. Και τότε είδε κάτι που πάγωσε τους πάντες. Ο Καρλομάγνος καθόταν ακόμη όρθιος στο θρόνο του, το σώμα του διατηρημένο, σχεδόν ακέραιο. Η εικόνα του ήταν τόσο επιβλητική, που κάποιοι έπεσαν στα γόνατα. Δεν ήταν πια ένας βασιλιάς. Ήταν σύμβολο. Νεκρός αυτοκράτορας με περισσότερη εξουσία απ’ όση είχε ζωντανός.

Η εικόνα του Καρλομάγνου καθισμένου στον τάφο του ενέπνευσε αναρίθμητους μύθους. Άλλοι είπαν πως θα σηκωθεί ξανά για να κυβερνήσει όταν η Ευρώπη τον χρειαστεί. Άλλοι πως δεν πέθανε ποτέ, αλλά πως απλώς κοιμάται σαν τον Αρθούρο ή τον Φρειδερίκο Μπαρμπαρόσσα. Η θέση του τάφου του έγινε τόπος λατρείας. Κάθε Γερμανός και Γάλλος μονάρχης ήθελε να τον μιμηθεί. Κανείς δεν το κατάφερε.

Το σώμα του μετακινήθηκε δύο φορές μέσα στους αιώνες, αλλά η ιδέα της πρώτης ταφής – αυτοκράτορας ζωντανός στον θρόνο του, ακόμα και μέσα στο χώμα – έγινε θρύλος. Όταν το 1165 ο Φρειδερίκος Βαρβαρόσσα τον αγιοποίησε, ήταν ήδη κάτι περισσότερο από άνθρωπος. Ήταν ένας θεμελιωτής. Πατέρας της Ευρώπης. Και για κάποιους, ο νεκρός βασιλιάς που κυβερνούσε απ’ τον θρόνο του Άδη.