Στην κρητική λαογραφία, ο όρος Καταχανάδες δεν αναφέρεται μόνο σε αδίστακτους πολεμιστές, αλλά και σε βρυκόλακες – δηλαδή νεκρούς που επιστρέφουν στη ζωή και τρομοκρατούν τους ζωντανούς.
Σύμφωνα με την παράδοση, οι Καταχανάδες ήταν καταραμένοι νεκροί που δεν έλιωνε το σώμα τους μετά τον θάνατο και σηκώνονταν από τον τάφο τους για να βασανίζουν τους ζωντανούς.
Βίαιος ή άδικος θάνατος (ιδιαίτερα αν πέθανε αβάφτιστος ή αυτοκτόνησε), κατάρα από ιερέα ή γονέα, αμαρτωλή ζωή (δολοφόνοι, κακοποιοί, προδότες), μη τήρηση των νεκρικών εθίμων (π.χ., αν κάποιος δεν κηδευόταν σωστά) προκαλούσε τη μετατροπή κάποιου σε Καταχανά.
Οι Καταχανάδες κυκλοφορούσαν τη νύχτα και ενοχλούσαν τους ζωντανούς (χτυπούσαν πόρτες, προκαλούσαν αρρώστιες, ακόμα και θανάτους). Το σώμα τους δεν αποσυντίθεται, και όταν τους ξεθάβουν, είναι άθικτοι με κατακόκκινο πρόσωπο.
Μπορούσαν να σκοτωθούν μόνο με φωτιά ή αποκεφαλισμό.
Πώς ξεφορτώνονταν έναν Καταχανά; Ξεθάβοντας το σώμα και καίγοντάς το, διαβάζοντας εξορκισμούς ή τελώντας ειδικές λειτουργίες, κόβοντας το κεφάλι και θάβοντάς το σε ξεχωριστό σημείο.
Οι Καταχανάδες είναι μια από τις πιο τρομακτικές μορφές της ελληνικής λαογραφίας και σχετίζονται με τις γενικότερες δοξασίες για τους βρυκόλακες που υπήρχαν σε όλη την Ελλάδα, αλλά στην Κρήτη είχαν μια ιδιαίτερη, πιο φρικιαστική φήμη.
Διαβάστε επίσης στο sportime:
Ήξερες τι λέει το Εμβατήριο της Ανεξαρτησίας, ο εθνικός ύμνος της Τουρκίας;
Διονύσης Αντωνέλλος
Δημοσιογράφος με εμπειρία σε blogging, ραδιόφωνο και τηλεόραση. Γράφω και μιλάω για όσα με απασχολούν καθημερινά και τις εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά. Πιστεύω στις ιστορίες που κάνουν τον άνθρωπο καλύτερο.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
