ΟΗΕ και Συμβούλιο της Ευρώπης τάσσονται κατά του υποχρεωτικού εμβολιασμού, άλλα ο Κ. Μητσοτάκης «ξέρει» καλύτερα

Ενώ η χώρα μας αναδεικνύεται συμπρωταγωνίστρια (αγκαζέ με την Αυστρία) σε μέτρα που προάγουν τον εκφασισμό της Ευρώπης (με πρόσχημα την καταπολέμηση της πανδημίας), άλλη μια ηχηρή παρέμβαση ήρθε να δείξει πως οι πρακτικές υποχρεωτικότητας είναι άκρως επικίνδυνες. Αυτή τη φορά εκ μέρους του ΟΗΕ.

Σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα ζητά ο ΟΗΕ

Η Ύπατη Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Μισέλ Μπατσελέτ, δήλωσε πως «ο υποχρεωτικός εμβολιασμός δεν είναι ποτέ αποδεκτός» και οποιαδήποτε μορφή υποχρέωσης πρέπει να γίνεται οπωσδήποτε με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ξεκαθάρισε πως αυστηρά μέτρα για εμβολιασμούς «θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη μόνο όταν τα λιγότερο παρεμβατικά μέτρα, όπως η χρήση μάσκας και η κοινωνική απόσταση, έχουν αποδεδειγμένα αποτύχει».

Σημείωσε πως όπου επιλεχθεί να επιβληθούν κυρώσεις: «θα πρέπει να είναι αναλογικές και να υπόκεινται σε έλεγχο από τις δικαστικές αρχές». Και πως είναι απαραίτητο να υπάρχουν «διαδικαστικές εγγυήσεις» ώστε να ισχύει το «δικαίωμα προσφυγής σε κάθε μορφή ποινής, ενώπιον μια δίκαιης και ανεξάρτητης αρχής».

«Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει οι άνθρωποι να εμβολιάζονται διά της βίας, ακόμη κι αν η άρνηση ενός προσώπου να συμμορφωθεί με μια υποχρέωση εμβολιασμού μπορεί να έχει νομικές συνέπειες, όπως για παράδειγμα την επιβολή αρμόζοντος προστίμου», δήλωσε η Ύπατη Αρμοστής.

Το υγειονομικό χαράτσι είναι εκβιαστικό βασανιστήριο

Παρά το ότι υπάρχει ψήφισμα του Συμβουλίου της Ευρώπης που απαγορεύει τον άμεσο ή έμμεσο εξαναγκασμό για εμβολιασμό, και παρά τη στάση του ΟΗΕ που καταδικάζει τον υποχρεωτικό εμβολιασμό και δικαιολογεί πρόστιμα μόνο ως τελευταία «λύση» και μόνο με ενεργές δικλείδες ασφαλείας, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας βαδίζει τον δικό του απολυταρχικό δρόμο.

Το ανήθικο χαράτσι που επέβαλλε στους άνω των 60, είναι ένα απολύτως οριζόντιο μέτρο που δεν έχει καμία σχέση με αναλογικότητα. Εξισώνει πλούσιους και φτωχούς και χτυπάει αλύπητα τους δεύτερους.

Οι αποφάσεις παίρνονται με συνοπτικές διαδικασίες, οι δικαστικές αρχές ακολουθούν την…  ουρά των κυβερνητικών αποφάσεων, το ΣτΕ αποφαίνεται μονάχα για όσους (λίγους) καταφεύγουν σε αυτό και λειτουργεί μονίμως ως «χειροκροτητής» των εμπνεύσεων του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Η μορφή υποχρεωτικότητας που εφαρμόζεται στο χαράτσι των 100 ευρώ, παραβιάζει άμεσα τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν πρόκειται καν για έμμεσo, άλλα για άμεσo εξαναγκασμό, αφού για κάποιους το να στερηθούν 100 ευρώ αποτελεί άμεσο κίνδυνο για την επιβίωση τους. Όχι σαν σχήμα λόγου, άλλα ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ.

Η δαμόκλειος σπάθη της πείνας και η ωμή προσβολή της αξιοπρέπειας, τι άλλο μπορεί να είναι παρά αληθινά βασανιστήρια που επιβάλλει το ίδιο το κράτος; Και πως μπορούν να ισχυρίζονται πως «ήταν η τελευταία λύση» από τη στιγμή που μόνο η Ελλάδα (μαζί με την Αυστρία) έχει προχωρήσει σε αυτή; Οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης που διατηρούν τεράστιες επιφυλάξεις στο θέμα της υποχρεωτικότητας βρήκαν… άλλες λύσεις; Η Σουηδία των μηδενικών lockdown τι λύση βρήκε και έχει ελέγξει την πανδημία σε μεγάλο βαθμό; Οι σκανδιναβικές χώρες τι λύσεις βρήκαν;

Προφανώς για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο κεφαλικός φόρος δεν ήταν «η τελευταία», άλλα η πιο βολική λύση, για να καλύψει την τραγική ανεπάρκεια του πίσω από ένα νέο κυνήγι μαγισσών. Που στη προκειμένη περίπτωση είναι «κυνήγι» ανυπεράσπιστων γερόντων. Έσχατο σημείο πολιτικής παρακμής.

Φταίει ο… λαός, όταν υπάρχει τέτοιο κομφούζιο;

Αφού η κυβέρνηση επένδυσε σε ένα τεχνητό επικοινωνιακό κατασκεύασμα όπου η τρομοκρατία προς το κοινό έγινε αυτοσκοπός, τα εμβόλια παρουσιάστηκαν ως πανάκεια, η κίτρινη κάρτα έγινε «απαγορευμένη» λέξη, τα μονοκλωνικά υποβιβάστηκαν, οι ΜΕΘ έγιναν «αχρείαστες» και η «έξοδος από το τούνελ» ήταν συνεχώς 2 εβδομάδες μακριά, μετά κατηγόρησε τον κόσμο που αντιμετωπίζει όλη αυτή την τερατώδη διαχείριση με αντιδραστική συμπεριφορά.

Σαφώς δεν φταίει η αντιδραστική συμπεριφορά, άλλα οι τακτικές της κυβέρνησης που την προκαλούν συνεχώς. Τα δεδομένα μεταβάλλονται κατά ριπάς και η διέξοδος από τον λαβύρινθο της πανδημίας ολοένα και αλλάζει θέση.

Η (κάποτε διαφημιζόμενη) 95% αποτελεσματικότητα των εμβολίων, έγινε τελικά ανάγκη για τρίτη ή και τέταρτη δόση. Η απόσταση μεταξύ δεύτερης και τρίτης δόσης πήγε στους 6 μήνες , μετά στους 4 και τέλος… κατοχυρώθηκε στους 3. Το «τελευταίο μίλι» που θα διανύαμε, έγινε διαμοιρασμός καινοφανών «προνομίων» με ημερομηνία λήξης.

Η επιχείρηση «ελευθερία» έγινε επιχείρηση επιδότησης «δικαιωμάτων» σε credits. Το περιβόητο τείχος ανοσίας δεν χτίστηκε ποτέ και στη θέση του υψώθηκε ένα τείχος ομηρίας με πιστοποιητικά «υγειονομικών φρονημάτων». Οι υποχρεωτικοί εμβολιασμοί για τους οποίους οι κυβερνητικοί έλεγαν πως δεν μπορούν να εφαρμοστούν σε μια δημοκρατία, πλέον διαφημίζονται από τον πρωθυπουργό στο CNN, σαν παράδειγμα προς μίμηση.

Πότε με δωροκάρτες και δωρεάν gigabytes για τους νέους, πότε με καψόνια των ανεμβολίαστων στους ανοιχτούς χώρους και πότε με χαράτσια – λαιμητόμους, όλη η εκστρατεία εμβολιασμού βασίζεται σε μαστίγια και καρότα που προσβάλλουν την αξιοπρέπεια του λαού.

Πως λοιπόν να χτιστεί σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ λαού και ηγεσίας, μέσα σε έναν τέτοιο κυκεώνα; Πώς μπορεί να νοιώσει ο ελληνικός λαός πως έχουν οποιοδήποτε αντίκρισμα τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ή οι προειδοποιήσεις του ΟΗΕ; Ο πρωθυπουργός όχι μόνο αψηφά όλες τις προειδοποιήσεις από διεθνείς οργανισμούς, άλλα βάζει πλώρη για νέες μορφές υποχρεωτικότητας. Και το πιο επικίνδυνο από όλα είναι πως δηλώνει και υπερήφανος γι’ αυτό…