Υπάρχουν κάποιοι αγώνες που, στο τέλος της ημέρας, δεν μπορείς ποτέ να γνωρίζεις πού θα καταλήξουν. Ένας από αυτούς ήταν και το Γκραν Πρι της Κίνας, στο οποίο ο Ντανιέλ Ρικάρντο πέρασε κυριολεκτικά από την τρύπα της βελόνας, σε ένα συνδυασμό ευτυχών συγκυριών και σωστών επιλογών, ώστε να βρεθεί στην κορυφή της κατάταξης. Ο αγώνας...

Υπάρχουν κάποιοι αγώνες που, στο τέλος της ημέρας, δεν μπορείς ποτέ να γνωρίζεις πού θα καταλήξουν. Ένας από αυτούς ήταν και το Γκραν Πρι της Κίνας, στο οποίο ο Ντανιέλ Ρικάρντο πέρασε κυριολεκτικά από την τρύπα της βελόνας, σε ένα συνδυασμό ευτυχών συγκυριών και σωστών επιλογών, ώστε να βρεθεί στην κορυφή της κατάταξης.

Ο αγώνας ξεκίνησε με εξαιρετική εκκίνηση για τις δύο Φεράρι των Φέτελ και Ραϊκόνεν στο 1-2 και για σχεδόν τη μισή διάρκεια του Γκραν Πρι φαινόταν πως δεν θα υπήρχαν ιδιαίτερες ανακατατάξεις στον πίνακα και πως, ίσως, δε θα είχαμε κι εμείς πολλά να γράψουμε. Η Μερσέντες, με τον Μπότας στη δεύτερη θέση να απειλεί τον Φέτελ θύμισε επανάληψη του Μπαχρέιν, με τον Χάμιλτον να απέχει και πάλι αρκετά από το να απειλήσει τον Κίμι στην τρίτη θέση.  Μία πολύ καλή στρατηγική ελαστικών έφερε τον Μπότας πρώτο και τον Κίμι πίσω από τον Χάμιλτον, ωστόσο όλα άρχισαν να αλλάζουν με μία… εμφύλια σύγκρουση μεταξύ Γκαζλί και Χάρτλεϊ. Οι δύο Τόρο Ρόσο συγκρούστηκαν με ευθύνη του Γκαζλί, στέλνοντας συντρίμμια στην πίστα και το όχημα ασφαλείας μπροστά από τον Μπότας για τέσσερις γύρους, όσο φροντιστές προσπαθούσαν με… φασίνες να καθαρίσουν την πίστα! Το όχημα ασφάλειας αποσύρθηκε στο 35ο τουρ, ο Γκαζλί έφαγε «καμπάνα» 10 δευτερολέπτων και είδαμε την πρώτη τριάδα, Μπότας – Φέτελ – Χάμιλτον να προσπαθούν να κρατήσουν τις θέσεις τους (και το Χάμιλτον να προσπαθεί να κάνει το 1-2 για τη Μερσέντες). Ωστόσο, η προσπέραση του Ρικάρντο στον Κίμι θύμισε μια λεπτομέρεια που ελάχιστοι πρόσεξαν λίγα λεπτά πριν: ότι κατά τη διάρκεια του οχήματος ασφάλειας η Ρεντ Μπουλ εκτέλεσε ένα ακόμα double stack στα πιτ, «προικίζοντας» και τους δύο πιλότους της με ολόφρεσκα ελαστικά! Από εκεί και έπειτα, η εξέλιξη ήταν προδιαγεγραμμένη. Οι δύο Ρεντ Μπουλ πίεσαν εξαιρετικά το Χάμιλτον ο οποίος, χωρίς πρόσφυση από τα φθαρμένα ελαστικά του ήταν ανήμπορος να αμυνθεί. Ο Φερστάπεν ήταν ο πρώτος που το πάλεψε, πέφτοντας σχεδόν πάνω του και βγαίνοντας εκτός πίστας προτού επανέλθει στην πέμπτη θέση, αφήνοντας τον Χάμιλτον στα νύχια του Ρικάρντο. Κι επειδή όλοι ξέρουμε τι σημαίνει Ρικάρντο όταν δεν αντιμετωπίζει τεχνικά προβλήματα, ο Χάμιλτον έγινε το πρωινό του Αυστραλού με μία απίθανη μανούβρα προσπέρασης, ακολουθούμενος σύντομα και από τον Φερστάπεν. Ο Αυστραλός συνέχισε την πολιορκητική πορεία του «εξαϋλώνοντας» τον Φέτελ, ο οποίος έμεινε να αμυνθεί εναντίον του Φερστάπεν. Ο Ολλανδός όμως είχε άλλα σχέδια, πέφτοντας πάνω στον σημερινό ηγέτη της βαθμολογίας και σπινάροντας μαζί του εκτός πίστας. Από εκεί και έπειτα, ο αγώνας του Φέτελ ήταν ήδη κατεστραμμένος, με τον ίδιο να σχολιάζει στον ασύρματο «δε νομίζω πως χρειάζεται να πω κάτι εδώ», εμφανώς απογοητευμένος. Ωστόσο η κατρακύλα για το Γερμανό δεν είχε τελειώσει, καθώς σύντομα έπεσε θύμα και των Χούλκενμπεργκ και Αλόνσο (λίγο πριν τον τερματισμό), ενώ για τον Φερστάπεν ο «ενθουσιώδης» (έως και μανιακός) τρόπος οδήγησής του, του εξασφάλισε ποινή 10 δευτερολέπτων, ρίχνοντάς τον τελικά πίσω από τον Χάμιλτον στην κατάταξη. Στο μεταξύ, ο Ρικάρντο πραγματοποίησε έναν αιφνιδιαστικό ελιγμό (που βέβαια δεν θα έπρεπε να μας αιφνιδιάζει) στον Μπότας, βρίσκοντας το ρυθμό του πλέον στην πρώτη θέση και διατηρώντας την μέχρι την καρώ σημαία, την οποία βέβαια διέσχισε με στυλ – μία στιγμιαία στάση πριν τη γραμμή και αμέσως μετά, το Γκραν Πρι ήταν πλέον δικό του! Για τον Ρικάρντο, του οποίου το συμβόλαιο λήγει φέτος, το Γκραν Πρι της Κίνας ίσως να ήταν από τους κρισιμότερους αγώνες της καριέρας του. 

Όπως είναι απόλυτα φυσιολογικό, οι πανηγυρισμοί της Ρεντ Μπουλ ήταν αποθεωτικοί και απόλυτα δικαιολογημένοι, δεδομένων των ατυχιών που τη βρήκαν στους πρώτους αγώνες. Για τη Φεράρι, το σπάσιμο του σερί του Φέτελ και μάλιστα όχι από τον Χάμιλτον μάλλον δεν ήταν αναμενόμενο, ενώ για τους Γερμανούς της Μερσέντες η απόδοση του Μπότας ήταν πολύ καλή (και σταθερή στους τελευταίους αγώνες) και ο Χάμιλτον στην τέταρτη θέση καταφέρνει να μειώσει τη διαφορά του από τον Φέτελ στην κατάταξη του πρωταθλήματος.