Πώς θα είναι η Ελλάδα σε 10 χρόνια αν συνεχίσουν να αυξάνονται τα ακραία καιρικά φαινόμενα;

Η βροχή δεν πέφτει πια όπως παλιά. Δεν κρατάει τρεις μέρες με σταθερό ρυθμό. Πλέον πέφτει με δύναμη, χτυπά σαν ορμή πολέμου και φεύγει μέσα σε λίγες ώρες, αφήνοντας πίσω της λάσπη, καταστροφές και απορίες. Το ίδιο και ο ήλιος. Δεν είναι καλοκαιρινός, είναι καυτός, κάθετος, εχθρικός. Οι επιστήμονες δεν μιλάνε πια για κλιματική αλλαγή. Τη θεωρούν δεδομένη. Αυτό που συζητούν τώρα είναι το πώς θα επιβιώσουμε μέσα σε αυτή.

Στην Ελλάδα του 2035, αν η πορεία παραμείνει ίδια, το καλοκαίρι θα μοιάζει περισσότερο με περίοδο επιβίωσης παρά με σεζόν. Οι θερμοκρασίες άνω των 42°C θα είναι πιο συχνές από ποτέ, και θα διαρκούν για εβδομάδες. Οι «τρεις μέρες καύσωνα» θα γίνουν κανόνας, όχι εξαίρεση. Πόλεις όπως η Λάρισα και η Αθήνα δεν θα μπορούν να αναπνεύσουν από τη θερμότητα που παγιδεύεται στην άσφαλτο. Το φαινόμενο της «θερμικής νησίδας» θα κάνει κάθε μεγάλο αστικό κέντρο ένα παγιδευμένο καμίνι.

Οι βροχές θα είναι σπάνιες, αλλά όταν θα πέφτουν, θα είναι βίαιες. Τα φαινόμενα τύπου Daniel και Ianos δεν θα θεωρούνται πια σπάνια. Θα είναι επαναλαμβανόμενα. Ολόκληρες επαρχίες μπορεί να πλημμυρίζουν μέσα σε 6 ώρες. Οι υποδομές, αν μείνουν ως έχουν, δεν θα αντέξουν. Η Αττική θα βλέπει τα ίδια φαινόμενα που σήμερα βιώνουν η Ινδία και οι Φιλιππίνες: δρόμοι που μετατρέπονται σε ποτάμια και αποχετεύσεις που ξεχειλίζουν με την πρώτη καταιγίδα.

Το καλοκαίρι δεν θα είναι απλώς ζεστό. Θα είναι εμπρηστικό. Περιοχές όπως η Ρόδος, η Εύβοια, η Πεντέλη, θα έχουν μετατραπεί σε ξηρά πεδία υψηλής επικινδυνότητας. Η πυρκαγιά δεν θα χρειάζεται καν φωτιά. Θα αρκεί ένα γυαλί, ένα πεταμένο αποτσίγαρο, μια σπίθα από στύλο της ΔΕΗ. Και όταν ξεσπά, δεν θα ελέγχεται. Θα καίει ταχύτατα, αλλά με ριπές ανέμου που θα την κάνουν απρόβλεπτη.

Το νησιωτικό σύμπλεγμα του Αιγαίου θα χτυπηθεί από φαινόμενα που μοιάζουν τροπικά. Οι επιστήμονες έχουν ήδη δώσει όνομα: μεσογειακοί κυκλώνες, ή Medicanes. Μικρότεροι από τυφώνες αλλά εξίσου καταστροφικοί για τις μικρές υποδομές. Ήδη έχουν χτυπήσει τη Ζάκυνθο, την Ιθάκη, τη Σάμο. Σε 10 χρόνια, θα είναι μέρος του ετήσιου κύκλου.

Ο τουρισμός δεν θα έχει σταθερότητα. Ξένοι επισκέπτες δεν θα κλείνουν διακοπές στην Ελλάδα επειδή δεν θα μπορούν να ξέρουν αν θα έχει φωτιά, πλημμύρα ή καύσωνα. Ξενοδοχεία θα χτίζουν στέγαστρα για σκιά, όχι για αισθητική. Τα air-condition δεν θα είναι πολυτέλεια, αλλά ζήτημα δημόσιας υγείας.

Η αγροτική παραγωγή θα αλλάξει βίαια. Καλλιέργειες όπως το βαμβάκι, οι ελιές και τα σταφύλια θα μετατοπιστούν προς βορρά, αφού η νότια Ελλάδα θα έχει θερμοκρασίες Αφρικής. Οι αγρότες θα χρειάζονται νέες τεχνολογίες, νέες ποικιλίες και νέα φάρμακα για να κρατήσουν ζωντανή τη σοδειά. Αλλιώς, θα εγκαταλείπουν τα χωράφια.

Το κόστος για το κράτος θα είναι τεράστιο. Σήμερα πληρώνουμε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για αποκατάσταση ζημιών. Σε 10 χρόνια, αν δεν αλλάξει ο τρόπος που σχεδιάζουμε και προνοούμε, αυτό το νούμερο θα μοιάζει αστείο. Και το ερώτημα δεν θα είναι πια “πόσο θα κοστίσει”, αλλά “αν αντέχουμε”.

Δεν πρόκειται για σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Είναι αυτό που ήδη ξεκίνησε. Απλώς το 2035 δεν θα είναι πια εξαίρεση, αλλά η νέα κανονικότητα.