Η δεκαετία του 2000 ήταν αδιαμφισβήτητα από τις καλύτερες για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Η κατάκτηση του Euro 2004 έγραψε ιστορία, ακόμα και αν δεν ήρθε με απολαυστικό ποδόσφαιρο, αλλά με αποτελεσματικό και βασισμένο στην αμυντική λειτουργία. «Κανείς δεν θα θυμάται 20 χρόνια μετά ότι αυτή η ομάδα ήταν βαρετή», είχε πει ο Νίκος Νταμπίζας τότε....

Η δεκαετία του 2000 ήταν αδιαμφισβήτητα από τις καλύτερες για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Η κατάκτηση του Euro 2004 έγραψε ιστορία, ακόμα και αν δεν ήρθε με απολαυστικό ποδόσφαιρο, αλλά με αποτελεσματικό και βασισμένο στην αμυντική λειτουργία.

«Κανείς δεν θα θυμάται 20 χρόνια μετά ότι αυτή η ομάδα ήταν βαρετή», είχε πει ο Νίκος Νταμπίζας τότε. Ύστερα από 2,5 χρόνια ήρθε στην επιφάνεια ένας πολλά υποσχόμενος ποδοσφαιριστής, που δεν ήταν από το Ρίο ή τη Βαρκελώνη, αλλά από την Αθήνα!

Με αφορμή το παρθενικό γκολ του Σωτήρη Νίνη με την Χάποελ Ασκελόν, το «planetfootball.com» έκανε μία καταγραφή της πορείας του Έλληνα παίκτη από την πρώτη του συμμετοχή έως σήμερα.

Το ντεμπούτο του έγινε με τον Παναθηναϊκό τον Ιανουάριο του 2007 σε ηλικία 16 ετών και ένα μήνα αργότερα έκανε την πρώτη του ευρωπαϊκή εμφάνιση, ενώ παράλληλα πήρε το βραβείο του καλύτερου νέου παίκτη της χρονιάς για την Ελλάδα. Τα βλέμματα στράφηκαν πάνω του και τον Μάιο του 2008, όταν ήταν 18 ετών, φόρεσε για πρώτη φορά το εθνόσημο, πετυχαίνοντας μάλιστα γκολ και έτσι έγινε ο νεότερος σκόρερ της εθνικής. Τα ρεκόρ δεν είχαν σταματημό, αφού λίγους μήνες αργότερος έγινε ο νεότερος αρχηγός του Παναθηναϊκού. Τη σεζόν 2009/10 βοήθησε σημαντικά στην κατάκτηση του νταμπλ, με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ να ενδιαφέρεται για την περίπτωσή του.

Παρά το γεγονός πως επιλέχθηκε για την αποστολή του παγκοσμίου κυπέλλου του 2010, αγωνίστηκε μόλις για 46 λεπτά στα 3 παιχνίδια της Ελλάδας. Τα 6 χρόνια παρουσίας του στο «τριφύλλι» ήταν αρκετά για να θεωρηθεί μία από τις μεγαλύτερες ελπίδες του ελληνικού ποδοσφαίρου, ένας παίκτης της νέας γενιάς της εθνικής ομάδας.

Το καλοκαίρι του 2012 η Πάρμα τον απέκτησε, με τον Νίνη να προορίζεται για αντικαταστάτης του Σεμπάστιαν Τζιοβίνκο. Ο πρόεδρος Toμάσο Γκιράρντι τον αποκάλεσε ως έναν από τους καλύτερους νέους στην Ευρώπη. Ο Τζιμπρίλ Σισέ, που πέρασε από Γαλλία και Αγγλία πριν έρθει στη χώρα μας, τον χαρακτήρισε ως τον πιο ταλαντούχο παίκτη που είχε παίξει ποτέ.

Η παρουσία του στο Euro 2012 αναμενόταν να δώσει μεγαλύτερες ευκαιρίες σε σχέση με το προ διετίας παγκόσμιο κύπελλο. Όμως ο Έλληνας μεσοεπιθετικός δεν τις αξιοποίησε, παρά το πιο επιθετικό σύστημα που χρησιμοποιούσε ο Φερνάντο Σάντος, καθώς αγωνίστηκε για 97 λεπτά σε 4 παιχνίδια.

Τότε ήρθε και το ερώτημα αν τελικά η Πάρμα απέκτησε πραγματικά ένα από τα πιο «καυτά ονόματα» στην Ευρώπη. «Στο ελληνικό πρωτάθλημα το επίπεδο είναι πολύ χαμηλό, ενώ στο εξωτερικό μαθαίνεις πώς να παίζεις ποδόσφαιρο. Οι Έλληνες παίκτες πρέπει να πάνε έξω αν μπορούν.», είχε πει τότε. Ίσως ο Νίνης να μην ήταν ένα «αυθεντικό διαμάντι», αλλά απλά ένας παίκτης πάνω από το μέσο όρο.

Τα σημάδια της επόμενης σεζόν στην Πάρμα δεν ήταν ενθαρρυντικά. Παρά το γεγονός πως δεν ήταν στην αποστολή μόλις σε 1 παιχνίδι του πρωταθλήματος, ξεκίνησε βασικός μόνο 5 φορές, με τους Μπιαμπανί και Μαρκιόνι να έχουν τον πρώτο λόγο.

Το καλοκαίρι του 2013 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΟΚ με μορφή μονοετούς δανεισμού. Από τότε η καριέρα του άρχισε την ελεύθερη πτώση.

Δεν συμπεριλήφθηκε στην αποστολή της «γαλανόλευκης» για το Μουντιάλ 2014 και το συμβόλαιό του με την ιταλική ομάδα έληξε εκείνο τον Αύγουστο.Το Νοέμβριο βρέθηκε ξανά στον Παναθηναϊκό και παρότι σκόραρε στο 1ο του παιχνίδι, ο 24χρονος τότε Νίνης σπάνια βρισκόταν στην αρχική ενδεκάδα.

Τον Ιανουάριο του 2016 ξεκίνησε μία νέα πρόκληση στο Βέλγιο με τη Σαρλερουά. Ύστερα από 1,5 χρόνο με πέρασμα και από τη Μέχελεν, μετακινήθηκε στο Ισραήλ φορώντας τη φανέλα της Μακάμπι Πετάχ Τίκβα.

Μετά από μία ανεπιτυχή σεζόν με 7 εμφανίσεις, δεν βρέθηκε στα βασικά πλάνα του Μίμερ πλέον αγωνίζεται στην δεύτερη κατηγορία με τη Χαποέλ Ασκελόν.

Οι αρχικές υποσχέσεις του 28χρονου πλέον Σωτήρη Νίνη δεν αντικατοπτρίστηκαν έπειτα από τα 6 εντυπωσιακά χρόνια στους «πράσινους». Τελευταία του εμφάνιση με την εθνική ήταν το 2015 στο φιλικό με την Πολωνία, με τις τωρινές πιθανότητες επανεμφάνισής του να είναι λιγοστές.