Μίκης Θεοδωράκης: Ένας αυθεντικός Έλληνας «πάντα πιστός στις ιερές σκιές των προγόνων μας»

Ο τεράστιος καλλιτέχνης, ο λυρικός Μίκης Θεοδωράκης φύτεψε με το έργο του στις Ελληνικές ψυχές τον Ελύτη, τον Ρίτσο, τον Σεφέρη, τον Βάρναλη, τον Αναγνωστάκη, τον Καμπανέλη.

Ήταν μια μοναδική προσωπικότητα που μας έμαθε το πόσο εύκολα ξεριζώνεσαι όταν δεν έχεις ρίζες. Όταν δεν τιμάς το παρελθόν σου, την ιστορία σου, τα όσα έχουν καταθέσει με αγώνες και αίμα οι περασμένες γενιές. Όταν δεν εμπνέεσαι από τις μνήμες του λαού σου.

Ο αγώνας του έγινε σύμβολο ενότητας και εθνικής ομοψυχίας. Δεν είναι τυχαίο το ότι τον οικειοποιήθηκαν διαχρονικά άνθρωποι από πολλές, διαφορετικές και αντικρουόμενες ιδεολογίες. Ο καθένας έβρισκε κάτι να πάρει από το πολύπτυχο έργο του Μίκη Θεοδωράκη και αυτό ακριβώς είναι που τον καταξιώνει στη μνήμη μας ως μεγάλο Έλληνα.

Απεχθανόταν τον «γκρίζο» όχλο που έχει δημιουργηθεί σήμερα. Χωρίς ταυτότητα, χωρίς ιδανικά, χωρίς αξίες, χωρίς ποιοτικά σύμβολα, χωρίς να έχει καν προσανατολισμό. Μια κοινωνία κονσερβοποιημένη. Αυτό είχε θίξει και στο συλλαλητήριο για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας, λέγοντας πως «έχουμε φτάσει στο θλιβερό σημείο να είμαστε αναγκασμένοι να απολογούμεθα για τον πατριωτισμό μας».

Επιτρέπουμε σε γειτονικούς λαούς να κατασκευάζουν πλαστή ταυτότητα με κλεμμένη  ιστορία, δανεική δόξα, και ο δικός μας λαός απογυμνώνεται από τους θρύλους του, από τις παραδόσεις του, από την καλλιτεχνική κληρονομιά του. Γίνεται έρμαιο της ξενομανίας και της εθελοδουλίας. Δεν συμπεριφερόμαστε ως κληρονόμοι Ελληνικού φωτός – όπως αυτό που εξύμνησε ο Μίκης Θεοδωράκης στα έργα του, άλλα σαν ορφανά «παιδιά του σωλήνα» που βαδίζουν στα χαμένα. Και πως μπορεί να αντισταθεί ένας τέτοιος λαός είτε απέναντι σε εξωτερικούς, είτε απέναντι σε εξωτερικούς εχθρούς;

Η θαρραλέα ψυχή του Μίκη Θεοδωράκη, διψούσε για ενεργούς πολίτες, εφοδιασμένους με τη σοφία του παρελθόντος και τα διδάγματα της ιστορίας. Δεν ήθελε «παθητικούς παρατηρητές», όπως έλεγε.

Κατακεραύνωνε μέχρι τα βαθιά του γεράματα τις δυνάμεις εθνομηδενισμού που δυστυχώς κυβερνούν αυτή τη χώρα και στεκόταν πεισματικά απέναντι. Πάντα πιστός «στις ιερές σκιές των προγόνων μας που μας δίδαξαν την αγάπη και τη θυσία για την πατρίδα». Δεν τον ενδιέφερε αν χαλούσε το αφήγημα όσων τον οικειοποιούνταν. Είχε καθάριο βλέμμα, πέρα από ιδεολογικές παρωπίδες. Διέκρινε όλες τις μορφές φασισμού, τον δεξιόστροφο, τον αριστερόστροφο, τον νεοφιλελεύθερο.

Γι’ αυτό ήταν μεγάλος Έλληνας. Πέρα από το καλλιτεχνικό μεγαλείο του, ήταν πάντα αυθεντικός. Αληθινός. Έλληνας ατίθασος και απρόβλεπτος. Χωρίς επικοινωνιακά παιχνίδια. Δεν τον ένοιαζε το όποιο κόστος που απέρρεε από αυτά που υποστήριζε. Και αυτό γιατί αγάπησε με την καρδιά του τα ιδανικά που δεν κοστολογούνται και δεν χωρούν συμβιβασμούς.