Του χρόνου στην Ιαπωνία θα γεννηθούν λιγότερα κορίτσια. Γιατί πιστεύουν ότι σκοτώνουν τους άντρες τους.
Του χρόνου στην Ιαπωνία θα γεννηθούν λιγότερα κορίτσια. Γιατί πολλοί πιστεύουν ότι αυτά τα κορίτσια, μεγαλώνοντας, σκοτώνουν τους άντρες τους.
Το 2026 δεν είναι ένα συνηθισμένο έτος για την Ιαπωνία. Είναι το λεγόμενο Έτος του Πύρινου Αλόγου. Και κάθε φορά που αυτός ο συνδυασμός ζώδιου και στοιχείου εμφανίζεται στον παραδοσιακό 60ετή κινεζοϊαπωνικό κύκλο, κάτι περίεργο συμβαίνει στις στατιστικές των γεννήσεων: τα ποσοστά πέφτουν απότομα. Κυρίως για τα κορίτσια.
Σύμφωνα με μια παλιά ιαπωνική δεισιδαιμονία, τα κορίτσια που γεννιούνται τη χρονιά αυτή —το λεγόμενο Hinoe Uma— μεγαλώνουν με χαρακτήρα σκληρό, επικίνδυνο, και τελικά φονικό για τον σύζυγό τους. Ο μύθος λέει πως τέτοιες γυναίκες, με ανεξέλεγκτο πάθος και φλογερή φύση, “τρώνε τους άντρες τους”. Η Ιστορία τους έχει φορτώσει την ευθύνη για βίαιους θανάτους ή καταστροφικά πάθη. Ο κόσμος το ξέρει ότι είναι απλώς ένας πολιτισμικός φόβος. Αλλά ο φόβος, όταν χάνεται στο βάθος των αιώνων, γίνεται κανόνας.
Το 1966 ήταν το πιο πρόσφατο τέτοιο έτος. Και τότε, οι γεννήσεις στην Ιαπωνία μειώθηκαν κατά 25% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Ολόκληρες οικογένειες ανέβαλαν εγκυμοσύνες. Άλλοι έσπευσαν να γεννήσουν πριν αρχίσει το καταραμένο έτος. Κι άλλοι έκαναν ό,τι μπορούσαν για να το αποφύγουν. Η επιστήμη είχε καταρρίψει τον μύθο, αλλά δεν είχε καταφέρει να ξεριζώσει τον φόβο.
Στην Ιαπωνία, αυτή η δεισιδαιμονία είναι γνωστή, και σχεδόν ποτέ δεν γελοιοποιείται. Δεν τη θεωρούν όλοι σοβαρή, αλλά επηρεάζει αληθινά τις αποφάσεις ζωής πολλών ζευγαριών, ακόμη και σήμερα. Όχι τόσο από πεποίθηση, αλλά από πίεση του οικογενειακού και κοινωνικού περιβάλλοντος. Από “το τι θα πει η γιαγιά”, το τι θα σκεφτεί το σόι, ή από τη σκέψη “γιατί να ρισκάρουμε”.
Το επόμενο Hinoe Uma είναι του χρόνου, το 2026. Και αν οι προηγούμενες δεκαετίες είναι ενδεικτικές, η Ιαπωνία θα δει και πάλι τα ποσοστά γεννήσεων να πέφτουν — κυρίως στις γυναικείες γεννήσεις. Όχι γιατί οι γυναίκες έγιναν επικίνδυνες. Αλλά γιατί ο φόβος του παρελθόντος δεν εγκαταλείπει εύκολα ένα έθνος που έχει μάθει να σέβεται τα σημάδια του κύκλου.
Ίσως για μια ακόμη χρονιά, κάποιο κορίτσι που θα γεννηθεί, θα κουβαλά το βάρος ενός οιωνού που δεν διάλεξε ποτέ. Και ίσως η εποχή να είναι επιτέλους έτοιμη να τη δει σαν παιδί — όχι σαν προφητεία.