«Το δις εξάμαρτειν ουκ ανδρός σοφού», έλεγαν οι αρχαίοι ημών και το εν λόγω ρητό καθρεφτίζεται πλήρως στις επαναλαμβανόμενες κακές επιλογές που κάνει η Ρεάλ Μαδρίτης αναφορικά με τους θρύλους της.

Ρεάλ Μαδρίτης: Το χειρότερο πράγμα που μπορεί να βιώσει ένας ποδοσφαιριστής, αλλά και γενικότερα ένας επαγγελματίας είναι να μην αναγνωρίζεται όπως ακριβώς θα έπρεπε η δουλειά του. Ειδικά από τη στιγμή που αυτός ο άνθρωπος (σ.σ Σέρχιο Ράμος) έχει κάνει κατάθεσει ψυχής για 16 συναπτά χρόνια χαρίζοντας τίτλους και αξέχαστες στιγμές στη «βασίλισσα».

Κι όμως, ο Σεβιγιάνος αμυντικός, ο οποίος δικαίως έχει κερδίσει τον χαρακτηρισμό «θρύλος» από την πορεία του σε «μπλάνκος» και Εθνική Ισπανίας, δεν θα έχει το δικαίωμα να παραμείνει σ’αυτή την ομάδα λόγω ενός διοικητικού… καπρίτσιου.

Όλοι – ή τουλάχιστον οι περισσότεροι- γνωρίζουν ότι ο πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης, Φλορεντίνο Πέρεθ δεν στριμώχνεται ποτέ και από κανέναν στα σχοινιά. Τη στιγμή που θα νιώσει… πρέσινγκ από παίκτη ή προπονητή, πολύ απλά κόβει την κλωστή που τους ενώνει. Το ίδιο συνέβη και με τον Ράμος.

Έχοντας κλείσει τα 35, ο Ισπανός σέντερ μπακ γνωρίζει ότι η δύση της καριέρας του πλησιάζει. Γι’αυτό και ήθελε να την ολοκληρώσει στο κλαμπ που δοξάστηκε όσο κανείς. Μοναδικό λάθος του; Οι υπέρογκες οικονομικές απαιτήσεις που ζήτησε σε πρώτο χρόνο.

Κίνηση που έδωσε πάτημα στον Πέρεθ να τον στριμώξει. Κάπου εκεί, ο αρχηγός των Μαδριλένων έβαλε νερό στο κρασί του, δέχτηκε τη μείωση που του έγινε από τη διοίκηση και μοναδική του αξίωση ήταν ένα συμβόλαιο διετούς διάρκειας.

Κάτι που δεδομένης της προσφοράς του (22 τίτλοι, 4 Champions League) δεν θα έπρεπε να αποτελεί κόκκινη γραμμή. Ακόμα κι έτσι όμως, η Ρεάλ τον «τελείωσε» με συνοπτικές διαδικασίες με τη φθηνή δικαιολογία ότι δεν προσφέρει συμβόλαια διετούς διάρκειας σε παίκτες άνω των 30.

Σημάδι ότι εξ αρχής ο Πέρεθ τον είχε θέσει εκτός πλάνων για τη νέα Ρεάλ που θέλει να δημιουργήσει. Έτσι ο Σέρχιο Ράμος πέρασε από την πόρτα της εξόδου, μπαίνοντας παράλληλα στη λίστα με τους μύθους του συλλόγου που αδικήθηκαν κατάφορα απ’αυτόν.

Ο Ραούλ, ο Κριστιάνο, ο «Ζιζού» και οι άλλοι…

Διότι ο 35χρονος άσος δεν είναι ο μόνος στον οποίο η «βασίλισσα» αρνήθηκε ένα ομαλό ποδοσφαιρικό τέλος. Ακριβώς το ίδιο διάστημα μ’εκείνον είχε υπηρετήσει την ομάδα και ο τεράστιος Ραούλ Γκονθάλεθ, όταν του ανακοινώθηκε αιφνιδίως ότι δεν θα μπορούσε να συνεχίσε αναγκάζοντάς τον να υπογράψει στη Σάλκε, την οποία σημειωτέον οδήγησε την επόμενη σεζόν στους «4» του Champions League.

Μάλλον το… 16 δεν είναι το τυχερό νούμερο των θρύλων της Ρεάλ, καθώς γεμάτη ποδοσφαιρική αδικία είναι και η ιστορία με τον Ίκερ Κασίγιας. Από το 1999 έως το 2015, ο Ισπανός πορτιέρε έγινε σύνθημα στα χείλη των οπαδών και γλύτωσε αμέτρητες φορές την ομάδα του από βέβαιη παραβίαση της εστίας της. Πως του το ξεπλήρωσε εκείνη; Αποδεσμεύοντάς τον με συνοπτικές διαδικασίες χωρίς καν να του προσφέρει τη θέση του δεύτερου τερματοφύλακα πίσω από τον Κέιλορ Νάβας.

Αντίστοιχη περίπτωση και η συμπεριφορά προς τον πρώτο σκόρερ στην ιστορία της Ρεάλ, Κριστιάνο Ρονάλντο. Το 2018, ο Πορτογάλος έλαβε μια πλουσιοπάροχη πρόταση από τη Γιουβέντους, την οποία η Ρεάλ δεδομένα θα μπορούσε να ματσάρει για να τον κρατήσει στο «Σαντιάγκο Μπερναμπέου». Αντ’αυτού, ο Φλορεντίνο Πέρεθ προτίμησε να παραμείνει παθητικός στην όλη ιστορία γνέφοντας στον «CR7» προς το Τορίνο.

Κι αν αυτές οι περιπτώσεις αφορούν μόνο ποδοσφαιριστές, τι να πει κανείς για τον τρόπο με τον οποίο η διοίκηση των «μπλάνκος» φέρθηκε στον Ζινεντίν Ζιντάν. Τον άνθρωπο που τους χάρισε ένα Champions League ως παίκτης και τρία σερί ως τεχνικός. Ο «Ζιζού» πιθανότατα να μην συνέχιζε και του χρόνου στην ομάδα, έπειτα από μια ανεπιτυχή σεζόν. Ωστόσο, το να μαθαίνει κανείς την αντικατάστασή του από τις εφημερίδες, χωρίς να έχει γίνει συζήτηση με τη διοίκηση, μόνο… εύπεπτο δεν είναι.

Ρεάλ Μαδρίτης: Ποδοσφαιρική ύβρις

Κάπως έτσι θα έπρεπε να ένιωσαν και οι Ντελ Μπόσκε – Ιέρο το 2003, όταν τους ανακοινώθηκε ότι δεν αποτελούν πλέον μέλη του δυναμικού των Μαδριλένων.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται και παρά τους τίτλους, η Ρεάλ Μαδρίτης όχι μόνο δεν γίνεται πιο ελαστική με τους θρύλους της, αλλά συνεχίζει το ίδιο κακό τροπάρι. Στην αναζήτηση χρυσού (Μπαπέ, Χάαλαντ, Αζάρ, κ.ά), το πιο επιτυχημένο κλαμπ στην ιστορία του παγκοσμίου ποδοσφαίρου «σβήνει» τη λάμψη από τα διαμάντια του με τον πιο βίαιο τρόπο. Μια ασέβεια, την οποία κάποια στιγμή θα πληρώσει ακριβά…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ρεάλ Μαδρίτης: Ο Μπενζεμά «ψήνει» τον Εμπαπέ να πάει στην «Βασίλισσα»

Euro 2020 – Ολλανδία – Αυστρία 2-0: Πέταξε για τους «16»! (vid)