Αποφυλάκιση Λιγνάδη: Ισοπεδώθηκε το αίσθημα δικαίου – Γιατί δεν έχει καμία λογική η απόφαση για αναστολή

Η απόφαση του δικαστηρίου να δοθεί αναστολή στον καταδικασμένο βιαστή 2 ανηλίκων Δημήτρη Λιγνάδη, δημιούργησε βαρύ πλήγμα στην εικόνα της δικαιοσύνης και αυτό φάνηκε πρώτα απ’ όλα από τη μαζική αντίδραση του κόσμου που εξακολουθεί να κατακλύζει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με μηνύματα διαμαρτυρίας.

Το χειρότερο όμως, είναι πως επιστρατεύθηκαν κάποια επικοινωνιακά επιχειρήματα κομματικής χροιάς, ώστε να δικαιολογηθεί αυτή η αδιανόητη απόφαση. Αντί να εξεταστεί αυτή η απίστευτη εξέλιξη σύμφωνα με το τραγικό κοινωνικό αποτύπωμα που αφήνει, έγινε ακόμη ένα «εργαλείο» κομματικής αντιπαράθεσης.

Μια απόφαση που πραγματικά ισοπέδωσε το αίσθημα δικαίου στον απλό πολίτη, έγινε «μπαλάκι του τένις» μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, και το ζήτημα μετατοπίστηκε μακριά από εκεί που ανήκει, δηλαδή το ότι κλονίστηκε σε μεγάλο βαθμό η εμπιστοσύνη του πολίτη στον θεσμό της δικαιοσύνης.

Συγκεκριμένα παρουσιάστηκε το αφήγημα πως η απόφαση του δικαστηρίου ήταν λίγο – πολύ… αναγκαστική διότι έπρεπε να εφαρμοστεί ο νόμος Παρασκευόπουλου, δηλαδή ένας νόμος που ψηφίστηκε όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην κυβέρνηση.

Στην πραγματικότητα όμως, η εξωφρενική απόφαση του δικαστηρίου δεν έχει καμία σχέση με το νόμο Παρασκευόπουλου, ούτε υπήρχε καμία νομική «υποχρέωση» να αφεθεί ελεύθερος με αναστολή μέχρι το εφετείο. Όταν ακόμα ο κ. Λιγνάδης περνούσε την ανάκριση ως κατηγορούμενος, προφυλακίστηκε γιατί κρίθηκε πως είναι ύποπτος τέλεσης νέων αδικημάτων. Και αυτό πριν καν να έχει τελεσιδικήσει η υπόθεση, πριν εξεταστούν όλα τα στοιχεία και οι μάρτυρες.

Και τώρα που ο Δ.Λιγνάδης είναι καταδικασμένος με 12 χρόνια κάθειρξη και βρέθηκε ένοχος για δύο βιασμούς ανηλίκων, αφέθηκε ελεύθερος με αναστολή γιατί σύμφωνα με το δικαστήριο δεν θεωρείται πλέον ύποπτος τέλεσης νέων αδικημάτων! Επίσης το δικαστήριο για να δώσει την αναστολή, προϋποθέτει πως ο Δ.Λιγνάδης δεν είναι πλέον ύποπτος φυγής, κάτι στο οποίο βασίστηκε η δικαιοσύνη και τον είχε προφυλακίσει επί 16 μήνες, πριν καν αποφανθεί ότι είναι ένοχος!

Και το ερώτημα που προκύπτει είναι, με τι εχέγγυα προεξοφλεί το δικαστήριο πως ο Λιγνάδης δεν θα τελέσει νέα αδικήματα και δεν είναι ύποπτος φυγής; Δηλαδή ο Λιγνάδης ως κατηγορούμενος θεωρούνταν – προκαταβολικά – επικίνδυνος και ως ένοχος θεωρείται – προκαταβολικά – ακίνδυνος; Τι σκεπτικό είναι αυτό και τι μήνυμα στέλνει σε όσους κυκλοφορούν ελεύθεροι και εμπλέκονται σε παρόμοιες ειδεχθείς πράξεις;

Τι αξίζει περισσότερο τελικά σε αυτή τη χώρα; Το «εκτόπισμα» ενός πρώην μέλους της «ελίτ» που χρησιμοποιούσε τις διασυνδέσεις του για να προβαίνει σε φρικώδεις πράξεις ή η ίδια η υπόληψη της δικαιοσύνης; Είναι δυνατόν να δίνεται ένα τέτοιο άτυπο «συγχωροχάρτι» στην παιδεραστία και κατά τα άλλα να προσποιούμαστε πως ζούμε σε ένα πολιτισμένο και ευνομούμενο κράτος; Πόσο πιο χαμηλά θα φτάσουμε;

Το σχόλιο της Ιωάννας Παλιοσπύρου στο Instagram για την εξέλιξη της υπόθεσης Λιγνάδη, πραγματικά τα λέει όλα:

«Θα ήθελα να ευχαριστήσω την τύχη μου (μέσα) – ποιος να το φανταζόταν – που ο θύτης μου δεν ήταν “γνωστός σκηνοθέτης”, “γνωστός ηθοποιός” και αποδόθηκε ορθώς η δικαιοσύνη. Για τα υπόλοιπα θύματα, συγγνώμη και ντροπή. Οι υπόλοιποι… κλειδώστε τα ανήλικα παιδιά στο σπίτι για να γλιτώσετε. Η δικαιοσύνη δεν μπορεί»…